Hurricane In Tagalog Novels & Stories

Ilaria POV Bandang alas-otso na ng gabi, pero parang hindi pa rin humihina ang bagyo. Sa halip, mas lalo pang lumalakas ang ulan, parang may galit na ibinubuhos ang langit sa lupa. Ayon sa nasagap ni Keilys sa internet, nag-load kasi siya para malaman kung anong klaseng bagyo ba ang mayroon ngayon—nalaman naming signal number four pala ngayon dito sa Yay town, kaya na lang ganito kalakas ang hangin at ulan.

Tanong kong muli. Knowing Mommy and Daddy, magagalit sila sa akin kapag hindi ako umuwi ngayon. Worst, baka malaman nila na si Anthony ang kasama ko ngayon, baka mamaya pag uwi ko maging mahigpit na naman sila sa akin. "What should I do?" Tanong ko kay Anthony saka mabilis na lumapit sa kaniya. "Chill, may bagyo daw. Hindi kayo pwedeng umuwi. Mamaya, baha na sa daan. Delikado" sagot ni Anthony.

Something wrong? Nang lumakas pa lalo ang ulan, doon na ako kinabahan. The last time I checked, bukas pa sa hapon ang bagyo. Ano? Nagbago isip ng bagyo at ngayon pa talaga?! Ngayon pa na kasama ko si Teo?! “Shit,” rinig kong mura ni Teo.

Ang sakit sa ulo! "...nakataas na ang signal no.4 sa lungsod ng Laguna, Cavite, Batangas.." Napakunot ang noo ko sinabi ng Weather Forecaster. Hindi pa naglaland-fall pero mayroon ng signal no.4?! Anong klaseng bagyo 'yan?!

I am the stupid ocean waves and he seemed like the sand, I find myself longing for him everytime. In thoughts of him, I have fell asleep. By late afternoon, the tangerine skies were battling against the dark colored ones. This was no usual sunset. Soon, the grey loomed and covered everything in black. The wind no longer played with serenity but were violent against the air. The storm came without a warning. "Kelsey, pumasok ka na. Mukhang malakas ang ulan. Mababasa ka rito." Si mama na sinundo ako upang bumalik sa bahay.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Pagpapatigil ni Laishia sa amin na maglakad. Wala na rin kaming nagawa pa kundi ang sumang-ayon na lang din. Tama rin naman si Laishia, kung lalayo pa kami baka pagbalik namin sa kotse. "Maaari na bang maligo? Nababanas na talaga ako 'e. Sobrang init naman ng panahon at saka 'yong ihip ng hangin tinatawag na ako. Diyan na kayo at mag-usap nang masinsinan. Baboo!" Nagsimula na itong mag-alis ng kaniyang damit at mabilis na tinakbo ang malayong pagitan niya ng dagat.

Huy hindi HAHAHAHAHAHAHAHA. Agad na naming tinungo ang bahay namin at pinagsaluan ang maiinit na yakap, halik, dagundong, lindol, pawis at iba pa. May bagyo kasi. May bagyo ayun binayo hala be hindi talaga HAHAHAHAHAHAHAHAA. ---------- WARNING SPG CONTENT!!!

Parang…makaluma. “Iyan nga ang hinaing ng taong-bayan sa emperor. Bali-balita ay gagawin na ang ritwal sa makalawa, magbabakasakaling bubuhos na ang ulan.” “Sana nga, kung hindi, lahat tayo apektado ng El Nino na ito.”

Ito ay tungkol na sa talino, lakas ng loob, at ang kakayahang magpatawad sa kabila ng sakit. Ang gabi sa Mindoro ay tahimik, ngunit ito ang katahimikan bago ang isang malakas na bagyo. Isang bagyong yayanig sa pundasyon ng mga Valderama at maglalabas sa lahat ng mga kalansay sa kanilang aparador. "Handa ka na ba, Paola?" tanong ni Sebastian habang inihahanda ang kanilang mga kagamitan para sa paglipat sa Maynila.