Hurricane In Tagalog Novels & Stories

Nagsimula na ang fireworks display. ***** KUMIKISLAP ang mga mata ni Althaia habang nakatingalang pinanonood ang fireworks display. Abot tainga ang kaniyang ngiti. "Nagustuhan mo ba, mahal kong reyna?" Yumakap mula sa kaniyang likuran si Henry at tumingala rin sa kalangitan. "What do you mean I like it? I love it!" Hinarap niya si Henry at niyakap.

Ibang-iba talaga ang weather sa Pilipinas kumpara sa ibang bansa dahil sobrang init dito. "I didn't see Agatha for three days, Claire. I miss her already," sabi ko sa kaniya. Hindi naman na ako pinilit pa ni Claire dahil alam naman nila ang sitwasyon ko. Sumakay naman kami sa service pabalik sa headquarters ng airline. Nang makababa ay dumiretsyo ako kaagad sa labas dahil naghihintay na ang naka-book kong uber. Inalis ko ang coat na suot ko dahil halos tumulo na ang pawis ko sa sobrang init ng panahon.

"Oh! Shit... Nakalimutan kung sabihin '! Tatawagan ko siya ulit. Bilis mauna na kayo sa parking lot #4 Naroon kasi ang sasakyan ko,Isakay mo muna siya roon habang wala pa ako!... Okay.... Samantala kaganapan sa Hacienda Ferman kung saan naroon si lejandro at ernes. Manong ernes' Mag iingat kayo! Napakalakas nang hangin na may kasama pang malakas na pagbuhos nang ulan!'' Ang sigaw ni lejandro kay ernes,habang inaayos ang nasirang kwadra ni horsey. "Ako na ang bahala dito Señorito! Umuwi na kayo,baka kung mapano pa kayo ritoooo! Ang nag-aalalang sigaw ni Manung ernes kay lejandro .

Kaya naman hindi talaga nakakapagtaka kung ang anak ng nakabili nito, Super typhoon ang dalang hangin. Tsk. Kapag nakilala niyo talaga siya. At di ko itatangi sobra po akong asar sa kanya. As in! Pikon na pikon ako! Kumukulo talaga ang dugo ko sa umag na yun. Tipong nagiging human volcano ako. Ang sama pa, tawag sa akin, PIKON. Kung hindi, AMASONA, worst, MS. RUNNER UP. Humanda siya sa akin. Ipapakita ko talaga na balang araw matatalo ko siya. Ipapakain ko ang kayabangan ng umag na yun.

sabay-sabay nilang sagot, tuwang-tuwa. Napangiti na lamang ako. Ramdam ko ang tuwa nila dahil naranasan ko rin 'yong ganun, iyong umuwing masayang-masaya dahil suspended ang klase, pero nakakatakot rin ang banta ng bagyo. Kanina no'ng nags-scroll ako sa Facèbook, doon ko napagtanto na kasing laki ng Pilipinas ang bagyo.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Tumango ako. “Hindi ko alam kong anong eksaktong tawag sa Tagalog ma’am, pero iyon po iyong panahon ng full moon. Kapag fullmoon kasi may mga pagkakataon na mababa ang dagat, hunas ang tawag namin at kapag hunas, marami sa amin dito ay manginhas, dahil mababa ang dagat mas madaling makita at mahuli ang mga shellfish, sea urchin, sea cucumber at iba pang lamang-dagat na nakakain.” “I see...”

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Ang langit ay mas dumilim pa at imposible na para sakanila na makita ang kahit ano dahil sa lakas nang ulan. The boat spun and rolled frantically in that violent turbulence in the rough sea. Ang bangka ay inaalon nang malakas sa dagat. Was that the power of a sea storm? Darryl grasped the bolt of the cabin door tightly as he looked at the environmental hazard outside. He felt emotional. Dahil ba ‘to sa lakas ng bagyo? Humawak si Darryl sa cabin door nang mahigpit at tumingin siya sa labas. Naging emosyonal siya.

"Alright. So you can also sleep for a while. Aren't you sleepy earlier?" "I am, but don't worry about me. I'm okay." Kinuha ko ang phone ko, bago ako nag-search sa G****e kung may bagyo ba. At tama nga ang kutob ko, meron nga. Masyado ba kaming abala sa trabaho at hindi na namin alam kung anong nangyayari sa panahon? "May bagyo daw pala," saad ko. "Signal no. 2 dito sa Tagaytay."