Hurricane In Tagalog Novels & Stories

Nagsimulang magdilim ang kalangitan. Nag-aalala akong tumingin sa paligid. Kakaunti na lang ang tao. Maya-maya pa... Tumunog ang alarm ng resort. Emergency warning. "Attention everyone. A tropical storm is approaching. Please return to your rooms immediately." Napalunok ako. Biglang lumakas ang hangin. Kasabay ng malakas na ulan. Napamura ako sa isip. Great. Perfect timing. Mabilis akong tumakbo pabalik sa resort.

sabi niya pa. "Pupunta ako, asan ka?" tanong ko. Kinakabahan akong tumingin kay Lanche. Hindi ko magawang makagalaw sa narinig ko. "What happened?" tanong niya sa akin. "Nag-crashed ang eroplano na galing Japan," sabi ko. "Fuck!" sabi niya ata agad na tumayo. "Hon, kailangan kong pumunta doon," sabi ko sa kaniya.

sabi ko at pagkatapos ay narinig namin sa radyo, sa stereo nitong kotse ang balita. May bagyo nga at ang pangalan nito ay Susan. Magtatagal daw ito hanggang sa linggo. Paano kaya yung contest niyan? May pasok ba? Hindi na gaanong malakas ang ulan nang makauwi kami ni Daddy. Pagkapasok namin sa loob ng bahay ay agad akong umakyat patungo sa kuwarto ko.

Tumango-tango naman siya. Pagkarating namin sa mall ay dumiretso kami sa sinehan. Tumingin kami ng magandang panoorin. "Katty!" Nilapitan ko siya dahil may tinuturo siya. "Train to Busan 2: Peninsula," basa ko sa tinuturo niya. "Iyan na lang panoorin natin!" suhestiyon niya. "Sige! Sige! Anong oras iyan?"

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Ang reaksyon ni Hunter ay hindi na maitsura. Magsasalita na sana ako pero muling nasegundahan ang nagbabadyang masamang panahon,sunod-sunod na masamang hangin ang lumabas hanggang sa humagupit na a ng bagyo. Ngunit hindi lang pala basta hagupit ng bagyo dahil sa pagkakataong ito may kasama itong delubyo. Delubyong malupit at grabe kung humagupit!

Vin “B-blood? What? There’s a blood coming out to mommy’s mouth?? What the doctor said? Is she have a serious diseases? Sh-“ “Kalma baby boy, dugo lang yon, tsaka look strong pa si mommy oh” Nakatingin lang kami kay miss ganda kong pano niya pinapakalma si storm “It’s not only a blood mommy! It dangerous!! “ kuntra pa ni storm, tama naman si storm delikado nga iyon pero parang wala lang kay miss ganda

**************************************************** 💔 “Minsan hindi mo kailangang makita ang panganib para malaman mong malapit na ito — minsan, sapat na ang katahimikan bago sumabog ang bagyo.” ****************************************************

ani Vincent. “Oo pare. The land of the howling winds nga ang taguri rito sa Catanduanes dahil sa lahat ng parte ng kabikulan, ang lugar na ito ang madalas dalawin ng bagyo. Ganoon pa man, nakatindig pa rin. Hindi nagpapatibag sa maraming kalamidad na natikman at humagupit sa kan’ya .”

Biglaan pa! Babalik na sana ako ng kwarto ko ng mapansin kong nakaupo sa gilid ng hagdan si Spencer na tila natatae. "Hey, bakit ka nandyan" tanong ko sa kanya. "Natatakot ako" biglang sagot niya. "Malakas na bagyo ang kumuha sa mom and dad ko kaya tuwing malakas ang ulan, hindi ako makatulog kasi baka kuhain din nila ako"