Goodnight Enemy Mga Nobela at Kwento

sabi ko sabay halik sa noo niya "Goodnight nak." Pag pasok ko sa kwarto ko, agad akong humiga pero naalala ko katatapos ko palang kumain kaya napabangon ako at sa hindi ko malaman na dahilan, kusang nag pindot ang mga kamay ko para itext si Pat Who would have thought na yong enemies and competitors would turn to be friends. Sana tuloy tuloy na 'to. I'm glad we're friends. Nagkamali ako ng pagkakakilala ko sa kanya. Mabait pala siya.

“Mrs. Aldridge!” Napalingon ako nang marinig ko ang isang boses. Isa sa mga personal guards ni Trenton ang papalapit sa akin, halatang nagmamadali. “Ma’am, you need to come with me. Now.” “A-ano ang nangyayari?” tanong ko, halos pabulong dahil sa takot. “Enemy attack,” mabilis niyang sagot. “Rival family.” Parang may kumirot sa dibdib ko.

Wala namang masiyadong nangyari nitong mga nakaraang araw at na-prove ni Zendrix na he's from the fantasy world or should I say w*****d world. I checked the story at nandon nga ito sa works ko at nandon din yung ibang mga nangyari sa'min from the nighmare up to now. Yung nangyari sa nightmare na 'yon nandon sa story. 'Yon pa talaga ang simula.

Dahil malinaw pa sa sikat ng araw ang lahat ng ito, kaya alam ko na soon or later lalabas ang lahat ng kaaway ko. - May God have mercy on my enemy ‘cause I won’t..”

'In this world we're living because of enemy, we're strong because of enemy, we're still fighting because of enemy and now we need to be a strong and strong and strong to defeat the enemy and to achieve the victory. Pagkatapos kong makuha ang mga kakailanganin ko sa laban na to ay agad akong lumabas para makisali sa night battle nila. "She's is part of the night blue?" "Oh my! For real?" "Sino kaya ang kakalaban sa kanya?" Bulongan ng mga maarting bampira. Hindi ko akalain na pati dito ay may makikita kang maaarte na akala mo lang ay sa mga normal na school lang meron tsk.

Asik ni Azier na sandaling lumingon kay Alli. Halos hindi mapalagay si Azier sa pagmamanehol dahil sa d***g ni Alli na umaagaw sa attention ni Azier. Ilang minuto lang naman ay nakatanggap si Alli ng tawag mula sa mommy nito. Nakikinig lang naman si Azier sa usapan ng mag ina habang nag mamaneho nito. "Yes, momma... Nope mom, sa bahay ako nila Zia matutulog tonight, mommy... I will mom, goodnight po"

At ang mas kinakatakutan ko, paano kung dumating ang araw na masanay ako. Pagdating ko sa condo ko, bumagsak ako sa sofa. Pakiramdam ko binuhusan ako ng pagod at lungkot. Kinuha ko ang phone ko at binasa ang bagong message. From Lucas. Dinner with my family tomorrow. Be on time. Parang utos. Parang wala akong karapatang tumanggi. Napapikit ako at napabuntong hininga. Isang kontrata. Isang kasal. Isang kaaway. At isang buhay na ngayon ay hindi ko na kontrolado.

"Light... Elizalde?" Parang nawalan siya ng hangin. "Hindi..." Napahawak siya sa ulo. "Damn it!" Ngayon lang niya naalala. Magkambal nga pala sina Light at Blight. Hindi niya man lang naipakita sa mga tauhan niya kung sino talaga ang target. Galit niyang pinatay ang telebisyon at ibinato ang remote sa pader. "Mga inutil kayo!"

Nag-backstep siya. Akala niya magdi-disengage ako. Pero kabisado ko ang range. Isang dash forward. Isang huling skill. Tahimik ang isang segundo sa tenga ko. Pagkatapos— The enemy has been slain. Sumabog ang crowd. Hindi ko na marinig ang sarili kong paghinga. “OH MY GULAY!” sigaw ni James sa comms. “1v1 outplay!” dagdag ni Ryan.

Kung ano man ‘to— Hindi na simpleng galit. Hindi na simpleng utang. Hindi na simpleng laro. Mas malala na. Mas delikado. Mas— Totoo. At iyon ang pinaka-nakakatakot. Kasi ngayon— Hindi na lang ako ang target. Kundi kaming dalawa. “And by morning, our enemies already knew exactly where to stab.” Abangan ang susunod na kabanata… Dear Readers, Huwag kalimutang mag-iwan ng bakas o review. Malaking tulong ito para mapaganda pa ang story ko… Huwag niyo ring kalimutang i-add sa library niyo para sa updates… Salamat! 💖