Humour Sentence Novels & Stories

"Hindi naman malungkot. I’m just... relieved. Having her here is like being under a microscope." "Sus, microscope lang? Ako nga, feeling ko dumaan ako sa X-ray at MRI machine sa tingin niya, eh," sagot ko habang humihiwalay at humaharap sa kanya. Tiningnan niya ako, yung tingin na tunaw-panty, yung parang gusto niyang kainin ang bawat salitang lumalabas sa bibig ko. “You're really funny.” Tumawa ako. “Ganun talaga kapag maganda, may humor dapat.”

simple nitong saad at ini-laglag ang mga mata sa sahig ng unang palapag. "Seryoso po? Hindi halata." The sarcasm is dripping in her voice. "Kaya nga pansin na pansin naming pareho, e. Pero kailangan po ba talagang i-intimidate mo siya?" Nag-iwas itong bigla ng tingin. "I only said my opinion about his anecdote." "His humor might have disappointed you but voicing it out, really pa? Wala man lang filter?" Hindi ito makatingin nang diretso. Guilty yata?

I cheered on myself na ikinatawa ni Keith. " You know what? You're so jolly. I like your sense of humor, Reah. " Tumatawang wika pa nito. " Wala akong sakit sa utak no!" Kuntra ko pa na mas lalo nitong ikinabuhakhak. Sinamaan ko naman ito ng tingin. " Damn! Sense of humor kasi 'yon, Reah. Hindi tumor. " Tumatawang pagtatama pa nito. Napakamot naman ako sa ulo ko nang ma-gets ito.

Bumuntong hininga ulit siya dahil sa aking sinabi at hindi ko na naiwasan pa na humagikgik dahil doon. Ngunot-noo na tumingin naman siya sa akin dahil sa aking paghagikgik. "Why are you laughing at me?" she asked and pouted. I cleared my throat and stop giggling. "I'm not. Ang cute mo lang kasi mas iniisip mo pa kami kaysa sa sarili mo," wika ko, "pero gaya nga ng sabi ko, 'pag problema ng matanda ay hindi na kasama roon ang bata, okay?"

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

"May sense of humor po pala kayo, Ma'am. Maganda kausap ang taong tulad n'yo po." "Wala po akong sense of humor, katotohanan sa sinasabi ko mayro'n po." sagot ko dito saka tinaponan ito ng tingin. Hindi ko alam na nakatingin din pala ito sa akin. At ngayon ang mga tingin nito ay seryoso hindi tulad kanina. "Seryoso po ba kayo sa mga sinasabi ninyo, Ma'am?" tanong nito sa akin na seryoso ang mukha.

At sa unang pagkakataon. Sabay kaming natawa. --- Hindi ko namalayang lumipas na pala ang oras. Masarap pala siyang kausap. Kapag hindi siya nagsusungit. At mas lalo akong nagulat nang malaman kong may sense of humor pala siya. Dry nga lang. At minsan nakakainis. Pero nakakatawa. "You're smiling again." Napatingin ako sa kanya.

Yesh. Carriuz keep laughing at my lames jokes. Kahit nga ang hindi naman talaga jokes from me, panay pa rin ang tawa niya na halos maubusan na siya ng hangin sa katawan. Tinanggap ko na lang na ganoon siya kababaw and honestly? Ngayon lang may taong natatawa sa mga lame kong joke maliban kay Rizalyn. Oh well. marami naman talaga ang nagsasabi na mataas ang sense of humor ko at natural sakin ang pagiging ganoon pero piling tao lamang ang nakakaalam sa ganoon konng side. At simula nang pinamahalaan ko ang EBC madalas seryoso ako at wala akong panahon makipagbiruan o ipakita ang ganito kong side. Kaya nga minsan ay gusto kong kasama sina Agatha at Sirene dahil talagang nagkakasundo kaming tatlo

I don’t enjoy any kind of exposure. "Yes, and grabe, the good kind of talkative. Parang gusto ko siyang i-boto as president kahit hindi naman siya tumatakbo. Ang appeal, friend, wooh!” she gushed like a high schooler crushing on the student council president. "Short lang actually iyong explanation niya, very straight to the point. Hindi ko na napapansin na napapatango na ako sa sinasabi niya na hindi niya kailangang mag-explain dahil wala naman siyang ginawang masama. Iyong twenty minutes, pinapangaralan niya lang iyong mga nagja-judge daw dahil lang sa isang litrato na kamo may say sa buhay ng iba at sa mga taong nagsta-stalk at kumukuha ng litrato na walang pahintulot. Basta, watch it. Ver

“Hindi ko naman hinahangad na ipagmalaki mo ako, ayoko lang na itanggi mo ako sa harap ng maraming tao, - UTOT!” Her laughter burst out, filling the café. I just stared, captivated. Every laugh, every sparkle in her eyes,it was contagious. “Here’s another!” she giggled. “Pambihirang buhay to oh, araw-araw na lang itlog, itlog, itlog… Do you know who said that?” Her eyes gleamed with mischief. “Who?” I asked, amused. She laughed harder. “hahaha.. Sabi ng BRIEF!”