Hugot Sa Buhay Novels & Stories

CHAPTER 69: Akala ko sa pagpunta ko sa baryong ito ay may kaakibat na payapang maibibigay. Kasi masaya, payapa at tahimik ang pamumuhay ko rito, nami-miss ko man siya pero ginagawa akong busy ng lugar na ito. Wala akong choice kundi kumilos at ipagpatuloy ang buhay kesa patuloy na isipin siya….na busy na rin sa buhay kasama ang totoo niyang minamahal.

Walang kasigurahan ang Buhay. Sabi nga nila, ang buhay ay punong puno ng mga pangyayaring hindi natin inaasahan. May mga pagkakataon na ayaw nating mangyari ang isang bagay pero nangyayari pa din. Kagaya ng mga taong hindi mo piniling makilala pero dumating pa din sa buhay mo. May mga tao din naman na kahit anong pilit nating alagaan, kusa nalang aalis at mawawala.

Bawi nalang siguro bukas? Hindi ba ganoon naman talaga sa buhay? Parang katulad lang sa sets of mysteries sa rosary. Ang buhay, hindi palaging joyful, glorious, luminous, kailangan ding maranasan ng tao ang pagiging sorrowful. Dahil ganiyan naman talaga ang buhay. Hindi palaging masaya, kailangang ding magdusa at maging malungkot.

“Sadako naman, artista ang boyfriend mo. Papakasalan pa kita, magkakaroon pa tayo ng maraming anak tapos maraming apo. Paano ko kayo bubuhayin niyan kung wala akong kikitain?” “Wow! Ganoon na kalayo ang naisip mo? Apo agad?” Tumawa ito nang malakas. “Wag kang mag-alala, Blue. Ako na lang bubuhay sa ‘tin.” “Ano? Pa’no mo ‘ko bubuhayin, eh, patay na patay nga ako sa ‘yo?” Tiningnan siya nito ng nakakatakot na may halong parang nandidiri dahilan para tumahimik siya.

Ika ni mommy, mas mabuti na ang payak na pamumuhay kaysa marangya na pamumuhay. Aanhin mo naman kasi ang karangyaan? Masasama mob a siya sa hukay mo? Hindi diba? Kaya hindi ko lubos maisip kung bakit ang daming tao na uhaw sa kayamanan, sa pera, sa kapangyarihan, gayong hindi naman nila iyon masasama sa kanila pag namatay sila.

I didn't know what's stopping me to do so. Marahil ay dahil sa isa lamang iyon sa mga ambisyon ko sa buhay. O imahinasyon na gustong-gusto kong mangyari sa tunay na buhay. "Tay..." Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko o kung paano ko sisimulang sabihin ang gusto kong sabihin. Kasabay ng lungkot at sakit na aking nararamdaman, ay ang pagkirot ng aking puso dulot ng nag-iisang tao lamang. Si Vaughn.

Kung hindi ko sana nakilala si Caden, hindi sana nakataya ang buhay ko sa kapahamakan. Ito na nga talaga ang kapalaran ko. Magmula ngayon ay hindi na magiging normal ang buhay ko, hindi na ako makakapamuhay ng masaya at payapa. Muli akong tumingin kay Caden na kanina pa hindi mapakali.

Nag siisis kasi nagalaw mo na Baka, natagpuan ko lang pag ibig para maranasan kong masaktan. Baka, natagpuan lang kita para maranasan ko ang pakiramdam ng 'minsan' at 'muntikan'. their locarion and gave them a warm hug. "You grown You cannot live a wonderful life if you are still stocked on remembering your past. Its time to move on for a brighter future and better life It has been half a year since I stayed here in the states. Today I am happy to be back in my country. I am happy to see my love again.