Hinata Shoyo Drawing Novels & Stories

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Nagsimula ako sa pag-drawing ng mga simpleng bilog, mga linya, sinusubukan kung nandoon pa rin ang muscle memory. And surprisingly, little by little, I was able to draw a character design. Isang babaeng nakasuot ng kimono, pero may dalang modernong backpack, nakatayo sa ilalim ng ulan. Ito ang istilong laging gusto ko, ang paghahalo ng luma at bago.

Iyong ganito kapangit. Saka siya nag - drawing ng isang matanda na uugod - ugod at laylay na ang balat. Nakasungkod na at laylay pa ang brief. Sinadya niya pa magguhit ng linya sa ulo bilang buhok nito.

How can I trust her? “Stop it.” Nakita ko ang pagtaas ng mga balikat niya hudyat na nagulat siya. “I’m sorry,” saad ko at nag-iwas ng tingin. “Okay lang. Look Nico oh. I draw this for you.” Sumilip ako sa drawing niya at hindi ko maiwasang matuwa dahil sa drawing niya. She draw a simple chibi. “You’re not bad.” Taas noo niya akong tinignan.

Ganon pala ako ka-obvious kahit hindi siya nakatingin. Binuklat ko ang pinaka-huling page, isang napaka realistic na picture ng night sky, sa Football field. A big bright moon was sleeping in the sky, nasisinagan nito ang isang nilalang. A hazel browned eyes guy, nakahiga siya sa ilalim ng Weeping cherry tree, nakalagay sa likod ng ulo niya ang mga braso niya at nakatingin siya sa langit. Tinitigan ko munang mabuti ang drawing, agad akong nagtatakbo palabas. Halos talunin ko na ‘yung twelve-steps ng hagdan pababa and pinuntahan ‘yung Weeping cherry tree. At natagpuan ko siya, nakahiga habang nakalagay ang mga kamay sa likod ng ulo. Nakatingin siya sa maliwanag na buwan. Huminga ako ng malali

“Bakit gising ka pa?” “Nag-drawing po ako.” Lumapit siya at hinalikan ang noo nito. “Dapat tulog ka na.” “Last na po.” Inangat ni Nate ang papel. “Look.” Tiningnan ni Fiona ang drawing. Simpleng drawing lang ng bata. Stick figures. May isang babae na may mahabang buhok. Isang maliit na batang lalaki. At isang matangkad na lalaki sa gilid. Itim ang damit ng lalaki. May hawak itong chocolate sa isang kamay.

Ang pag kakaiba nga lang ayaw ni Kageyama sa atensiyon na siya namang gusto ni Kuya West at maganda ang ugali ni Hinata na kabaliktaran ni Kuya. "Mag kano ang ganitong keychain?" "170 po ma'am ang keychain na si Shoyo Hinata ang design while 250 naman po yung isa pang hawak mo." Gusto kong sabihin na ang mahal naman pero hindi ko magawa, ang ganda ng quality niya kaya siguro ang mahal tapos ang cute pa. "Sayo nalang sukli ate," ngisi ko sabay abot ng 450. Binigay niya sakin ang maliit na supot na nag lalaman ng binili ko.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Kinuha ni Hiraya ang kanyang telepono at kinuhanan ng litrato ang eksena sa harap niya. Pagkatapos, kinuha niyang muli ang kanyang paintbrush at nagpatuloy sa pagguhit. Di nagtagal, isang cartoon ang lumitaw sa computer. Masayang-masaya si Hiraya, at saka niya binuksan ang kanyang telepono at binalak mag-post sa social media. Ang larawan ay yung kakaguhit niya lang. Hindi nagtagal matapos mai-post ang litrato, nagkomento agad ang mga fans.