How To Be An Assassin の小説・ストーリー

Paliwanag nito. Pag pasok namin nakita ko ang ibang mga assassin na nag te-train. “Sa bawat headquarters may nag lalaro sa 500 to 1,000 ang tini-train upang maging assassin. Mapa close combat, hand to hand and long range sniper na klase ng assassin. I want my pawn to be a stronger soldier someday, kaya sila nandito lahat..” paliwanag nito habang naka tayo.

They halted when they heard a group of men whose probably on patrol was coming. They hid themselves in huge bushes that they have found and let the three-man squad patrol pass by to avoid alerting other enemies from knowing that they have already intruded the place. An assassination is an act of murder by secret and surprise attack to the targeted person. So, in order for them to complete this mission, they do not wish to get busted and alert their target on what was coming. Quick and silent kill is their utmost priority as of this moment. Jonas signaled at Leopold using his hands. Leopold will take the right side of the property while Jonas will take the left side. Leopold nodded in respons

utos nito at muling nag lakad patungo sa malapit na elevator. "We heard na isa kang assassin paano mo pagagalingin ang mag ina?" duda kong tanong dito. Pag pasok namin tumingin ito sa akin. "Nasa description at pangako ko na magligtas ng buhay ng tao mas lalo ng inosente. Kung gusto ko pumata* y 'yun ay dahil kalaban sila." malamig na sagot nila.

I stepped closer to him, the shadow of my figure looming over his broken body. "Loyalty is a noble trait, Russo," I whispered, my voice laced with a deadly chill. "But being loyal to a monster only makes you a rabid dog." "Kill me then! Do it!" hamon ni Russo, habang dumudura ng dugo sa sahig. "With pleasure." I didn't hesitate. I aimed the barrel directly at his forehead The sound echoed through the high ceilings of the hall. Russo’s head snapped back as his skull exploded, his lifeless body hitting the marble floor with a dull thud. The remaining four assassins trembled, their faces turning pale as the blood of their leader splattered on their clothes.

“Don’t move.” I froze. My bare feet felt glued to the cold marble floor, the stranger’s voice cutting into me like the steel barrel of the gun he aimed at my chest. He wasn’t part of Zech’s men. I could tell. He was too clean, too quiet—like a ghost who knew how to kill without sound. He wore black from head to toe, tactical gear snug to his tall frame. His eyes were sharp, unreadable. “Who are you?” I asked, barely above a whisper.

Bumangon ang matinding takot sa kanyang puso. Hindi niya inaasahan na ang dalagang ito ay isang nakakatakot na nilalang. Siya mismo ay manlalabang may ranggong Advanced-Royal at isa sa nangungunang limampung assassin sa America. Sa kabila nito, hindi niya kinaya ni kahit isang atake mula sa dalagang ito. “Kailangan kong tumakas!” Nagsisimula nang magsisi ang assassin na hindi nila sinisiyasat nang mas mabuti ang mga target.

At sa sandaling malaman niyang may mga traydor sa loob, alam ko na wala nang ligtas sa sinuman. Habang hinihintay ko ang signal mula sa aking mga tauhan, naalala ko ang mga araw kung kailan nagsimula akong maging assassin. Bata pa ako noon, puno ng takot at pangarap, pero mabilis kong natutunan na sa ganitong buhay, ang mga mahihinang puso ay unang bumabagsak. Naging matibay ako, walang awa, walang kinikilingan-at iyon ang dahilan kung bakit ako ang naging pinakamatapat na sandata ni Boss Dark.

A gun-for-hire na noong una ay ayaw niyang patulan pero nang malaman niya ang kalakaran dito ay buong tapang niyang pinasok ang buhay ng isang Assassin. Tatlong taon na siya sa ganitong buhay, at ilang buhay na rin ba ang inutang niya? He doesn't really care! As long as alam niyang karapat dapat na manahimik ay pinapatahimik niya. Wala siyang paki-alam kahit alam niyang nakasanla na kay satanas ang kalahati ng kaluluwa niya!

Lahat ng bagay malalaman nila sa isang utos nila sa kanilang tauhan. Alam ko kaya niya ako iniligtas dahil may kailangan siya sa kin? Bumukas ang bibig ko. "A- Anong kailangan mo sa kin kung ganon?" Nanginginig ang boses ko. Ramdam ko ang tensyon sa katawan ko. "Unang kita ko pa lang sa iyo alam ko mapapakinabangan na kita. You need to work with me and be my Assassin" Umawang ang labi ko sa sinabi ni Genesis.

I was trained with this type of scene kaya hindi ito mahirap sa akin pero sa mga kasama ko parang in-born talent na nila ata ito. Para kaming mga pusa kung gumalaw dahil ni bakas ng mga yapak ay wala kaming karirinig. Ni sariling yapak ay hindi ko rin maramdaman. This skill is a perfect skill of an assassin. Mga ilang minutong paglalakad ay biglang nakarinig na lang kami ng kalansing ng espada at may nakakapanindig balahibo na atungal na kumawala at parang bumagsak yun sa lupa. Hindi ko makita kung nasaan yun pero alam ko na nasa east side namin yun.