Goodbye Message For Him Novels & Stories

Mukhang kanina pa siya nito napansin at alam niyang nakilala siya nito. Ngumiti siya kahit hindi nakikita ng matanda. Kumaway pa siya dito bilang paalam. Mabuti na lang at busy ang dalawa sa paglambingan kaya hindi siya napapansing kumakaway. "Goodbye,lola, panatag na ang loob ko kahit hindi na kiya madalaw pa dahil nariyan na ang apo mo." Kausap niya sa matanda gamit ang isipan lamang bago pinatakbo na ang minamanehong sasakyan.

paalam ko at pinahid ang mga luha nang mag-unahang pumatak ang mga iyon. Huminga ako ng malalim at inipon ang buong tapang na patayin ang tawag kahit nagsasalita pa lang siya. Bago ko pa mapatay ang gadget ay nakatanggap ako ng mensahe galing sa kanya. "Goodluck at school and take care. I love you!" Nag-react lang ako ng heart emoji roon at nagbihis na. Pangalawang araw ko na itong umiiyak dahil sa kanya.

Edi umuwi ka, hayup ka. "Geh." "Lumabas ka nga dyan!" "Ayoko makakita ng pangit." I heard him chuckled kaya napa pikit ako. "Umakyat ka ba kanina?" Alam ba niya? Nakita ba niya ako? "Hindi." I denied. Hindi siya umimik ng ilang minuto bago mag salita ulit. "Labas na...I need my goodbye kiss." Hindi ko naintindihan ang huling sinabi niya dahil pabulong na ito.

Pakiwari niya pa'y naputol na ang dila niya sa nagawang katahimikan sa loob ng ilang segundo. "Kung wala ka nang sasabihin pa ay aalis na ako, ayaw ko nang maabutan pa ng kahit na sino pa sa pamilya mo. "Goodbye, Jasper. Sana'y maging masaya ka, man up!"

Gusto kong sabihin un dahil alam kong hind niya ito naririnig. "before i leave and go, i just want to say iloveyou.... . . . . . and goodbye" be happy ezekiel dahil pinapalaya na kita.

"Sure. I'll send it later to each one of you." Quarter to five ng mag-aya na ng uwian ang iba. Rico and I both went back to the school. Then, a message came. Binasa ko ito ng tahimik habang sakay sa van pauwi sa mansion. "Hi baby, I'm sorry. I can't attend your graduation tomorrow due to my hectic schedule. But I am sending you my congratulations. I miss you!" I sighed after reading it. "Alright. Take care! I miss you, too." reply ko sa mensahe niya.

Inisip ko kung pagbibigyan ko ba sya o hindi dahil baka dumagdag pa ito sa problema namin ni Tristan. "Goodbye, hindi na kita maihahatid. Have a safe flight!" Sambit ko at saka sya nginitian, buntong hininga lamang ang isinagot nya bago tuluyang tumalikod at lumakad papalayo sa kinaroroonan ko. Pasulyap akong tumingin sa cellphone ko, nagulat ako ng makita ang message ni Tristan. From: Mister ko (Tristan)

“Mm . . . ” Parehas naming habol ang hininga ng bumitaw siya. “What was that for?” He grinned. “A goodbye kiss for my wife.” Sa pangalawang pagkakataon ay inilapat niya ang labi sa ’kin. “There’s still time left, you can still consider exercising with me.” Mabilis ko siyang hinampas nang sabihin niya ’yon. “Tigilan mo ’ko.” Itinulak ko na siya papunta sa garahe.

I could really feel his guilt, and knowing that he's guilty satisfies me. "I am sure that you will find someone better than me—someone who can be with you proudly." Ngumiti siya at mabilis akong hinalikan sa labi. "This is the last time. We have to be a normal teacher and student after this night. Goodbye." Hindi ko inaasahan ang halik niya pero hindi na lang ako nagsalita tungkol do'n. I lowered my head and nodded, still crying silently. I won't say goodbye. I don't have to say goodbye.

At para bang bumalik ang buhay niya noon. Mas magaan, at hindi nakatatakot. Madalas din siya sa hospital, at dito na rin nagpapalipas ng gabi. Hindi rin nakalilimot si Leonardo na nag-message sa kaniya. Simply asking, kumain na ba siya? Take rest. May mga pampalakas din ng loob na ibinibigay ito. At kahit hindi niya ni-re-reply-an ay hindi pa rin pumapalya ang binata sa pagpapadala ng mensahe.