Gusto Mo Bang Sumama Novels & Stories

Phantom: siguro nga shunga ako. Me: (laugh emoji) Phantom: ba't ka tumatawa, hindi kaya nakakatawa yong malungkot ka na hindi alam ang dahilan. Me: sori na, ano gusto mo? Phantom: bigyan mo nalang ako ng food. Me: anong gusto mong food? Phantom: pakbit, itlog, adobong manok and banana. Kumunot ang noo ko nang mabasa ko ang gusto nito. Eh baon ko 'to eh.

"Gusto mo bang sumama sa akin doon, huh?" I sighed again and nods my head. "Oo. Gusto ko na sumama sa 'yo sa opisina mo ngayon," malumanay na tugon ko sa kanya. "Bakit naman? Bakit mo naman gusto na sumama sa opisina ko ngayon? Ayaw mo ba dito sa mansion ko? You can do everything you want here," tanong niya sa akin.

sagot ko. Nahihiyang nagtaas ng kamay si Sally. “Uhm . . . I-I want to try samgyupsal, pwede ba?” “Yown!” masayang turan ni Wilmar. “So pa’no guys, samgyupsal na tayo?” nakangising sabi pa niya.

Sana last na 'to lord at baka ikamatay ko 'to! "It's actually my favorite here...have you eaten sushi or sashimi?" "Hindi pa pero gusto ko makatikim, napapanood ko lang kasi 'yon sa mga anime." "Okay, I'll order for us." nakangiti siyang pumunta sa station ng sushi. "Pota, hindi ko talaga gets panlasa ng mayaman...magkano naman kaya 'tong cake na 'to? Isang slice lang naman..." Sinubukan ko rin tikman 'yong matcha flavor na ice cream pero same pa rin ang panlasa ko...lasang gamot! Ano ba naman 'tong lugar na 'to! Chemist ba ang chef dito?

“What do you feel like eating? Korean BBQ? Ramyeon? Hotteok?” “Anong… hot-tok?” “Sweet pancake. Street food. Want to try it?” Napatingin ako sa kanya. “Basta masarap, game ako.” He laughed. “We’ll find rice. And I'm sure you'll like the food here.” Habang naglalakad kami, may isang saleslady na ngumiti at lumapit. “Hi! Would you like to try this hand cream? It’s perfect for winter.”

hindi ko mapigilang bulalas "Of course, I am!" Anong nakain niya? Baka naman dahil sa ininom niya kape kaya siya nagkakaganyan. Alam kong wala naman dapat akong ikabahala kung sakaling bumalik ako sa Pilipinas, pero kasi... Tumanggi ako sa sinabi dati ni Mom na sumama ako sa pinas.

Sobrang magana akong kumain ngayon dahil paborito ko ang ulam, Adobo! "Saraaaap!" Pagbagsag ko sa katahimikan. Napangiti nalang siya. "Buti naman nagustuhan mo ang paborito ko," sagot niya. "Paborito ko rin ang Adobo!" Naeexcite kong saad sa kaniya. "Talaga ba? Same pala tayo," sabi nito at matamis na ngumiti sa akin. "Huwag ka ngang ganiyan, baka mahulog na talaga ako sa'yo." Bulong ko sa aking isip.

sagot naman ni Cain "Bakit ba gusto mong sumama? Cain hindi mo ba nakikita bulag ako! Bulag na ako! Papahirapan mo lang ang sarili mo. Magiging pabigat lang ako, naiintindihan mo ba 'yon?" "So ano ngayon? Wala akong pakialam kung bulag kapa! Gusto kung sumama para alagaan ka!" naiinis na turan nito.

Sumubo ako at ganoon din siya gusto ko mang matawa sa hitsura niya dahil para siyang isang paslit sa paningin ko. Ngunit hindi koi yon gagawin dahil baka ma-offend siya sa akin at bigla na lamang niya ako iwanan dito. “Masarap ano?” tanong ko sa kaniya at tumango-tango siya. “This is more delicious than what we ate in a restaurant,” sabi niya kaya ngumiti ako ng malawak.

Masamid sana ang dalawang tukmol na yan! "That's the problem bro, luto na nga siya pero kung makatingin ang sama-sama!" Bwelta ko naman. Lumingon ako kay Lucas na nakatingin din pala sa akin. "I want pancake," bulong ko bago yumuko. Nahihiya na ako sa kanilang lahat pero wala talaga akong gusto sa nakahain ngayon.