Hushed Novels & Stories

Sa gitna ng kaguluhan, ramdam kong lumalambot ang katawan ko. At bago tuluyang dumilim ang paligid… narinig ko ang boses ni Arden — malakas, basag, puno ng takot. “ZAHARA!” Then, everything went silent. To be continued…

They're the one whom I should care and cherish. Unconsciously, tears started to rolled at my cheeks. I was about to wiped it when I felt his hands touched my cheeks. I silently cried to his broad chest. With his words and touched, I found myself calmed and contented.

Pero nang magsimula na silang iangat, biglang nagbago ang ihip ng tadhana. “Hudson! Teka! Bakit ang taas?! Hudson, ’wag kang gagalaw!” sigaw ni Casey na abot hanggang sa amin ang boses. Nakakapit siya nang mahigpit sa braso ni Hudson na parang koala. “Casey, relax! Masaya rito, tingnan mo ’yung view!” tawa ni Hudson habang kumakaway pa sa amin sa ibaba. “Anong view?! Puro dagat! Hudson, kapag nahulog tayo, lulutang ba ’tong harness?! Lord, promise magtitino na ako!” halos maiyak na si Casey habang mariing nakapikit.

tatawa tawa niyang sabi Tinitigan ko siya. Wala manlang bang nararamdamang takot ang lalaking toh?! Maya maya'y biglang may matinis ng tunog ang umalingawngaw sa buong siyudad dahilan para mahinto ang lahat sa pag iyak at sigaw ~Magandang umaga mga binibini't ginoo~ magiliw na pagbati ng isang babae mula sa mikropono. ~Labis akong natutuwa sapagkat kompleto na rin kayo, sa wakas!~dagdag pa niya habang pumapalakpak. Hindi man namin siya nakikita pero nasisiguro kong masaya siya

I didn’t expect the silence in this mansion to be so loud. Not the kind that feels free or peaceful, but the kind that presses against your chest—heavy, watchful. The kind that makes you feel as though one wrong move, one careless sound, could shatter it… and leave behind a noise you would never want to hear again.

“Khier!” Ang tanging natira sa lalamunan ni Wenshie ay isang paos at basag na tili na agad ding nilamon ng nakatutulig na ugong ng sirena. Ang kanyang mga palad ay nakadikit pa rin sa makapal at malamig na bulletproof glass ng shutter, ngunit wala na siyang makita kundi ang makapal at itim na usok na unti-unting pumupuno sa kabilang bahagi ng salamin.

Alam niyang umiiyak. Hinaplos niya ang pisngi ni Jaspher sa dilim. “Sshh... tulog ka na, mahal. Bukas mas magaan na lahat. Pangako.” Pero sa puso ni Hannah... may kirot na. May duda na. May pader na tinayo si Jaspher sa pagitan nila ngayong gabi.Binigyan sya ng dahilan para magduda ,,hindi sya sigurado pero may nararamdaman syang mali .

I heaved a sighed. “What was his name again?” I furrowed my brows while reading the appointment. “Furoah Antroa Chua, sir.” she said with a serious face. “Then, good. Just make sure that he won't be late. I hate waiting.” she nodded her head and dial a number. “Is that all for today?” “Yes, sir.” I handed her the envelope and she gladly take it. “Where will I meet all of them?” I asked because I forgot to read where is the place we will meet.

Tila nababaliw na wika ni Kira. "Kilala mo?" nagtatakang tanong ko. "Saang planeta ka ba galing babae ka, ha? Pinsan ni Sir Hessandro Van Ross Dela Merced iyang si Luther!" paliwanag niya pa 'saka lang ako natauhan. Tumango na lang ako. Si Sir Hessandro ay ang boss namin sa trabaho. Gwapo sana kaso pamilyadong tao na.

Paano kung sa pag pikit ko ay doon na matatapos ang huli kong oras? Hindi ko na maramdaman ang katawan ko at nagiging malabo na rin ang naririnig ko sa paligid ko ngunit hindi ko maintindihan kung bakit bigla'y napalingon ako sa pinto nang marinig kong mag bukas iyon at iniluwa nito si Jaez na may hindi mabasa ang emosyon sa mukha nito. "Jaez.. " "Goodluck, my love" He smiled widely.