Humour Sentence Novels & Stories

usal ko sa sarili ko. "Hi miss beautiful, " at lumapit siya sa akin. "B-beautiful, ako? beautiful,,, hahahahaha, grabe natawa ako sa joke mo. " "I like you, youre so funny. " "Anong tingin ng kumag na to sa akin clown? kung makafunny wagas, " usal ko sa isip ko.

Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya. " of course! this is my ace para pasagutin ang mga nililigawan ko!" pagmamayang nito na ikina tawa ko ng malakas. " oh, may mga nakatago kapa bang mga jokes diyan? haha" hindi ko mapigilan ang tumawa diri dahil may humor ito at madaling makagaan ng loob. Nag isip muna ito bago lumiwanag ang mukha.

Hindi ko alam kung flat statement iyon or puno ng sarcasm. "If mabankrupt ka paampon mo na agad ako kay uncle Civian." Nabitawan ni dad ang hawak niya na kubyertos at nahulog sa upuan si Cosmo. Umiwas ako ng tingin. Naiinis ako in some reason— ubos biyaya ginagawa ni auntie at walang pakialam doon ang CEO.

Muntik nang mailuwa ng nanay ni Mark ang juice na iniinom niya, at bigla itong natawa dahil sa katawa-tawang sinabi ng manugang. "You're hilarious," sabi niya habang tumatawa ng malakas. "So hindi mo ibabahagi yung napag-usapan niyo kagabi?" Tanong ng nanay ni Mark habang iniikot ang daliri sa bibig ng inuming baso. Tumingin din siya sa kanyang manugang na parang; siya ay isang uri ng tao na nag-iisip lamang ng mahahalay na bagay sa lahat ng oras.

Hindi pa man ako nakakapag-type ng tatlong sentence, narinig ko na agad ang tunog ng chat notification sa office messaging app. “Hey, you okay?” Napaka-inosente ng tanong, as if hindi siya ang dahilan kung bakit ako parang nilagnat sa init ng katawan ko ng mga sandaling iyon. “Define okay. Physically dehydrated? Emotionally confused? Mentally questioning my career path?” Hindi pa ako tapos tumawa sa sarili kong reply, bigla ulit siyang nag-message. “You’re cute when you’re sarcastic. Want to join me for lunch later? I need more… insights.”

Seryoso ba siya? "Oh, my god. It's been a long time since I laughed like this. I didn't know you're a joker as well," ani ko habang pinupunasan ang luha sa gilid ng mga mata ko. It was so funny that I want to punch his fuck face.

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

pagchat nito sa akin na dali-dali ko namang sineen. “Why Iskibidi?” natatawa kong reply, tinawanan ko ang aking sariling mensahe but this búllshit, ang killjoy niya talaga. Hindi man lang nagawang ihaha yung message ko, “Why are you laughing at your own message? Sanaol baliw” waring napa-awang ang aking labi sa naging turan niya, so balíw na pala ang tingin niya sa akin palibhasa ay hindi siya marunong umintindi ng humor. “Ang pangit mo namang kabonding” naiinis kong sabi sa pamamagitan ng pagvovoice message ngunit hindi niya na ito pinansin.

I fucking hate the feeling but that doesn't mean I didn't love it. "But that's what you meant!" inis na saad ko, sinusubukang magmukhang matapang kahit na sobrang pula na ng mukha ko. He continued laughing and even put his hand on his mouth. "I actually want to say that 'eat this or I'll eat your leftover food. Damn, you're fucking hilarious," he mumbled and fucking laughed again.

She forgot that I am not liking what she wanted me to be. At simula noon ay hindi ko na alam kung may patutunguhan ba ang buhay ko ngayong palagi na lang akong alipin sa mga salita at ginagawa niya. I don’t even know how to laugh, and for the first time, this man beside me, a mere gardener, made me laugh with just a simple statement.