Here Without You Novels & Stories

baka kaya pa. Inangat ko ang tingin ko sa paligid. Sobrang tahimik, no one is here. Walang Anica... walang Hailey... walang Lami... walang Sele... walang Denver... walang Chave... walang Neejan. No one is here to comfort me and no one know that I need one.

Kinwento ko ang nangyari, nakinig lang siya sa'kin "Queng, are you sure you're okay now?" Tumango ako kay Kez kahit 'di naman niya ako nakikita. "Yes, medyo sinipon lang ako." Tumutulo ang luha ko, ni-mute ko ang call para hindi niya marinig ang hikbi ko. "Okay, visit kita bukas." Taglish niya pa. Nagpaalam na ako, napatulala ako at inalala ang nangyari 5 months ago.

suhesyion ko. “Wala. Hindi ko rin dala.” sagot niya. Bagsak ang balikat namin pareho. Dito na ata kami mamamatay. Sa sobrang init ba naman dito. Walang hangin na lumalabas at pumapasok. Maya-maya pa ay tumayo si Benz. Pinakiramdaman ko lang siya kung anong susunod niyang gagawin na ngayo'y alam na namin pareho na wala kaming dalang cellphone.

tanong nito "I'm here in my wife's place." "Jackpot!" natatawa't pahiyaw na wika nito."Punta ka dito sa bar. Send ko sayo address, asahan kita ha?" "Sorry pare, di ako makakapunta eh. Bukas na lang tayo magkita." "Pre, katunayang kailangan ko rescue mo. Naiwan kasi wallet ko, akala ko kanina nasa compartment lang. Alam mo naman na wala na ang mga pamilya ko dito."

years. And I've always felt emptiness... I've always felt that something is missing... My heart knew that it's lacking... that I long for something... for someone. "Goodbye, Love..." No... "I was erased from your memory... And I promise that you'll also be forgotten by me." I would never be able to do that... Please, Isela... Don't do this to me... I promise that--- Wait! Where are you going?! Don't leave me, Isela!

pagkwekwento sa akin ni Akira. Kasalukuyan kaming nasa bahay at magkatabing nakaupo sa couch. Parehas kaming nakatingin sa malaking TV screen na nasa harapan namin. The TV was playing a video of ‘endlessly’ song with lyrics on it. Nakapatong ang ulo niya sa aking kanang balikat. Dito namin napagpasiyahang pag-usapan ang lahat. Since wala naman si Ate, I think this is the safest place to talk about his secrets.

Sagutin mo lang ako aking sinta'y walang humpay na ligaya At asahang iibigin ka Sa tanghali sa gabi at umaga Wag ka sanang magtanong at magduda Dahil ang puso ko'y walang pangamba Na tayo'y mabubuhay na tahimik at buong ligaya Nagpatuloy kami sa pagsasayaw ng mabagal, habang suot suot ang ngiti sa aming labi. He lean closer to me, "mahal kita... Mamahalin kita kahit sa susunod pang mga araw, buwan, taon, dekada at sa susunod kong buhay." --- Song featured Ligaya by Eraserhead

Itinapon niya iyon sa malapit na basurahan kahit hindi pa siya kuntento sa pa-he-loves-me-he-loves-me-not-kumerot-niya. "Ano ang sadya natin ngayon dito, friend?" "Tinatanong mo ako ng ganyan? Hindi mo ba alam kung bakit?" Gumatla ang pangungunot ng noo niya. "Magtatanong ba ako kung may alam nga ako, duh?" She rolled her eyes. Chelsea rolled an eye too saka nilapitan siya. "Samahan mo ako ngayon sa bayan."

Pagkaraan lamang ng tatlong araw ay nakahanap kaagad ito. At ngayon nga ay naroon na siya. Plano niyang doon muna siya habang hindi pa niya alam ang dapat niyang gawin. Umalis siya sa kanila nang walang paalam at batid niyang nag-aalala na ang kanyang ina sa mga sandaling ito pero wala siyang maisip na ibang paraan. “Bry, are you with me?" nag-aalalang tanong ni Klarisa sa kaibigan.

Kaya lihim nalang akong napangiti. It's amazing how you can speak right to my heart. Without saying a word, you can light up the dark Try as I may, I can never explain.What I hear when you don't say a thing. The smile on your face lets me know that you need me There's a truth in your eyes saying you'll never leave me The touch of your hand says you'll catch me wherever I fall....