Hide And Seek In Tagalog Novels & Stories

Halos matawa na lamang ako, pero hindi ko nilalahat, may mga lalaki pa din namang maganda at malinis kung magsulat. Well, out of curiousity at lungkot ko, kumuha ako ng ballpen at pumunit ako ng isang page ng notebook ko and wrote ttthe words, "Who are you looking for? Or let say who are you waiting to find you?" Nang maisulat ko iyon, tinupi ko din at isinuksok sa bato kung saan ko nahanap itong sulat. I know it kinda' childish pero ewan, it got my interest at isa pa I'm not hoping or expecting to recieved any reply though, wala lang trip ko lang.

Nasa gitna sila ng gubat at ilang kilometro ang layo ng malapit na bahay dito. "S-s-ssshh... d-dont c-cry..." Kahit hirap ay inangat nito ang kamay at pinunasan ang luha niya. Lalo siyang napahagulgol. May dinukot ito sa bulsa. Isang susi. Susi ng sasakyan nito."G-go..." pinilit nitong isiniksik ang susi sa kamay niya. Mabilis siyang umiling kahit nanlalabo ang mga mata dahil hilam sa luha ay kita niya pa din na nahihirapan ito.

Lalo akong nastress. "Saan ako magtatago?" Naiinis na natatarantang tanong ko sa kasama kong parang hindi naabala sa pagdating ng lolo niya. "Why do you need to hide? Wala ka namang ginawang masama?" Nilapitan niya ako at hinilang pabalik sa pwesto namin kanina. "Just sit and relax." hinawakan niya ako sa balikat at pinaupo sa sofa at ang kinagulat ko pay hinalikan pa niya ako sa noo at nginitian after.

tanong ko pagkatapos higupin ang huling lagok ng kapeng barako ko. "Hahanapin si Nemo." Pabalang nitong sagot kasabay ng pag-irap. "Malamang! Maliligo kami ng dagat! Shet! Malamig ang tubig dun ateng! Sama ka na, para may tagabantay kami dun."

sagot naman ng aking kakambal. "Hide and seek, the moon is bright, when I count to ten, you all should be hidden. One, two, three, four, five, six, sev—" ngunit naputok ang aking pagbibilang ng may narinig akong sumisigaw kaya pinakinggan ko ito mabuti kung saan nanggaling. "Help, help! Please help me. I don't know how to swim," sabi sa humihingi ng tulong. Kaya agad akong pumunta sa isang talon kung saan nanggaling ang boses.

Maraming alaala ang lugar nato para saken honey" saad naman nito "Yeah i know that's why we owned it" saad ko naman "oum honey give me a secret na hindi mo masabe saken" saad nito na ikinataka ko "wala naman nakung sekreto sayo" saad ko naman "in this place" saad naman nito at naalala ko yung isang bagay na hindi ko nasabe sakanya. "oumm... actually the kiss the unforgettable kiss that night hindi talaga yun mawala sa isip ko pano ba namang hindi koyun makakalimutan e everyday nakikita kita.

Sana nga'y gusto lang nitong maglaro ng hide and seek dahil handa siyang hanapin ito kahit saang bahagi ng bukid. "F*ck! Nasaan ka na ba, Adrianna?" mahinang aniya dahil hindi niya mapigil ang sarili na mag-isip ng kung ano-ano. Hindi dahil wala lang, pero dahil may pahiwatig na si Adrianna.

Mabuti na lang at hindi siya nagigising sa sobrang ingay. "Babangga tayo, Manong!" sigaw nung kung sino man dahil hindi ko na ito tiningnan. Niyakap ko ang kapatid ko hanggang sa maramdaman ko na may yumakap sa amin. "Mama!" Umiiyak na sabi ko at bumangga na nga kami sa hindi ko malaman kung saan at unti unting nawala ang mga sigawan.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Umupo siya at marahas na hinawakan ang baba ko. Natawa ako sa naisip. Madulas? Anong klaseng mindset ba ang meron siya? Kinder 1? E kahit bata alam ang salitang 'madulas', means nadulas ng hindi sinasadya. Bob0! “Your face looks familiar to me, nag kita na ba tayo dati?” tanong niya at ginilid-gilid ang baba ko. Tila ba'y sinusuri niya ang mukha ko.