Novel & Cerita How To Earn Money In The Philippines

Lahat ng dapat sana’y pagtatapat at paniningil—kinimkim na lang niya. Tinanggap niyang kinuha ni Julian lahat ng ipon niya para pondohan ang negosyo nito. At pinilit niyang maniwala… na sa huli, siya at ang anak nila pa rin ang makikinabang. --- **SA KAPEHAN** Nakatayo si Sophia sa labas ng isang maliit na coffee shop. Hindi ito parte ng plano. Pero wala na siyang ibang choice. Desperation was eating her alive.

At kung magkaka-work ako ay mas masaya. There was no problem living here in the Philippines since I have dual citizenship. Pareho kami ni Carly in fact na may dual citizenship pero hindi namin nagagamit dahil sa US naman kami naglaki talaga at naging bakasyunan lang ang Baguio noon. “I wanna discuss with you these projects you are going to do with us. You will be the one who will do the interior designs of these hotels, commercial buildings, and some resorts too. These projects will all be part of your contract for three years.”

Wari'y nag-isip pa ito," Paminsan-minsa'y naglalabada rito si Nanay pero maliit ang bayad, Millow. Tinitiis na lang ng nanay niyo kasi nga ang hirap kumita ng pera. 100 lang ang bayad sa kanya sa maghapong paglalabada niya. Wala rin akong sapat na puhunan sa pagtitinda ko ng daing kaya tinutulungan ko na lang si Nanay sa paglalabada paminsan-minsan." Matinong trabaho sana ang gusto ko, 'yong regular ang sweldo pero papa'no ko kaya gagawin iyon? Bago pa man ako mapunta rito sa Maynila, marami na'kong nare-research na may ilang programa ang gobyerno para sa mga mahihirap. Iyon ang agad kong tinanong kay ate.

Tiningnan ko ang black card, sobrang yaman talaga ni Sir Elle pero nakikita kung simple lang s'yang mamuhay kahit ang gara nitong condo na tinitirahan n'ya. Kung mayaman lang ako, isang milyon ang gagastuhin ko isang araw. Lulubos-lubusin kuna ang gumastos kasi hindi ko pa naman 'yun naranasan sa buong buhay ko, e. Ilang part time job ang pinapatos ko para lang kumita ng twenty thousand a month.

I said smilingly while playing with Mari's small hand. Kinuha niya ang hintuturo ko at saka kinuyom ang maliit niyang kamao habang hawak-hawak iyon. My baby was so adorable. I really could not get enough of them. Siguro kahit na paglaki nila ay ganoon pa rin. Sila pa rin ang magiging baby ko kahit na 101 years old na sila. “I've been actually working on expanding my business in the Philippines by constructing a company there since last year. I'll just have to work on some documents, and let's see what we can do from then,” he told me smilingly afterwards.

Wala! What should I do now. Parang malabo na rin ang kay Trisha. Parang mas hindi ko na maaasahan iyon. Should I work a job like a cashier on stores? Naipilig ko din lang ang ulo ko. Hindi kami mabubuhay sa trabaho lamang na iyon. Malaki ang pangangailangan ko lalo na sa probinsiya. Sa modeling kasi, malaki ang nakukuha namin na incentives sa mga brands na minomodel namin. At kapag kumita sila ng malaki, may pa-bonus pa. Iba pa sa sales ng magazines.

Papa insisted that I have a monthly allowance from him, kahit pa anong tanggi ko dito. Naka schedula na din ang montly allowance ng mga bata mula sa lolo nila. Each go directly to their savings kaya hindi ko rin matanggihan. I'm working as corporate lawyer of our company at the same time, part time professor and a full time family lawyer kapag may kaso akong tinatanggap. "Are you not planning to visit me in the Philippines soon?"

"It only happened once, and it happened because none of you were willing to lend me some cash." "That's because we earned our money with our sweat and blood, Sacred, at hindi namin basta maipahihiram sa'yo dahil maliban sa wala kang matinong trabaho ay hindi rin namin alam kung saan napupunta ang pera mo." Phillian released another sigh. Labis-labis ang pagtitimpi nito. "Just go visit mom tomorrow, okay? She hasn't seen you for a year." "I called her last month, that would suffice."

Hindi niya maiwasang isiping kasalanan niya iyon. "You don't need to work hard for you to earn money, pwede kong ibigay iyon sa iyo or you can work with my company and besides, in the end 'yong mayroon ako, magiging sa iyo rin kapag kasal na tayo, 'di ba?" patuloy nito.

Isa pa baka malaman lang nito kung saan siya nakatira. Kinagat niya ang labi ng maalala niya ang pagbabanta nito. Tiyak na mapapatay na siya nito pagnagkita sila. "Oh my god, Gina! Paano mo nakilala ang mga taong 'yan." Naihilamos ni Perper ang kamay sa mukha. "As I remember, Piero is one the wealthiest businessman not only here in the Philippines." Lalo siyang naiyak sa narinig.