Guest Speaker Speech For Graduation Mga Nobela at Kwento

Nagkatinginan kami pero agad akong nag-iwas at muling niyuko ng bahagya ang ulo. Pahamak talagang Mia! Alam ko namang wala siyang ideya na 3Ang guest speaker na tinitilian niya ngayon ay ang kinabaliwan ko noon na Architect. Pero b*wisit talaga siya! Dahil sa hilig niya sa guwapo, heto't napunta ako sa sitwasyong ito! “Ahm… Sir. Actually, hindi po ako ang magtatanong. ’Yung best friend ko po.”

Saka lang kaming umupo ng paunlakan kami ng president ng academic board. Kakaiba ang atmosphere at sobrang lamig talaga. Kamusta kaya si Lei. Ano kayang pakiramdam ng tatanggap ng mataas na honor sa buong batch nila. Proud ako sa kanya. Hindi biro ang maging cum laude. Nag iwan naman ng maikling inspirational speech ang summa cum laude bago isa isang tinawag ang mga graduand para umakyat ng stage at tanggapin ang katibayan na graduate na kami. Syempre kasama ako roon.

Pinapapila na sila ng kanilang mga guro dahil maagang dumating ang speaker para sa opening remarks ng graduation at nandoon na ang halos lahat ng importanteng mga guests at speaker. “Kinakabahan ako…” bulong niya. “Ako nga, naiiyak, e… Hindi pa naman tayo nagsisimula pero nag-iinarte na agad ako.” Bahagyang pinunasan ni Angel ang dulo ng kaniyang mata. “Gosh… Baka masira ang make up ko. Nakakaloka naman…”

Dinadaan ko na lang sa patagay-tagay ng wine. Hindi ko nga rin malapitan ang mga kaibigan ko dahil pansamantala akong pinagbawalan na gumala. Mamaya na raw pagkatapos ng announcement. Sa kalagitnaan ng kainan, nagsalita ang master of ceremony. Pinipilit akong magsalita sa gitna para magpasalamat. "Thank you, everyone, for coming to my graduation party. Lending your spare time to this special event of mine means a lot to me and very much appreciated. Thank you once again and please do enjoy the party."

sabay tingin kay Arvin. ‘Nakilala ko ang taong mahal na mahal ko hanggang ngayon’ Gusto kong sabihin ang mga katagang iyon pero pinili ko na tapusin sa ibang paraan. “At higit sa lahat, ay marami akong natutunang bagay na higit pa sa mga nababasa at sinasaulong lectures. I can finally say that I graduated from my younger self. I am ready to embrace the adult world,” dugtong ko bilang pagtatapos ng speech ko.

Sa mga salitang iyon, natutunan ko na may mga pagkakataon sa buhay na ang pinakamahalaga ay hindi ang mga bagay na nangyari sa atin, kundi ang kung paano tayo babangon at magpapatuloy. Patuloy ang buhay at panibagong araw na naman ang dumating. But right now, there is an event going on in our school. There is someone who will be visiting, they said. Someone who supports the entire school and also the scholars here, which I was one of them. The principal invited me to be a guest speaker because I was the most outstanding scholar of the school, and I gladly accepted it proudly. Right now, I was here in a room with other staff members who were also preparing for the event.

HER HURTFUL POV "Congratulations dear graduates, soar high and hit your wagon to a star," huling katagang binitawan ng guest speaker bago ito bumaba ng entablado at masigabong palakpakan ang pumaibabaw sa loob ng auditorium kung saan ginaganap ang pagtatapos nila ng hindi baba sa isang daang estudyanteng kumuha ng 2-year courses at isa na nga siya doon.

Tulad ng dati, may meetings, may proposals, pero sa likod ng bawat ulat ay naroon ang mga matang mapanuri. “Sir,” sabi ni Lara, ang PR head. “May request po ang isang parent association. Gusto raw nilang tanggalin ka bilang speaker sa graduation.” “Okay,” sagot ni Zion, tahimik pero matatag. “Let them. I’ll attend as a guest.” “Sir, are you sure?” “Yes. They want distance, I’ll give them space. But I’m not stepping down.” Kinagabihan, bumisita si Allison sa lumang silid-aralan kung saan siya unang nagturo. Tahimik ang paligid. May mga papel pa sa whiteboard, at may ilang estudyante na dumaan para bumati.

Hindi ko inaasahan na maging ganito ka warm ang welcome nang mga tao sa akin. I continued talking and sharing about some of my work experiences abroad, as if I'm no longer affected but deep inside gusto ko nang palakpakan ang sarili ko dahil sa galing kong umarte. "Before I'll end up my speech, I would like to thank everyone for giving me your time and for the warm welcome. Thank you and have a good night to all of you." I smiled sweetly before I turn my back but before I can do that someone from the crowd shouted.

Nagkatinginan kami pero agad akong nag-iwas at muling niyuko ng bahagya ang ulo. Pahamak talagang Mia! Alam ko namang wala siyang ideya na 3Ang guest speaker na tinitilian niya ngayon ay ang kinabaliwan ko noon na Architect. Pero b*wisit talaga siya! Dahil sa hilig niya sa guwapo, heto't napunta ako sa sitwasyong ito! “Ahm… Sir. Actually, hindi po ako ang magtatanong. ’Yung best friend ko po.”