Novel & Cerita Ghosting In Tagalog

Iba din pala pag sanay ka na nanjan lagi yung taong mahal mo ano? "Haysss. Bahala na nga. Di lang talaga ako sanay. Nasanay na akong lagi siyang kasama. Tapos ngayong malayo kaming dalawa, wala pa kaming komunikasyon dahil nga bawal siyang gumamit ng cellphone habang nagpapagamot." Sabi ko.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

“After the trip, I am so clueless what's on your mind. Noong araw na nalasing ako, maghapon ka walang text tapos magpapanggap na concern sa akin kahit may kasama kang ibang babae. Hindi ko alam ano ba talaga ako sa 'yo. Back up mo lang ba ako? Ano ba tayo? Please stop confusing me, Thirdy De Luna. Ang sakit sa ulo nitong sitwasyon natin.” I looked up to him straight to his eyes and talk. “Now tell me what happened the other day, Thirdy? Did you ghosted me for a reason or not?” That's ghosting for me then the next couple of days he came back like a zombie. Pagkakataon na ni Thirdy para magpaliwanag pero hindi ko alam kung gagawin ba niya dahil nakatitig lamang siya sa akin. I'm still confused

diba tamad ka you: hired na nga e Fin: ano ba yang pinasukan mo? you: modeling Fin: ????? Parang ang bilis ng pangyayari. Magkachat na kami ngayon. Tama pa ba 'to Lord? Hindi ba ako mapapahamak nito? Fin Pariston 11:10 a.m you: bakit?? Fin: wala ingat Anong nangyari dun? Naging dry bigla. Baka hindi pa nag isang linggo, ighghost ako nito ah. Tatapusin ko talaga 'tong kwento na 'to.

Tanong ko "The charity work. Ugh I hate being in the same place with the poor! I wish I could remove that duty from us. Nasusuka ako tuwing nakikita ko ang maduduming mga taong iyon." Disgust ang itsura ni Queen Claudia habang binibitawan ang mga salitang iyon.

"Ayos ka lang? Ang lalim ng iniisip mo. Si Tan na naman ba?" Pagod akong tumango sa kanya. "Oo, napakalaking virus na kumakalat sa sistema ko. Hindi ko alam kung ako ba iyong nangghost o siya. Ang hirap niyang kalimutan." Inakbayan niya ako. "Mahirap talaga kalimutan ang isang tao kapag mahalaga sa'yo," aniya. "Bakit hindi mo i-text? O di kaya tawagan?"

sabi ni Rufus habang nakatingin kay Alex, na napabalikwas sa sofa. “Si Jonah ay dapat na talagang mahalaga sa kanya para sa kanya upang sundan tayo tulad nito. Ang Ghosts ay nakabase sa California, ngunit sila ay may mga miyembro sa buong mundo. Siya ay masyadong abala upang makipag-away sa sinuman sa kanyang sarili maliban kung ito ay personal." Ngumiti si Alex.

"Hope, I invited you here. Hindi kita p'wedeng pauwiin mag-isa." "OA much, best friend. Teka, papaalam lang ako kina tito at tita. Don't worry, I'll find my way out." "Hope!" Protesta nito pero wala ring nagawa. Safe sa San Gabriel kahit maglakad ka mag-isa sa gitna ng kalaliman ng gabi. Sa multo ka lang siguro matatakot kung matatakutin ka. Pero so far, wala namang kwento ng ghost sightings sa bayan nila.

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."