Humour Sentence Novels & Stories

Hindi ito masaya, kundi mapanukso niya itong tinitigan parang narinig niya ang pinaka-nakakatawang joke ng taon. Pumulot siya ng hollow block na naputol sa gilid ng abandonadong tindahan, tapos marahang tinapik ang pisngi ni Lucian. “Pabalik ka para kunin ang gamit mo, tapos plano mong tumakas, ‘di ba?”

I said to clarify them. Walanghiya tong mga to. Bigla na lang tumawa si Lim. At sunod sunod na. Pinagkakaisahan naman ako. "Mind Blown ka sakin mamaya." Sabi nito at kinindatan ako. I just raised my middle finger as an answer. "Parang di kayo nagsesex ah." Sabi ko sa mga babaeng kaharap ko and they laughed again. Comedy bar ba ito.

Nakakapuno. "You know, you can be a little sensitive. Alam mo naman na may pinagdadaanan ang tao." I directly and frankly said to him. Hindi ko na kasi matiis. If that is his way of expressing his humor, dapat mas alam niya na i-timing ang lahat. Napatahimik si Vernon. Para bang nakokonsensya siya at na-realise niya ang sinabi ko. Well, buti naman. He needs to learn how to be sensitive.

"Ang sabihin mo wala ka lang talagang sense of humor, sensory organs lang ang gumaganang sense sa'yo. Kahit common sense wala ka." I'm smelling away kaya pumagitna na ako. "Bilisan niyo na't anong oras na." "Sa bagay, may sense naman talaga ang sinabi mo, senseless nga lang," bawi ni Andler kay Amber. Hindi maingay si Andler, pero pag nagsama sila ni Amber paniguradong hindi ka magkakaroon ng payapang araw. Kumunot ang noo ni Amber at tumalim ang tingin kay Andler. Binuka niya ang bibig at balak magsalita pero inunahan ko na siya.

he declared, tapping his chest like he was making some grand announcement. “Oh, see? Lahat dinadaan mo sa biro kahit seryoso ang kausap mo!” singhal ko sa kaniya. Though, I couldn’t help the tiny smile tugging at my lips dahil sa sinabi niyang ‘Half Lee, half betlog’. His humor was infectious, even when I didn’t want it to be. “Oh, bakit ka nakangiti diyan? Akala ko ba gusto mo nang seryosong usapan?” pang-aasar niya sa ‘kin nang sulyapan niya ako.

Parang may libo-libong salitang gustong lumabas, pero parehong ayaw magsimula. “Hindi ko inasahan ‘to,” sabi ko sa huli. “Ganun din ako,” sagot niya. “Pero… mukhang may sense of humor ang tadhana.” Napangiti ako—mahina, pagod. “Oo nga.”

Tamad na sagot niya. Inalis ko na ang tingin doon baka mahuli pa niya akong nakatingin doon at baka ano na naman ang isipin niya. "Ang tamad mo naman sumagot." Ngumuso ako. Hindi ko siya type kasi ang seryoso niya sa buhay tapos hindi pa siya marunong ngumiti, wala pa siyang sense of humour. "May tanong ako." Panimula ko.

kwento niya na medyo naiiling iling pa. Hindi ko tuloy napigilang matawa sa kanya. Mika is so funny. Malakas ang sense of humor niya at hindi siya nahihiyang magsalita at maghayag ng kanyang mga naiisip sa mga taong nakapaligid sa kanya.

Sa ikalawang pagkakataon ay pinutol niya ang sasabihin nito. "Pero mas may sense of humour naman ako kausap at lahat ng sinasabi ko ay para sa ikakabuti mo lang naman. Sus, kung wala ka lang talagang lagnat ay matagal na kitang sinunggaban." "Sinunggaban ng?"

I can't---HAHAHAHAHAHAHAHA! "FUCK YOU ALL!!!!!" And the last thing we heard was the slamming of his door. That is when I bursted in laughter. I can't---! He really looks pathetic screaming for help! It's so---funny! Ah, my belly aches because of laughter I can't contain.