Hurricane In Tagalog Novels & Stories

Alas-tres na nang hapon, palakas na rin nang palakas ang hangin. “Kung aalis na tayo ngayon, siguro naman ay hindi na tayo aabutan. Wala namang naiulat na paparating na bagyo,” sagot ni Kap. “Yes Kap!” sigaw naman ni Sandro. Napapikit si Aaliyah, “Jusko, sana maabutan na lang kami ng malakas na bagyo dito para hindi na kami matuloy,” mahinang dasal ni Aaliyah.

“AHH, SHIT,” Cayson murmured when the rain started to pour. Saktong narating niya ang gate ng mansion nang bumuhos ang malakas na ulan. Nasa Palawan pa lamang siya ay masama na ang panahon. Pero ang buong akala niya ay doon lang may bagyo, hindi niya akalaing umabot hanggang sa Maynila.

Hindi siya sigurado kung tutuparin nito ang kahilingan niya pero nais niya paring subukan. Parang dinaanan ng bagyo ang buhay nilang dalawa ni Rain. Napakamasalimuot at hindi pa siya sigurado kung maayos pa ba iyon. Hindi siya sigurado kung makakabalik pa siya sa piling nito. Pero sa kabila ng unos na pinagdaanan nila, nagsilang siya ng sanggol sa mula sa masasayang araw na pinagsaluhan nila at para sa kanya ang batang iyon ang pinakamasayang unos na nangyari sa kanya. "Hurri... Hurricane. Sana Hurricane ang ipangalan mo sa kanya. Bagay iyon sa kanya. Hindi nalalayo sa pangalan ng tatay niya," nakangiti niyang sambit.

sabi ni Leigh habang nagbubunton ng frustration sa hangin. “HE'S TOTALLY A MONSTER!” mariin niyang sabi.

May mali ba sa suot ko? “Seryoso ka girl? Ganyan ang outfit mo papuntang Palawan?” mataray na tanong sakin ni Yuri. Bigla naman akong nagtaka dahil sa sinabi niya. Anong Palawan? Sa Palawan kami pupunta? Akala ko ba sabi nila ay sa mall kami pupunta?

Maya maya ay biglang minulat nito ang mata na para bang may naalala. "Naalala ko. Mga bandang 11 iyon. Gising pa ako kasi nanonood ako ng Kdrama. Then narinig ko ang ilang mga tahol ng aso sa kapitbahay. Sinilip ko pa sa bintana kasi ang ingay nila sobra. Naiistorbo ako sa pinapanood ko, tapos napansin kong umilaw iyong emergency light niyo sa harap pero wala naman akong nakitang tao. Mga bandang 2 na ako nakatulog at matutulog na sana ako ng may maamoy akong usok. Sinilip ko ang labas at nakita kong galing iyon sa loob ng bahay niyo. Hindi ko rin narinig sila tita at tito na sumigaw at baka mahimbing pa ang tulog. Ginising ko sila mama at papa para doon pero nahuli na kami at nagsibasag na

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

Nakitawa lang din ako. Kalokohan talaga. "Ang chaka 'di ba? Saan ba kasi pinaglihi ang amo mo? Walang warning 'te. Ano siya bagyo?" Ngiwi ko, at mabilis ko nang kinuha ang mga gamit ko. "Sinabi mo ba. Pinaglihi sa hurricane Carmella!" Lakas na tawa niya. Nahinto ako at nangunot ang noo ko. . . Carmella? Carmella who? Isip ko.

Hindi niya alam kung ano ang gagawin pero kusang nasipsip niya iyon. Lalong uminit ang pakiramdam ni Dante nang parang may nakakakiliting kuryente ang dumaloy mula sa daliri patungo sa kaniyang pagkalalaki. Umawang ang labi niya nang masalubong ang nang aakit na mga titig ng binata habang subo pa rin ang daliri niya. "Panindigan mo iyang pang aakit mo sa akin."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗