Novel & Cerita Hugot Lines Para Sa Magulang

"Sa tingin mo, ano naman ang mahihita ko sa mga magulang mo kung gagawin ko 'yon, eh, mas mahirap pa iyon ngayon sa daga? Hindi ko nga alam kung saan ang mga iyon naglulungga ngayon. Hindi ko gustong kaawaan mo sila, dahil hindi naman nila desserve 'yon. Mas mabuti na mag-move on ka na lang at kalimutan sila, dahil kung mabuti silang magulang, marunong silang mag-isip ng matino. Isa pa, sa kondisyon nila ngayon, malabo na mailigtas mo pa sila. Dahil sooner or later, hindi na rin magagamot ang sakit nila at mas lalong lalala pa! You know why? Dahil mga addict na sila. And you know what I mean," "I hate you! Kahit ano pang sabihin mong paninira sa mga magulang ko, hinding-hindi ako maniniwala

I try to answer joyfully. "Hindi dapat. Dahil hindi rin tama na pilitin ng isang magulang ang anak nila. Hindi naman palaging tama ang mga magulang natin. Kapag nagiging mali na sila, sisihin nila tayo sa pagkakamali nila." Mas lalo ko lamang naramdaman ang pagod at bigat ng dibdib. Ilang taon ko na ba itong dinadala? Hindi ko na makita ang sarili ko sa maraming problema.

Ang sakit sakit kapag tanggalin un sa mga magulang mo. "kau nalang ang meron ako dad, si mommy si austen pero tinaboy niyo na ako at pati anak ko nilau niyo sa akin, kau nalang ang meron ako pero sinaktan niyo ako, kau nalang ang lakas ko pero kau rin pala ang dahilan kong bakit ako bumagsak" Hagulgul at nanghihina kong sabe bago ako bumaling kay kiel na nakatingin lang sa akin na walang emosyon.

"Larawan ng isang masayang mag asawa ang iyong mga magulang ngunit sa likod ng masasayang pagsasama nila ay may nakatagong isang malungkot na katotohanan. Mapait para sa mag asawang Salvanza ang malamang isa sa kanila ay baog at iyon ay walang iba kundi ang ina mo. Nang malaman nila ito, ginawa nila ang lahat kahit ano pa ito, matupad lamang ang hinihiling nila na magkasupling. Hindi nawalan ng pag asa ang iyong mga magulang na balang araw ay magkakaroon sila ng kanilang sariling anak. Hanggang dumating ang isang araw, isang araw na masasabi kong walang maihahambing na tuwa ang makikita sa mukha ng iyong mga magulang. Ang araw nang malaman nilang may nakitang paraan upang sila ay magkaanak.

tugon naman ng kan’yang ama. “Ano sa tingin mo ang mararamdaman ng mga magulang nila, Papa? They will become helpless and regretful kapag hindi nagtagumpay ang Vodi Flux. Wala namang kasiguraduhan ‘yan, eh,” dagdag niya pa. “Kaya nga tinatanong kita kung ano ang suhestiyon mo. Magaling ka sa talakayan na ‘yan, hindi ba? Tingnan natin ‘yang maibubuga mo,” hamon ng ama.

Gulat na napatingin si Jun sa kanyang mga magulang. "Hindi. Ang ibig sabihin namin ng papa mo ay hahanapan ka namin ng ibang babae na kayang magsilang ng anak mo," sabi ni Mrs. Hertz. "Bayaran sila ng sapat at hindi mabilang na kababaihan ang handang magkaanak ng iyong mga anak." Ang panginginig ay dumaloy sa gulugod ni Jun. "Mom, ano ba yang mga pinagsasabi mo?!"

Si Queenie—umiiyak na. Humagulgol siya habang sumisigaw, “Nag-ipon ang mga magulang ko para sa’yo? Claire, kailan pa naging matinong tao ang mga magulang ko? Habambuhay kaming dukha! Kahit kailan, hindi ako nagkaroon ng bagong damit nung bata ako—lagi lang yung mga pinaglumaang gamit mo ang sinusuot ko! Noon, ang alam lang ng mga magulang ko ay magsugal. Mabait sila kapag nananalo sa mahjong, pero kapag natatalo—binubugbog nila ako. Kailan sila nagkaroon ng pera?

Pagmulat ng mata ko, una kong nakita ang mga mukha ng mga magulang ko, biyenan ko, at mga kaibigan namin—lahat sila, tawang-tawa pa rin sa akin. “Anak, kaya mo pa ba? Mukhang hindi ka handa sa quadruplets, ah?” biro ni Daddy habang pinipigilan ang tawa. Napahawak ako sa noo ko at napabuntong-hininga. “Hindi ko talaga in-expect… quadruplets?! Sino ba naman ang hindi mahihimatay sa gano’n?” Natawa ulit sila. “At least, hindi lang twins o triplets, anak. Bonus ang isa!” sabi ni Mommy.

Hindi naging madali ang mga pinagdaanan ko, pero kumpara sa mga naghirao at mas naghihirap pa, ay nabiyayaan ako ng magandang blessings. "Honestly, hindi ko alam kung papaano ko uungkatin ang tungkol sa marriage natin. Natatakot kasi ako na baka pagalitan nila ako, kamuhian tiyaka itakwil. Kagaya ba ng ginagawa ng ibang mga magulang kapag naging suwahil. Papaano kung hindi nila matanggap ang anak natin? Tayo?" I need him. Hanggange ngayon kasi, nagsisinungaling pa rin ako sa parents ko.

Pero lumingon pa ulit, at makahulugan na tumingin sa asawa ko. "Kumusta ang lakad, 'Di?" Mahigpit ko siyang niyakap, na agad naman niyang tinugon ng mabilis na halik sa noo ko. "Okay naman. Nagtatampo lang ang mga magulang ko, bakit daw hindi pa rin kita sinama. Umuwi pa raw sila rito, hindi ka rin naman pala nila makikita." Mas bumakas lalo ang lungkot niya. Kung alam niya lang kung gaano ko na rin kagusto na makita ang mga magulang niya, at syempre si Mama pero natatakot pa rin talaga ako.