Novel & Cerita How To Stop Nightmares

Ang init ng ulo ko ay parang hindi ko na kayang kontrolin. Kailangan ko nang tigilan ang kakahintay. Mabubaliw ako sa pagtingin sa orasan, bawat segundo na dumaan ay parang isang taon. Nagdesisyon akong bumalik sa kama at magpanggap na hindi ako nag-aalala. Humiga ako, sumiksik sa ilalim ng kumot, at nag-clap ng dalawang beses para patayin ang ilaw. Ngunit kahit nakapikit na ang mga mata ko, hindi ko maiwasang mag-isip ng mga posibleng senaryo.

Dali-dali akong lumabas ng banyo pagkatapos ko n'on. Kakalabas ko pa lang ng banyo ay naririnig ko na ang pagbubunganga ni Mama. “Ikaw talagang bata ka, bakit ba hindi mo magawang gumising ng maaga? Bakit ba hindi ka nag-aalarm?!“ panenermon ni Mama. Nakita ko namang nakabusangot ang kapatid ko habang sumusubo ng kanin. “Ma, dapat bang kasama sa pagsubo iyang sermon mo? Mas nabusog pa ata ako diyan kaysa sa kinain ko ngayon eh,“ pangangatwiran ni Miro.

I feel so scared whenever he's near and at the same time, I'm excited. Pumikit na lamang muli ako at pinagpatuloy ang pagtulog. But I can't bring myself to sleep again. That dream ruined my sleep. Napangiwi akong muli ng maalala ko na naman ang panaginip ko. When will I stop thinking about that dream? That's wrong.

Huminga muna siya nang malalim kapagkuwan ay naglakad palapit sa kama. Napakunot-noo pa siya ng lapitan si Zarina na tila balisa sa pagkakatulog. Pabaling-baling itong ng ulo at ang kamay nito ay mahigpit nakakapit sa kubre-kama. Pinagpapawisan ito sa kabila ng kalamigan ng buong silid. Is she having nightmares? Hindi niya magawang tapikin ito sa pisngi o hawakan man lang ang balat baka siya naman ang mawalan ng paninindigan.

He got up and sat beside her. "Okay..." He glanced at her and looked down. "Do you think I can really stop the nightmare from coming?" he asked with uncertainty. She held his chin and made him look at her directly into her eyes. "If you want to, then it'll be. If you are afraid then, maybe, I can help you until it goes away?" "You mean sleeping with me like last night?" She nodded. "Yeah, but minus the crushing thing or I'll have my bones crack and broken if you trample me every night."

Hindi ko na nagawang magpaalam pa at halos madapa dapa na ako sa pagtakbo marating lamang ang kwarto ko. Pagbukas ko ng pinto ay ang bestfriend kong tila binabangungot ang sumalubong sa akin. Nakapikit siya ngunit hindi mapakali ang kanyang ulo. May luhang namamalisbis sa kanyang mga mata. Seeing her having nightmare dahil sa trauma breaks my heart. Malalaki ang hakbang kong tinungo ang kamang kinahihigaan niya. Sumampa ako sa kama at tinabihan siya sa pagkakahiga. I hugged her tightly as i was trying to wake her up.

Kinintilan muna ng mabilis na halik ni Norman ang kaniyang mga labi, bago nito binalingan ang anak. Pinisil nito ang matambok na pisngi ni Norshine at ito naman ang pinanggigilan. Muli niya itong binuhat, habang alalay naman sa baywang ang asawa na iginiya ang mga ito sa hapag. Iniupo niya ang anak sa kanang bahagi at ipinaghila naman ng upuan ang asawa sa kaliwang bahagi saka siya naupo sa gitna ng mga ito. "Dad, why do you always have nightmares?"

Hindi muna s'ya gumalaw, sa takot na baka magising ito at madisturbo n'ya ang tulog ng babae. Sinilip n'ya ang mukha nitong mahimbing na natutulog at napangiti s'ya ng makita ang ka inosentehan ng babae. Nang masigurong hindi ito magigising, dahan-dahan n'ya itong inilipat ng higa sa tabi n'ya. Napakislot naman ito at kita ang pagsalubong ng mga kilay, na parang inis na inis sa pangdidisturbo n'ya dito.

Siguro kaaway ko siya sa past life ko. “We always recommend sa mga patient namin. If you didn’t overcome your fear ay magiging trauma iyan. That’s where trauma came from, iyon iyung bagay na kinakatakutan nila na hindi nila nalabanan, at hinarap… try to sleep with your room again, lock the door and only the lampshade is on. Sleep on how you used to sleep in your room before.”

Hindi ko maiwasang magtaka, wala naman akong na-receive na text mula sa step dad niya mula sa pagpunta niya rito. “Puwede ba akong makitulog sa’yo kahit ngayong gabi lang?” “T-teka lang, puwede ko bang malaman kung bakit? At isa pa, nagpaalam ka ba sa Dad mo?” She smiled and shakes her head. “Dad is busy. Walang ibang tao sa bahay kundi ako at ang mga kasambahay. I keep on having nightmares. I can’t sleep.” “Kaya naisip mong puntahan ako? You think I’m able to help you sleep?”