Novel & Cerita Half-blood Prince

Kaya naman mag mula noon, palagi ko nang itinatak sa isip ko na lahat ay gagawin ko para sa mga taong ito. Kaya ganoon nalang ang pagkabigo ko nang isang araw ay nawala si Ken at hindi na nagparamdam. Nang tumungtong sa ikalawang taon sa highschool, bumaba sa p'westo si Prince at kusang ibinigay ang titulo ng pagiging emperor kay Shin. Pero nagkaroon parin ng botohan, kaya lang, hindi talaga tinanggap ni Prince ang pagiging emperor sa ikalawang pagkakataon kaya by default na napunta kay Shin nag puwesto kahit na si Prince lang ang nagbigay ng boto rito.

Ngumisi ito at iniwan siya. Nangingilid ang luha ni Prince Dylan, pero sinikap niyang huwag ng dumami pa iyon dahil alam niya na sa oras na bumagsak ang luha sa kanyang pisngi ay siya ang pagbabalingan ng atensyon ng iba at ayaw niya 'yon. Kahihiyan rin sa Stalwart Castle at sa kanyang ama na si King Stephen na ang kanyang anak ay isang lampa, duwag, at mahina sa lahat.

“Oo, isang kasunduan na maging kasangga ninyo at kapatid, habang dumadaloy ang dugo sa aking mga ugat.” Napatitig ako sa prinsipe ng Ignus, ang kaharian na matagal nang may hidwaan sa aming mga taga-Heilig. Nakatitig siya sa akin, diretso at maliwanag ang tingin ng kaniyang mga mata. “Isang kapatiran?” tanong kong muli sa kaniya. Ngunit bago pa man makasagot si prinsipe Lucuis, ay may kaguluhan kaming narinig mula sa gitna ng bulwagan.

I'm not familiar of that. "Ang Flower of Life ay ang susi para maging isa kang imortal. At 'yon ang gustong makuha ni Vlad para magawa niyang kunin ang buong kaharian. Nang isinilang ang prinsesa ay siya rin ang pag usbong nito. Kilala rin ito sa tawag na The Princess' Twin. Kami...Kami ang tagapangalaga ng bulaklak. Ipinasa sa amin iyon ng aming ama at ina. Kami lang ang tanging nakakaalam ng lihim na iyon kaya nakapagtataka na nalaman nila Vlad. Sa ngayon buhay pa kami dahil hindi pa namin sinasabi kung nasaan. Pero alam ko gumagawa na sila ng paraan para makuha iyon. Kailangan natin silang unahan. Hindi niya iyon pwedeng makuha!" mahabang paliwanag ni Hanna. Tumango-tango naman ang dalawa

Alam niyang dismayado ito sa ginawa niya at nagulat kung bakit niya nalaman na hindi siya ang kakambal nito. Hindi alam ni Prince Nathan na bago pa man mangyari ang Bloody War na nangyayari ngayon ay naroon na siya sa palasyo. Iyon nga lang, kasama nito ang kanyang anak na lalaki na si Pierce. walong taong gulang. Hindi rin niya inaasahan na maiisahan siya ng anak. Nakasakay kasi ito sa compartment ng luma niyang sasakyan. Kaya ang anak niya ay naging asset niya na rin para makapasok siya sa Sembrano’s Palace dahil ito ang nagsasabi sa kanya kung may mga paparating na kahina-hinala sa paligid.

Kapag kinalimutan niyang bilhin ang pinapabili nito ay tiyak na katakot-takot na sermon ang maririnig niya hindi lamang mula kay Lucy kundi maging sa ina nito at nakababatang kapatid na si Luna. Ang buhay ni Cindy ay maihahalintulad niya sa buhay ng sikat na kuwentong pambata na Cinderella. Katulad kasi ni Cinderella na may stepsisters at stepmother na nang-aapi rito ay may dalawa naman siyang pinsan at tiyahin na madalas ding mang-api sa kanya.

Animo'y isa siyang propesor sa tono ng kaniyang tinig, buo at puno ng kaalaman. “Ay kawawa naman po pala siya. Pero ‘lo, may babae na po ba sa nagkan ni Sir Norman ngayon? Ibabalita kaya sa tv kung mahahanap na niya ang mapapangasawa niya?” Napaigik naman si Leo sa tinurang iyon ni Henry. Bahagya niyang ginulo ang gulo-gulo na nga nitong buhok na kulot pa. “Siyempre hindi, hindi ata papayag ang evil prince na makita ng maraming tao ang kagandahan ng kaniyang mapapangasawa.”

Umupo sila sa bakanteng upuan dito malapit saamin. Kumpleto na kaming 16, kanya-kanya kaming ginagawa at walang nais na mag-salita, maging ang Royalties ay tahimik. Half an hour later, we're already complete. Kumpleto na rin ang royalties maliban sa isa, iyong lalaking nerd na kulay black ang buhok, si Prince Darkill, wala pa siya rito. Dumating na rin ang teacher, babae at mukhang mabait. Ngumiti siya saamin.

At ang nakikita nilang paraan upang maging maganda ang kalalabasan ng pag-iisa ng dalawang bansa ay ang ipakasal ang mga anak nila. Nakilala na namin si Prince Joseph dahil maraming beses na rin kaming nakapag-set ng meeting sa isa’t isa upang kilalanin ang bawat miyembro ng royal families. Masasabi kong napakabait ni Prince Joseph at tiwala kaming lahat sa kaniya na hindi niya sasaktan o pagbubuhatan ng kamay ang aking ate. Subukan lamang niya itong gawin at ako ang makakaharap niya.

Bahagya akong yumuko at kinamot ang kilay ko, "Well, she's not like them. This one is quite special, Dad." "Exactly my thought. Why? Do you know that lady?" "Anak siya ni Henrieta," sagot ko na ikinaubo ni Daddy. Naibaba pa niya kaagad ang hawak na kopita. Daig pa niya ang pari sa laki ng kopita niya na may halong ginto. I also have the same goblet, and so as Phoenix. Hindi namin iyon ginagamit. "You're kidding me, Lennox. Hindi ba at patay na ang batang iyon?"