Ghosted Novels & Stories

Pero ganoon na lang ang pagkadismaya ko nang makitang wala na siyang kasunod na chat maliban sa pagbati. Ano ba, umaasa ba akong mangungulit siya hanggang sa mag-reply ako? Napailing na lang ako. --- Tatlong araw na ang nakalipas noong mangyari ang kahihiyan at mula no'n ay hindi ko na ulit nakita si Giel. Pero alam kong busy siya dahil pa-minsan-minsan ay tinitingnan ko ang wall niya't ang mga updates lang ay litrato ng mga meetings and events na pinupuntahan niya.

: Because something about you makes me want to give you my heart <3 Sineen niya lang ang chat ko at ilang minuto ang lumipas bago may nakalagay na typing pero nawala rin. Grey: I'm busy. Napasimangot ako sa reply niya. Ibig sabihin ba no'n, rejected na ko? sakit ah. : Okay, I won't disturb you Huling chat ko at hindi na nga rin siya nagreply. Nakasimangot na nginata ko na lang yung ice pop. Ang hirap naman niyang landiin, hmp! "Miss Cielo." Napaangat ang tingin ko ng may tumawag sakin.

Kahit ganon, hindi niya ma-contact ang lola niya. Habang pinakikinggan ang mechanical na boses ng AI sa kabilang linya na nagsasabing, “the user you dialed is currently unavailable,” tila nag buzz ang isip niya. Hindi niya maintindihan kung bakit ito nangyayari, o kung bakit pati ang lola niya ay tila nawala na rin. “Noah–” tawag sa kanya ni Nica mula sa labas.

Dinampot niya ang phone sa bedside table, hinanap ang contact ni Aera, inayos ang sasabihin, tapos nag-send na sana: “Aera, nakita mo na yung post? Tigilan mo na. Alam kong may feelings ka pa sa’kin. Bukas…” Pero hindi na-send. Sa unahan ng message, may lumabas na pulang exclamation point, tapos may system note. “The message has not been sent, you are not a friend of the other party, and the other party has rejected your message.” Biglang napaupo si Zach sa kama. Wala na ang antok niya. Nanlaki ang mata niya habang nakatitig sa screen.

Tapos ako, heto dakilang biktima ng ghosting. Matapos ma-set ang lahat tungkol sa outing ay sabay-sabay na rin kaming umalis. Sumama na rin si Molly dahil may pupuntahan siyang isang client. Nang makabalik ako ng apartment ay tila hindi talaga ako matahimik. Sinubukan kong tawagan ulit si Allessandro peru out of coverage 'yong number niya. Si Giorgia, baka may alam siya kung nasaan si Allessandro.

Professional. But cold. Distant. Unmoved. Her phone buzzed. She glanced at the screen. It was Chase, one of the male models she met in Milan a few months ago. FilAm din ito katulad niya. She rolled her eyes, but answered anyway. “Hey,” she said, voice flat. “Hey, babe,” came the smooth voice on the other end. “You ghosted me last week. Drinks tonight?” She hesitated. She didn’t want to.

Hindi ka rin namn kasi nagrereply sa mga text ko simula kahapon, I thought na ghosted ako. Napanguso ako at bigla kong naramdaman ang pagka guilty. "I'm sorry umalis kasi kami and walang signal sa napuntahan ko. Tumutupad ako sa usapan no! So saan tayo?" Tanong ko habang pinaglalaruan ang daliri ko. [Sunduin kita mamaya.]

Ilang araw nang hindi umuuwi si Gio, hindi ko man lang ito nakikita sa office niya. Alam ko at ramdam kong tinataguan at iniiwasan niya ako. Gabi-gabi rin akong umiiyak dahil sa kaniya. Ako lang ata siguro ang nag-pa-panic dahil nawawala s’ya. Tumatakbo parin naman ang kompaniya, marami rin naman akong tintrabaho kaya na-bu-busy dina ko. Tuwing gabi langa ko nagda-drama, iniisip kung na saan siya. Kung iniwan niya ba ako at hiniwalayan niya. Sana naman nagpa-alam nalang siya hindi iyong bigla-bigla nalang siyang nawawala ng parang bola? He ghosted me, iyon ang masaklap.

Natapos na ako at lahat-lahat wala pa rin si Cassius pagtingin ko sa orasan alas kwatro na, di na ako nakatiis kaya tinawagan ko na ito ang tagal nung ring bago may sumagot. “Hello?” Husky at raspy nitong sabi na mahahalata mong kakagising lang. “Asan ka?” Mahinang tanong ko. “Ziya? Bakit? May nangyari ba? Sorry nakatulog ako, pauwi na ako saglit” Sunod na sunod na tanong niya na mukhang gising na gising na. “Di na! Magpahinga ka na muna diyan baka maipit ka lang sa traffic ayos lang kami dito. Kumain ka na ba?”

Siguro dahil na rin sa period ko kaya ako ganito ka-emotional. "Baby," tawag niya ulit. "Hm?" Ngumiti siya, lumapit nang konti sa camera. "I'm sorry I haven't been in contact with you." Doon na tuluyang bumagsak ang mga luha ko. "Isang linggo, Mateo. Pagdating mo sa parents mo, ghosting na agad? I was worried sick." "I know, and I’m so sorry. Babawi ako pagbalik ko, I promise," sabi niya na nagpangiti sa akin nang konti.