Golden Rule Tagalog Novels & Stories

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Nawalan ako ng bait at may ginawa agad ako at iyon ay ang paghalik sa kanya hindi isang madamdamin kundi isang gutom. Sinubukan niya akong itulak palayo, ngunit hindi ako nito napigilan. S******p ko pa ang bawat parte ng labi niya, pinilit kong ibuka ang bibig niya para maghalo ang mga dila namin.. Tuwang-tuwa, hinalikan niya ako pabalik, at bagay sa akin ang magagandang hugis ng labi niya. Mahal na mahal ko ang babaeng ito, simula ngayon walang makakapigil sa akin na bawiin siya muli.

Gusto na niyang sumuko at bumitaw pero naaalala niya ang madalas sabihin ng lola niya "At the end of the rainbow you will see a pot of gold" at ipapaliwanag sa kanya na wala pa raw taong nakakarating sa dulo ng bahaghari. Hindi niya ito naiintindihan noon hanggang sa dumating si Angelo. Doon lamang niya naintindihan na bagama't wala pang nakakarating sa dulo ng bahaghari... Aasam at mananalangin lang na sa dulo ng lahat ng problema ay may pag-asa para makuha mo ang pot of gold.

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

Ang sunod na round ay napakahirap. Kailangan naming humanap ng gold coins sa napakakapal na harina gamit ang bibig. Kailangan makahanap ang bawat isa ng isang gold coin habang nakapiring ang mata. Hindi lang kasi Gold coin ang nakahalo sa harina, may silver din kaya malilito ka. Walang makapagsasabi sa grupo kung gold o silver ba ang nakuha. Pa-swertehan talaga. Dahil kapag may ka-grupo ka na nakakuha ng silver coin ay tanggal ka na.

Mira’s POV Buong gabi ko inulit-ulit basahin ang acceptance email, kalahating kumbinsido na baka nagkamali lang sila o isa itong malaking prank, pero totoo nga at magsisimula na agad ako bukas. Ayos, thank you lord.

Ngisi niyang sabi kaya sumeryoso ako "Who are you?" Malamig kong tanong kaya mas lalong lumawak ang ngisi nito "Golden is my name, little boy." Aniya kasabay ng pagdating ng isang lalaki "Let's go to the Dean Office, Gold." Malamig na sabi nito tsaka ako bahagyang binalingan ng tingin "Yeah, whatever." Sagot ni Gold tsaka sila umalis pero bago 'yon ay muli pa ako nitong nginisihan

One night of my clumsiness lead down to forever. Sino ba ang mag-aakalang sa isang gabing pagkakamali ay makikilala ko pala ang lalaking mamahalin at taos-pusong nagmahal din sa akin pabalik? Katangahan mang maituturing pero pang habang-buhay na kaligayahan ang hatid nito sa akin. Lahat ng nangyayari sa buhay ng tao ay may mabigat na dahilan. Akala ko noong una ay pinarurusahan ako ngunit ang lahat ng iyon ay dahilan upang matagpuan ko ang tunay na kaligayahan. Hindi ko aakalaing sa panahong itinuring kong mali ay makikilala ko si Arken. Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako.

Ang pagmukhain akong malandi sa isip ng lahat ng tao sa buong Pilipinas? Dahil sa nalaman ko ay nawala lahat ng guiltiness na nararamdaman ko at napalitan ito ng inis at galit. Hindi pa din pala talaga siya nagbabago, sarili lang niya ang iniisip niya. Nabasa ko din ang mga kumento ng mga taga hanga niya, gold digger daw ako, maharot, makati, manggagamit, mukhang pera, at marami pang ibang masasakit na salita. Hindi man nila iyon sinabi ng harap-harapan ay masakit pa din sa dibdib makabasa ng mga gano'ng salita mula sa ibang tao lalo na kung hindi naman nila alam ang totoong nangyari.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?