Goodbye Message For Him Novels & Stories

Pareho pa rin ang sakit. “I’ll be gone for a while.” Tatlong salita lang. Pero parang may humila ng buong mundo ko pababa. Napapikit ako nang mariin. Bakit ganito? Bakit sa simpleng mensahe lang, parang ang dali niyang alisin ang presensya niya sa buhay ko? Parang ang dali niyang magpaalam, habang ako… ako heto, hindi alam kung paano tatanggapin ang bigat ng katahimikan pagkatapos niya.

"Let your love be an inspiration to others to reach for what is good within us all. May your love be so abundant that you have plenty to share with the rest of us as well. It is your love that has brought us together here today. May it grow deeper and sweeter with each passing year." pagtatapos ng kaniyang mensahe sa amin. Nang mapansin niya yatang parang humihikbi ako hinaplos niya ang likod ko sabay bulong na; "Are you okay?" Tumango tango na lang ako para hindi siya mag-alala pa sa akin. VOWS AND EXPRESSION OF INTENT

Heaven ang pakiramdam. Pero hindi sana ito ang huling beses na makita ko syang ngumiti. "Good---bye....." unti-unti syang napabitaw sa kamay ko. Pinagmasdan ko iyon as he slowly closing his eyes. "JG,wag mo kong iwan." I cried. Ano'ng gagawin ko? Mamamatay sya kapag hindi ko sya tinulungan? Nauubusan na sya ng hininga!!

Ang mga titig niya ang nagsasabi sa aking ganoon din ang ginagawa niya sa'kin. "This is not goodbye, Amorah. Mag-ingat ka," aniya sa banayad niyang boses. "Ikaw rin," tugon ko. Isang ngiti sa kanya at unti-unti ko na siyang tinalikuran, at nagsimulang maglakad palayo. Palayo nang palayo sa kanya, pero hindi ang puso ko. I will miss him so much, really.

Hindi ko alam kung may susunod na pagkakataon pa ba o baka ito na ang huli naming pagkikita. "Goodbye Attorney. Masaya po ako sa maikling panahong nakilala ko kayo. Salamat po."

Gusto kong magkaroon kami ng quality time, magkaroon ng oras sa isa't isa kahit alam kong ako lang ang sasaya. Papayag ba siya kapag sinabi kong may outing na magananap? I'm sure hindi siya papayag dahil puro trabaho ang inaatupag niya. Napayuko ako nang makarating kami sa pintuan. "Good bye..." mahina kong wika. Napaharap siya ng marinig ang boses ko. Before uttering a single word, he coughed. "Good bye, Perlm. Masakit ba talaga ang ulo mo? Gusto mong ma-admit sa hospital?"

Kahapon pa ako nagpapadala ng mensahe sa kanya pero hindi nito binabasa. The last message he sent me was two days ago. Ang sabi niya sa akin baka ma-extend ang stay niya doon kasi madami daw siyang kailangang asikasuhin. Bukas ng gabi na sana ang uwi niya.

Napahinto ako at muli siyang nilingon. "T-Thank you. I hope the best for you," sambit niya. Tipid ako na ngumiti. "I hope, Lucas. Goodbye."

Sa huling pagkakataon, ako na mismo ang humalik rito at kitang-kita ko ang gulat sa kanyang mga mata. Marahan akong pumikit at ninanamnam ang huling pagkakataon na magkadikit ang aming mga labi. Siguro nga ito na ang huli, siguro nga walang pagkakataon na mayroong para sa aming dalawa. "Goodbye, M-Maxine. I hope, you'll get better and find a man who can make you heart happy." Iyon ang paulit-ulit na salita nito ang namumutawi sa aking isipan. Sa huling pagkakataon. Nanatili akong mag-isa, siguro nga ito na rin ang huli naming pagkikita.

Babawi ako sa kanya kagaya ng kahilingan niya. "Goodbye Dreymon Velmonte. Hindi ko na matutupad ang pangako ko sayo na babalik kaagad ako dahil hinding hindi na ako babalik pa. Salamat sa huling gabi na pinagsaluhan natin na puno ng kasiyahan at pagmamahal. At iyon na rin ang kahuli hulihang gabi na isusuko ko ang sarili at buong pagkatao ko sayo. Paalam babe ko. Salamat sa magandang ala ala. Mahal na mahal kita." Bulong ko sa hangin kasabay ng paglaglagan ng mga butil sa aking mga mata.