Novel & Cerita Hope For The Flowers

More intimate than I was willing to admit. As I stared at the flowers, a mix of warmth and frustration flooded through me. How was I supposed to stay distant from someone who could still make my heart race with just a few words? This was getting harder by the day. But deep down, I knew I wasn’t ready to give up the fight. Not yet. Every day, Dylan sent a new bouquet—each one more extravagant than the last. A mix of roses, lilies, and orchids, each arrangement arrived with a little note, always signed off with that simple, maddening -D.

Wala ng ibang paraan kung paano sasabihin ang namamagitan sa amin kaya naman halos kasing pula na ako ng kamatis matapos umamin. Maliah then shrieked and did another round of her happy dance. "The wildflower has been tamed!"

It was also paired with a wreath crown made out of dried flowers where my vail was attached. Hindi ko rin maitago ang saya sa hawak na bouquet dahil napupuno ito ng paborito kong kulay—purple peonies. O siguro, gustong-gusto ko lang talaga ang lahat sa paligid. Ang malalapit na taong natutunghayan ang paglandas ko patungo sa aking kinabukasan, ang buong lugar, ang huni ng mga ibon, ang lagaslas ng mga alon, kaluskos ng mga dahon... ang nalalapit na paglubog ng araw.

Inihipan niya ito at natangay na naman ng hangin ang wishing flower, sinundan niya ito ng tingin at ng paglakad. "Napakaganda niyang tingnan na nadadala ng hangin." Wika ni Mesaiyah sa sarili. Nawala na sa kanyang paningin ang wishing flower. Pinunasan nya muli ng kanyang kamay ang magkabilang pisngi. Tumawid siya sa highway kahit hindi pa nakared light ang ilaw, sa pagtawid niya ay ang mga sasakyan na ang umiiwas sa kanya.

Napangiti siya at naisip na dalhan din si Hope ng pink roses dahil paborito rin nito iyon. Alam niya na hindi magugustuhan ni Isaac ang plano niyang pagbisita at pagbibigay ng bulaklak kay Hope lalo pa't ramdam niya na pinagseselosan siya nito. Pero nagpasya siyang ituloy ang gusto dahil wala naman siyang pakialam sa mararamdaman nito. Dumaan si Zeke sa flower shop at bumili ng bouquet ng pink roses bago siya dumiretso sa bahay nina Hope. Wala pa si Isaac nang dumating siya.

May inabot ito at nang makuha ay humarap ulit sa amin. Umawang ang bibig ko nang makita ang hawak nito. Isang malaking palumpon ng mga pulang rosas. Sa sobrang laki nito ay hindi na halos mahawakan ni Alted ng isang kamay lang. Nagsinghapan ang ilang katulong. Samantalang hindi ko alam ang magiging reaksyon. Humagikhik si Snow at si Winter. "Natagalan ako dahil sa mga bulaklak na 'to. I personally picked the flowers." Sabi niya.

"Maaaring mahirap ang buhay ngayon, pero dapat manatili pa ring nakaharap ang puso natin sa sikat ng araw. This bouquet is for your brave first step." Ibinaba ni Tricia ang kaniyang mga dala, naghanap ng vase sa cabinet, nilagyan ito ng tubig, at inayos ang mga sunflowers sa loob. Tinitigan ni Celestine ang namumukadkad na mga bulaklak, na tila ba isang mainit na sikat ng araw sa gitna ng malamig na panahon, at isang matinding emosyon ang gumising sa kaniyang puso.

Si Dante naman ay naka-linen shirt at shorts, habang si Hope ay naka-suot ng cute na floral na baby hat. Naglakad kami patungo sa likod na bahagi ng resort. Hindi muna kami nag-kabayo dahil gusto raw ni Dante na maramdaman namin ang paglalakad sa damuhan. Habang naglalakad, nakita ko ang mga sunflowers mula sa malayo. Para silang mga sundalong dilaw na nakaharap sa araw.

Love Andrei suggested. Nagsalubong ang kilay ko. “Ligawan?” “Well, yeah. Mas okay ‘yon,” Love said with a slight grin. “Get him some flowers. Ilang-Ilang will do—he’s not that choo—” “Oh, he is choosy,” Faith cut in, smirking. “Gusto no’n ay…” Faith motioned for me to come closer, his grin widening. I leaned in, and he whispered the exact kind of flower Hope preferred, as if sharing some top-secret information. Maging ang paborito nitong snack ay binanggit din ni Faith, kailangan ay bilhin ko rin daw 'yon at ibigay kay Hope kasama ng bulaklak.

Hindi niya na pinansin iyon at pinatay ang tawag. Dalawang linggo akong nagmukmok sa bahay. Hindi ko kayang sumama kapag inaaya ako ni Mama o kaya ng mga kaibigan ko. At ngayon, naisipan kong pumunta sa isang sikat na flower shop para tingnan ang mga bulaklak. I smiled. Different colors, iba't ibang kahulugan. Pero maganda pa rin. Kahit sa mga bulaklak na inaalay para sa mga nasawi. Hinawakan ko ang puting lilium. It symbolizes death but it's beautiful.