Hands Intertwined Novels & Stories

Nasa loob kami ng isang restaurant at kumakain, pero kahit ngali-ngali ko ng sabsabin ang pagkain sa plato ay hindi ko magawa. Lintik na paano akong makakakain kung hawak hawak niya pa rin ang isa kong kamay tapos chopsticks pa ang gamit. Kakamayin ko na kasi kasi para syang tanga na hindi mabitawan ang kamay ko habang nakikipagdaldalan naman sya sa kabilang linya. His fingers were intertwined with mine, kaya walang kawala. Wala pang humpay ang halik niya sa kamay ko na maghapon ko lang namang hindi hinugasan.

Mahinahon niyang inilahad muli ang kaniyang kamay. "We're wasting a beautiful morning." Napakurap si Lorraine. Sandali pa niyang tiningnan ang palad nito bago dahan-dahang inilapag ang sarili niyang kamay roon. Hindi niya alam kung bakit pero pakiramdam niya, sa tuwing magkahawak sila ng kamay ay parang mas madali siyang huminga. Mas gumagaan ang lahat. Tyron gently intertwined his fingers with hers.

“You know we can’t.” Nanginginig man ay inabot ko ang kamay niyang humawak sa akin at pinagkapit ang mga ito. Umangat ang tingin nya na kaninang nakatingin sa baba sa mga kamay namin. I see him moving his lips yet not a word escaped his mouth. While our one hand was intertwined, I touched his face with the other. Isinandal ko ang noo ko sa noo niya. Umiiyak na naman siya.

Tila nangangapa pa ng sasabihin. "No, we should get going together. Pasensiya kana." Dumausdos ang kamay niya mula sa siko ko pababa sa kamay ko. I didn't expect that he would interlink our fingers in front of this girl. Somehow, I felt comfortable and assured. Pinasadahan ako ng tingin ng babae pababa sa magkahawak naming kamay ni Linden.

"Okay. You can hold my hand." Inabot ko sa kanya yung kamay ko. Napangiti siya before holding my hand. A comforting warmth spreads through my fingers, and a subtle electric connection forms, creating an intimate moment of connection and affection. Time seems to slow down as I felt a sense of closeness and understanding between us, sparking a rush of emotions that can range from excitement to calm contentment. Pinagsiklop niya ang aming mga daliri na siyang ikinababaliw ng buong sistema ko.

Something in me twisted. "Mga anak, meryende rin muna kayo!" I heared Sister Narcy's voice but I failed to look at her. My gaze stayed at Ridge who slowly looked away. His hand from my cheek weakly dropped. It feels cold without his warm touch on me. Before his hand can completely pull away. I reached for it. I felt him flinched at my touch. I targeted his palm and made our fingers intertwined. He was stunned as he stared at our joined hands while I was watching his every reaction.

Naging mapusok at nag lalagablab na lamang ang aming pag hahalikan na dalawa, na ang isang kamay ni Taurus naka hawak sa pulsuhan ko samantala naman ang isa ramdam kong bahagyang humahaplos sa aking likod at diinin ang sarili ko sakanya. Kahit naka suot ako ng damit ramdam ko pa rin ang init ng kanyang palad na patuloy na humahaplos doon na mag bigay init at kakaibang sensasyon sa sarili ko. Kinawit ko ang aking kamay sa kanyang leeg para maging suporta na hindi ako malaglag at mapa-bitaw sakanya.

Ang kamay nitong nasa binti niya ay umangat. Napatitig siya sa parte ng binti niyang hawak nito kanina. It was Gene's signature gesture. He always liked touching her, feeling her, gripping her thighs. Kapag nasa sofa sila at nanonood ng telebisyon, laging nasa binti niya ang kamay nito. Kapag bumibiyahe sila at ito ang nagmamaneho, dahil automatic naman ang truck nito at hindi kailangang manatili ang kanang kamay sa gear stick, ay naka-hawak din ito sa binti niya. When they sleep, he would either curl his arm around her waist, or place his hand on the side of her thigh.

Babawiin ko na sana ang kamay ko sa kaniya nang higpitan niya lalo ang hawak doon at nilingon ako. "Let's hold our hands together para makasabay ka sa'kin. "

"Just forget about that. 'Wag tayo rito mag-usap, Adrian." "Fine." Namilog ang mga mata ko nang hawakan niya ang kamay ko. "So, p'wede naman siguro dito ang HHWW?" "A-Ano 'yon-" "Holding hands while walking." Pinangunahan niya na ang paglalakad habang mahigpit niyang hawak ang kamay ko. Ang dalangin ko na lang sa mga oras na ito ay sana hindi mamawis ang kamay ko sa sobrang kaba. Sobrang nakakahiya kasi once na mangyari!