Hugot Sa Buhay Novels & Stories

"It's okay dear." "Is this how life treat people? Do they also go through a lot of hardship in their lives also? Why is my life story so different Maa? First, it was my mother, and now, I'm the next. Why can't I just be happy just like how every other couple do? Whom have I offended that's making my life a living hell for me? I've never wish anyone ill but why is LIFE so CRUEL to me? This is a CRUEL FATE Maa."

I couldn't help but to smirk because of my thoughts. Dito na papasok ang panghuhusga sa estado ng buhay. Kaming mga dukha, hanggang tanong lang ang kaya naming gawin dahil ang mayaman na tulad nila ay hindi bababa sa trono at iiwan ang kayamanan para ibigay at iparamdam ang mga sagot sa tanong namin. Kunot ang noo niya, nalilito siguro kung bakit ako ngumisi.

"Can I say something?" "Of course," I insisted. "Vo jindagi kya jindagi jisme maut ka khauf na ho, Vo bandgi kya bandgi jisme bichode ka dard na ho, Vo mohobbat kya mohobbat jisme parwane ki maut na ho, Or vo taqdir kya taqdir jisme har sukh dukh ki chot na ho," "Bhot khoob" "Amazing," This truly was.

sambit naman ng mga paslit. Hindi ko naiwasang mapangiti sa nakikita kong kasiyahan sa kanilang mga mukha. Oo nga naman, kahit sa maliliit na bagay ay madali silang maging masaya. Sana bumalik na lang ako bilang bata. At least, hindi ko masiyadong iniisip ang mga problema kung hindi ang maging masaya lang. Hindi kagaya ngayong habang lumalaki ako ay mas lalo kong nararanasan ang hirap ng buhay. The more I understand things in life, the lesser I get happy.

At hindi na alam kung paano pa babangon ulit. "Dahil ba maraming lalaki ang dumaan sa buhay mo? Na kahit limampung kapalit ko ay kaya mong hanapin? Bakit? Dahil dati pa iyan na talaga ang gusto mo? Pinagsasabay ang mga kasintahan?"

He said stroking my hair," I want two more children with you. I want a big family" " Why do you want to have a big family?" I asked him kissing his chest playfully. "My whole life I was living alone to fulfil my vengeance. I was alone. No one to love me. I don't want to be alone anymore. I want to be with my family. My own family. I want to love my family. I want them to love me. Loneliness is the biggest curse for me. I want to spend the rest of my life with you and our children," He said and pulled me more into his chest.

This is just so fucking tormenting. "Hey, Ingrid, Hija, it's not a solution at all for your sorrow. And, I feel so sorry for you. But... You need to at least think of something that could make you feel better. Make you feel alive and hopeful. Life is a precious gift. And, if there is still life, there is always hope to achieve what we want. Believe in miracles, too. It happens if you just will believe in it." She advised as I felt a hand touched my left leg and I just sighed deeply.

Napabuga ako nang malalim na hininga at napaisip. Para sa taong lumaki na laging nakukuha ang gusto sa buhay, mahirap talagang isipin kung ano ba talagang pinakagusto nila. Kung lahat nga naman nakukuha nila nang walang hirap, anong bagay pa ba ang hahanapin nila?

Tumahimik ang lamesa at sabay-sabay na nagtinginan sa akin ang triplets, naghihintay sa sagot ko. Napainom ako ng tubig. “O-okay lang. Ano ba kayo?” awkward akong tumawa. “Hindi ko na alam kung saan pagkakasyahin ang pera ko kaya walang problema sa akin. Hindi naman pati sa masamang bagay mapupunta diba?” “Walang kasiguraduhan ang paggaling niya. Paano kung habambuhay siyang ganoon? Edi forever mo siyang pasanin.”

Kahit na papaano nasasanay na siya na hindi umiyak. "What's the tea today? Mukha kang zombie hahaa." "Nagsara na kasi yung pinapasukan namin na pagawaan ng mga shorts. Nagkaproblema yata sa pambayad ng lupa." paliwanag niya kahit na sinasakal ang puso niya. Malaki sana ang kita niya roon pero hindi man lang nagtagal. Kaagad ding nawala.