Novel & Cerita Heartbroken Message

Kahit nakakahiya at wala na akong mukha na ihaharap pa sa kanya, kinapalan ko na ang mag-message. "Hello Sir. Ahm... Pasensya na po kung hindi ako makakapagluto ng hapunan mo. Ahm... Masama po ang pakiramdam ko. Masakit po ang buong katawan ko. Hindi na po yata ako makakalakad. Nabali yata ang bewang ko, pati ang singit at hita ko, sobrang sakit parang binali mo yata kagabi, sir. Ang sakit pa ng leeg ko, kinagat mo po yata ako kagabi. Hindi po ako makakalakad ngayon dahil winasak mo ang kayamanan ko," iniisip kong i-delete at baguhin ang ita-type ko, kaso na-send ko bigla.

Ang bawat paghikbi ko ay walang tunog, pero ang sakit nito ay sagad hanggang buto. Niro said he wanted to fix everything. He cried and begged on his knees. But truth without trust is just a delayed heartbreak. Lumapit ako muli sa kama ni Niorr at humalik sa kaniyang pisnging basang-basa ng aking sariling luha. “I'm sorry, baby,” I whispered to the empty air, hoping my son wouldn't hear my broken promise. “Mommy is so sorry... but some broken things can never be put back together.”

Im totally lost. Until now, hindi pa din madigest nang sistema ko, lahat nang nalaman ko. From being felt betrayed, to broken family, until being loved by someone i couldn't chose before. *Bzzt, bzzt, bzzt* I look at my phone, and took it. 1 message received, from unknown |Hi sissy, lets meet up. I'll text to you the address, aryt?. See you, lil'sis|

BROKEN LOVE4 C21 3RD POV “Anong ama ang pinagsasabi mo? Alam mo naman na wala silang ama.” Inis na wika niya rito. “Hindi sila mabubuo kung wala kang kasam-.” Natigilan ito ng pingutin niya ang tainga nito. “Manahimik ka nga, ang dami mo namang alam.” Galit na wika niya, habang malawak itong napangiti.

“Please… just stop…” Pero hindi tumigil. Hindi nagbago. Feeling ko anumang oras, titigil ang tibok ng puso ko dahil sa sobrang sakit. Yung tipong hindi heartbreak lang, kung hindi grief. Yung loss na hindi mo alam kung paano mabubuo ulit. Yung sakit na hindi lang sa puso, kundi sa buong pagkatao. At habang gumuguho ako sa sahig, yakap-yakap ang sarili kong dibdib… doon ko na-realize:

Parang sirang plaka na paulit-ulit kong naririnig, dahilan din kung bakit paunti-unti ring gumuho ang mundo ko, kasabay ng pagkakawasak ng umaasa kong puso. I'm not being dramatic. It's real and I've never been this broken. I hate this. I hate this feeling. It's suffocating, slowly killing me deep inside. "I'm sorry, babe." she apologized. Kahit na nag apologize siya, hindi ko pa rin matatanggap at ang galit sa puso ko ay nanaig. Nagtagis ang aking mga bagang, at mariin na kumuyom ang aking mga kamay, halos sirain na ang hawak kong cellphone na hindi ko pansin.

Ang lakas pa rin ng tibok ng puso ko at habol ang aking paghinga. Now Playing: Faded by Alan Walker Kaagad kong binalingan ang cellphone ko. Napakunot-noo pa ako ng makita kong ang daming message ni Wayne ang nag-pop-up sa screen pagkabukas ko. Malalim akong napabuntong-hininga at kaagad ko itong binalik sa loob ng clutch bag ko. Hindi ko pinagkaabalahan pang basahin ni isa ang mga pinadala n'yang messages. Bahala s'ya sa buhay n'ya, naiinis pa rin ako sa kanya!

Pero mas masakit ang nararamdaman niya sa kanyang dibdib. Agad naman siyang nag-reply. [Calista]: “Tristan, let’s break up.” Pagka-send ng message, agad niya itong binlock at dinelete ang number. Walang pag-aalinlangan. Inilapag niya ang cellphone at pumikit na parang may itinapon lang siyang basura.

Malamig kong tugon saka siya tinalikuran ngunit bago ako humakbang ay may pinahabol pa ako that made her leave. “I removed you from the people who's important to me, the day you left me broken. I won't treasure a person like you and also your boyfriend. I may be bitter right now but that's the truth. So, I can't help you.” I heaved a deep sigh. Releasing the pain that I've been feeling while saying those words to her. Nakaramdam naman ako ng biglaang panghihina kaya umupo muna ako sa sofa. Kinuha ko naman yung cellphone ko sa bulsa ng jogging pants ko at may message roon. I opened it and it came from thet sophomore. Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko't nagreply ako sa message niya g

I thought you know. The next text message made my heart crushed into pieces without even a proper warning. Itwas a picture. A dark, gloomy picture. Napatakip ako sa bibig ko hindi dahil sa sobrang gulat. I did that because I don't want to let out a sob. I can now feel my heavy tears flowing from my eyes. That picture... It fucking hurt me just like that...