Gone Mga Nobela at Kwento

Damn! Too, bad. Hera.

Dahil sa kahabaan ng pila ng mga sasakyan na magyo-Uturn pansamantalang nakalayo sila sa kotseng sumusunod sa kanila "Dadaan tayo sa isang karendiryang alam ko. Paghinto ko, bumaba ka kaagad. Tumakbo ka at pumasok sa motel ng may pangalan "ZERONG". Isang filipino-chinese ang may ari nito. Kunin mo iyang bag, andiyaan ang susi ng room ko. paguutos ni Jobert sa kanya. "Ee paano ka? Tska baka mahanap nila ako." tanong ni Andrea na hindi sigurado kung susunod ba siya sa sinasabi nito. Takot ang nangingibabaw sa kanya ngayon.

OKAYYYY ingat and update me kapag pauwi ka na 😊 💋 - Mia Okay 💋 - Me Nakakapagtaka lang na hindi siya sa akin sumama ngayon. Kapag usapang gala kasi automatic na sa sistema ng babaeng ito na i-cancel lahat ng appointments niya makasama lang. Ang dahilan niya ngayon may i-memeet up siyang lalake na nakilala niya sa dating app, though she promised na she will check on me from time to time. Ano ako bata? I get it everyone is worried but I am fine.

Tumingin ako sa dagat at naisip na lumangoy ulit tutal kaming dalawa na lang naman. “And don’t you ever think going back to those water again.” may pagbabanta sa boses niya. Nakatingala ako ngayon sa kaniya dahil sa pagtayo niya. Mukha siyang bulto ng greek god dahil sa build ng katawan niya. He has a firm body, flat stomach at halata na nag-ggym. He also has tan skin, kumikinang iyon sa araw dahil basa ang katawan niya.

"Hmm, hmm" to be continued...

tudyo niya rito. Naningkit ang mga mata nito. Sasagot pa sana ito subalit tumayo na siya sabay kuha ng kanyang attache case sa ibabaw ng mesa. "I have to go. I have a scheduled meeting today. I'll be right back this two PM. Be sure na okay na ang mga files and documents pagbalik ko, huh?" Zalheia answered with a curt nod without even giving him any word. Nakikita niyang parang bad trip pa rin ito sa mga pang-aasar niya.

Hindi pa maka move on dahil kumakapit pa rin ako sa kanya. Move on or hold on. Move on at uusad. 'Wag babalik sa nakaraan kundi magpatuloy sa paglalakbay sa hinaharap o kaya hold on kahit masakit. Hold on pa rin dahil ang hirap niyang kalimutan. Hold on kahit wasak na ang puso at durog na durog. Hold on kahit walang kasiguradohang... Maibabalik pa ba ang dating pinagsamahan.

inaantok nansagot ko dito. " Hello, bessy! Huwag mo kalimutan yung lakad natin ha. Sinasabi ko sayo pupunta tayong mall show ng St8ight. Kailangan maaga tayong aalis daan kita dyan ng 10. Huwag mong kalimutan " sabi nito sa kabilang linya. Hindi ko na masyadong maintindihan ang sinasabi nito lalo na at inaantok pa ako.

"Ano bang kailangan mo? Close ba tayo para kulitin mo ako ng gan'to? Ano, hindi ka pa ba masaya na mas mahal ka ni dad kaysa sa'kin?" "Enough Jela! Naiintindihan ko ang ipinupunto mo. I know we're not close. Alam ko na hindi rin maganda ang unang beses na pagkikita natin, and i'm sorry about that. Gusto kitang makausap para naman kahit paano ay matulungan-"

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."