Goodbye Quotes For Colleagues Novels & Stories

"Sana hindi mawala ang katapatan ninyong lahat sa departamentong ito. patuloy ninyong gawin ang tama para sa ikakaganda ng ating bansa. Huwag kayong padadaig sa kasamaan alam kong kahit wala na ako rito ay may isang ako na tatayo at magpatuloy ng mga ginagawa ko para pigilan ang kasamaan laganap dito sa bansa. "Muli maraming salamat sa inyong lahat, hindi ko makakalimutan ang kabaitang pinakita ninyo sa akin sa tagal ko rito sa serbisyo," tuloy-tuloy na letanya ko. Naging emosyon ang lahat ng marinig nila ang sinabi ko lahat sila ay yumakap sa akin sa huling pagkakataon, malungkot ang lahat sa aking pag-alis ngunit gusto ko ng matamihik na buhay kasama ang mga mahal ko at nagmamahal sa akin.

But only for a second, dahil naramdaman ko rin agad ang kanyang mainit na pagtugon sa akin. We consumed our time hugging and kissing each other, like what the couples were doing. Hindi namin naramdaman na lumalalim na pala ang gabi. We were just so busy to notice the time. Nakalimutan naming may trabaho pa pala kami bukas. “Bye.” “I hate to say good-bye, but it’s must,” Brad said. Ayaw na yata niya akong pakawalan. “Be safe, Boss. Always slow down your speed,” bilin ko.

“Huwag na natin itong patagalin pa. Say your goodbye na. We cannot spend our entire period just for your farewell speech.” Napakunot na lang ang noo ko sa sinabi ni Ma’am. “This is stupid,” nagtitimpi kong bulong sa sarili. “Classmates, salamat sa mga memories. Salamat dahil nakilala ko kayo. Nawa’y makapili kayo ng bagong homeroom president, yung dapat responsable at willing gawin ang lahat para sa ikabubuti ng star section. Aim high guys! Tandaan na tayo ang role model sa school, at iyon ang pinaka-iniingatan nating titulo. Sorry nga pala sa nagawa ko. At sorry dahil dinungisan ko ang pangalan ng section natin. I hope you forgive me, guys. I love you, goodbye once again,” medyo nabawasan n

, dagdag pa nito. Muling nagyakap ang magpinsan. “Goodbye for now, dear cousin,” “Goodbye, Scarlet…for now,”

Hindi na ako umimik dahil baka humaba pa ang usapan, bukas ang last day ko sa trabaho at ang magiging farewell party ko. "Actually, Nics. Thank you for the friendship and help throughout your stay here. The work has been bearable because of you, thank you so much." ma'am Lily cried after her speech for me—- actually in the office room shared their messages for me, some of them cried and laughed while reminiscing about our workloads together. Kinagabihan ay nagmeet kami nila Kenneth at Benj sa coffee shop. Isinara ni Kenneth pansamantala ang coffee shop para makapag-inuman kami.

may bahid na inis ang tono na tanong ko pero hindi niya iyon pinansin bagkus ay hinawakan ang kamay ko ng mahigpit saka siya ngumiti ng malungkot sa akin. "Mawawala ako ng isang taon I just came here to say goodbye to you, my friend," malungkot na pahayag nito sa akin kaya medyo na-guilty naman ako kasi imbes na maayos ang pagkakatanong ko ay nasungitan ko pa siya. Nakaramdam ako na tila naiiyak ako dahil mawawalan ako ng makakasama sa kompanya na ito, si Kale lang ang naging kaibigan ko dito at ang iba ay para na silang estatwa na hindi umiimik at hindi pa namamansin. "B-Bakit naman? Saan ka ba pupunta?" tanong ko sa kaniya. Hindi ko maiwasan na maiyak dahil kahit papaano ay siya lang ang n

"Okay, Tham balik na kami malapit na kase matapos ang lunch." I smiled at them, they bade goodbye to me na babalik na sila sa work nila since malapit na matapos ang lunch. They both drag Mia and Jaden out of my office. Napailing na lamang ako, I gotta finish this work first

“I am not sure if we are going to see each other but I am glad to be with you. I will treasure the feelings that I have for you.” “Masaya din akong makilala ka, Andrel Raven.” Huminga ako ng malalim at binigyan siya ng matamis na ngiti. Sinabi naman niya na ito na ang posibleng huling pagkikita namin kaya mas mabuting maging maganda ang paghihiwalay namin. “And I will also treasure these feelings that I have for you.” Hinawakan niya ang dulo ng buhok ko at hinalikan iyon pagkuwa’y tumingin sa akin. “Goodbye, Clea Mair.”

"If you'll excuse me, may pupuntahan pa ako." "I missed those days," aniko dahilan upang mapatigil ito. "Those days na naging talunan ka. Do you still remember nang ilampaso ko ang team mo sa soccer? That's the best memory for me," Dugtong ko pa sabay ngisi. Humarap naman ito sa akin. "Oh, you mean those days na naging ?masaya ka kahit isang beses mo lang namang natalo ang team ko? Yeah it's surely one of the best memory," sagot nya na ikinawala ng ngisi ko. "Oh, why so quiet?" Pang-iinis nya pa sa akin. Inis na napabuntong hininga ako. "Then, i have to go. Nice meeting you again, old friend," Huli nyang sinabi bago umalis sa harapan ko.

sagot ko, naisip na ito ay makakatulong sa pag-transition namin. Sa susunod na mga araw, nag-ayos kami ng farewell party. Tinipon namin ang mga kaibigan, pamilya, at mga kasamahan sa café. Habang nag-uusap kami, ramdam ko ang saya at lungkot na sama-samang naghalo. “Salamat sa lahat ng suporta, at sana ay magtagumpay ang ating café,” sabi ko sa mga bisita, ang puso ko ay puno ng pasasalamat.