Hands Together Novels & Stories

Masyado mong pinapahalata kung gano ka kapatay na patay sa kanya. I sighed at tumingin na lamang ako sa labas. Magbibilang na lang ako ng color red na sasakyan. Pero halos mapatalon ako sa upuan ng hinila ni Thunder ang kamay ko and held it. He is driving using his left hand at hawak naman ng kanang kamay nya ang kamay ko. Hindi pa masyadong nagsisink in sakin pero totoo ba to? Magkaholding hands kami? Hawak nya ang kamay ko habang nagmamaneho sya? Totoo lahat ito diba?

Then he gently nudged my shoulder. “You know,” he said lightly, shifting the mood, “if people keep staring, we might have to hold hands just to commit to the rumor.” I choked. “Excuse me?” “For consistency.” “You’re insane.” He offered his hand jokingly. “Come on. For PR.” I stared at his hand. It was just playful. Just friendly. So why did my heart skip? I slowly placed my hand in his. It was warm. His fingers closed gently around mine, not tight, not possessive. Just there.

Dahil siguro hindi siya makapaniwala na nandito ako ngayon sa harap an niya. He noticed my hands touching his arms when I hold him not to move. It's gave an awkward moment to him. Napakunot siyang noo nang tumingin sa mga kamay ko. Nakahawak lamang ako sa kaniyang braso para pigilan ko siyang gumalaw. Saktong aalisin ko na ang kamay ko ngunit hinawakan niya ito. Napakunot noo naman ako. I felt my heartbeats running like a marathon already when he held my hands. I felt his hands so smoothed.

I heard his faint breath and hindi na ako naka react when he reached for my hand to pull me out Moley. He was maybe trying to conceal his tension kasi like me, his hand was as cold as ice rin. Naglakad kami habang napakapit ang dalawang kamay ko sa kamay niya. I've only held his hand a few times today pero I've felt comfortable na with him. Feeling ko tuloy I've known him for so long na. It felt so so good to hold his hand and it somewhat made my tension wear off a bit. Narinig kong may sinasabi ang hubby ko. It seems like a prayer kasi narinig kong sinabi niyang 'have mercy on us' tapos nag sign of the cross pa siya at napahalik sa rosary sa leeg niya.

Pasimple akong tumingala sa kaniya,wala siyang ka imik imik,ni hindi nga niya napapansin ang mga babaeng nakatitig sa kaniya tuwing may nadadaanan siya. Inilagay ko ang dalawang kamay sa aking likod,pero nagulat ako ng kunin niya ang kanang kamay ko at ipinagsalikop ang mga daliri namin.Is this what they called holding hands while walking? I felt so nervous, pakiramdam ko nakikipagkarera ang puso ko dahil sa bilis nang tibok nito.

Narinig pa niya ang impit na pagtawa nito. “Natatakot ka pa rin? Hawak mo na nga ang kamay ko.” Napadilat siya sa sinabi nito at ngayon niya lang napansin na mahigpit pala talaga ang pagkaka-holding hands nila sa isa’t-isa. Naka-intertwined pa ang mga daliri nila habang nasa hita nito iyon nakapatong. Parang napapasong kinuha niya ang kanyang kamay. Pero kaagad naman nitong binawi at inikot pa sa braso nito. Hinawakan pa ng isa nitong kamay para hindi na kumawala pa.

he mutters and stands up. My lips fell open when he suddenly extended his right hand in front of me. Napatayo ako sa gulat at agad na tinanggap ang kamay niya. A shudder ran down my spine when his rough and calloused hand slightly gripped my small hand for a handshake. What the hell…This is so awkward. I literally didn’t see this coming! Me doing a secret deal with my freaking boss!? And this handshake? His touch feels rough yet gentle. “Let’s work together on this deal, Maraiah…” he whispered smoothly.

"Ma'am mahihirapan kang makalabas diyan," "Ok, the deal with me.." hamon niya dito. Inilhad niya ang kamay para sa pakikipag deal. At ngumiti naman ito at tinanggap ang kamay niya. "Ok ma'am deal" nakatawa ito na tila ba siguradong sigurado itong hindi siya makakalabas. Nakipag handshake ito sakanya.

Hindi pa siya gaanong nakakalayo nang biglang may humawak sa kamay niya. Napasinghap siya at umaktong babawiin ang kamay. Pero natigilan siya nang makitang si Red pala iyon. Nginitian siya nito at pinagsiklop ang mga kamay nila. “Rule number four. The only hand you’re allowed to hold,” biro nito ‘tsaka nagsimulang maglakad. Napangiti siya. For some reason, her hand feels right in his. Kaya nagpatianod na lang siya.

Ayaw kong samantalahin ang kanyang kainosentihan ngunit hindi talaga siya titigil hanggat hindi niya ako napapapayag na hawakan siya sa kamay. Kaya sa huli ay pumayag na rin ako. Holding hands lang naman, at hindi ito makakabawas ng kanyang pâgkababae.