Ghosting In Tagalog Novels & Stories

sagot ni Gabriel na sinang-ayunan lamang ng dalaga. Matapos nang isulat ni Katherine ang bahagi na nahihirapan si Gabriel ay biglang tumunog ang kanyang phone. Isang mensahe nanaman para sa kanya. Biglang lumakas ang kabog ng kanyang puso bago tignan ang nasa screen nito. Umupo siya sa kama at binasa ito. From: Unknown Number Hello. Malapit na pala tayo magkita ulit. I'm excited to see you, woman.

Napakalinis din ng simoy ng hangin, halatang healthy at walang polusyon ang hangin. “ Sayang at hindi ko man lang ito mapipicture-an. Wala akong magiging remembrance…” malungkot na bulong ni Samantha na hindi niya akalaing aabot sa pandinig ng kanyang nobyo. “ What is the use of you eyes and your brain if you can’t even remember what you see.” napalingon siya dito at nakitang itinago na nito ang phone sa bulsa na kanina lamang ay gamit niya sa katawagan.

Since it was full of messages, I tried filtering them first. Wala akong maisip na solusyon sa problemang ito. Pakiramdam ko, nakakulong ako sa maliit at madilim na kwarto na walang pinto palabas. Lalong lumiliit ang pag-asa kong makawala habang tumatakbo ang oras. Ano na kaya ang nangyayari kay Caio ngayon? Is he mad? I'm sure he is. I've been ghosting him for weeks now.

Pahina 53 May naamoy akong masarap na nanunuot sa aking ilong, ito ang naging dahilan kung bakit ako napaupo kaagad sa kama. Nang makita ko ang katawan ko na may suot nang damit. Kaya pala kahit na sobrang lakas na ng aircon ay hindi ako nakaramdam ng lamig. Si Greg ba ang nagsuot sa akin nito? Pati ang underwear ko ay naisuot din sa akin ng maayos. Imposible naming ibang tao kasi nga kami lang naman dalawa ang tao rito. Wala naman amkong problema roon kasi nga nakita na naman niya ang lahat sa akin. Nag-init bahagya ang pisngi ko sa naalala at saka umiling.

Charlotte looked at him, confused. "Nothing. Tara na." Bakit ba lagi na lang silang pinagtatagpo ng tadhana? *** A/N: Carnation means, I miss you.

Ganoon siguro ‘pag naka-move on ka na sa isang tao, kahit mga important details like birthday ay nakakalimutan na. “Oh, happy birthday, Andrei,” nasabi ko na lang. Nawala sa isip ko kung nasaan ako ngayon. “Thank you. So are you free tonight?” “Pag-iisipan ko muna. B-busy kasi ako, eh.” “May magagalit na ba?”

tanging mga bakas nalang ng peklat ang natira. (typing....) Misteryoza_08: AS IN??? nawala agad yung mga sugat niya? 🤔 parang kakaiba nga yan, teka, andyan pa ba siya ngayon? kunan mo ng litrato tapos send mo sakin. (typing.....) Rin_Rin_goaway: yun lang, nung magkamalay siya, bigla nalang siyang nawala na parang bula paglingat ko kagabi, as in ang bilis, ni hindi ko nga naramdaman eh 😓

Agad siyang sumagot, na para bang hinihintay talaga niya ang tawag ko. Isang saglit na katahimikan. “Hello, Ghosty.” Dumagundong ang boses niya mula sa speaker ng phone. “Finally. Tumawag na rin siya.” Napatawa ako nang malakas. “Ghosty? Seryoso ka ba, girl? Talagang baliw ka na.” “Hindi, hindi ako.” Mabilis siyang sumagot. Nagkaroon ulit ng maikling katahimikan, na para bang iniisip niya kung saan magsisimula.

Ilang araw nang hindi umuuwi si Gio, hindi ko man lang ito nakikita sa office niya. Alam ko at ramdam kong tinataguan at iniiwasan niya ako. Gabi-gabi rin akong umiiyak dahil sa kaniya. Ako lang ata siguro ang nag-pa-panic dahil nawawala s’ya. Tumatakbo parin naman ang kompaniya, marami rin naman akong tintrabaho kaya na-bu-busy dina ko. Tuwing gabi langa ko nagda-drama, iniisip kung na saan siya. Kung iniwan niya ba ako at hiniwalayan niya. Sana naman nagpa-alam nalang siya hindi iyong bigla-bigla nalang siyang nawawala ng parang bola? He ghosted me, iyon ang masaklap.

Pero bakit biglang nagkaganito? "P—pero pwede pa naman siguro siyang mahanap diba? Sabi mo probinsya ang kinaroroonan niya. At malalim na ang gabi. So it means hindi pa siya nakakalayo," aniya habang nakatingin sa kawalan. "Hindi lang yan ang problema natin ngayon,"buntong hininga nitong wika. Muli siyang nag-angat ng tingin. "Then what else?"