I Can Make Time For You Novels & Stories

I sob silently. "W-Wala na Ken. I just wanna talk to you. I just want to spend time with you. C-Can I ask for your time even just this day?" nagbabakasakali kong sinabi. Alam ko naman na hindi niya magagawa iyon dahil bawat minuto ay mahalaga sa kaniya. "Hmm, sure. Do you want us to watch a movie marathon? We can't go out since you're not feeling well."

Zadiel: 𝘐'𝘮 𝘴𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘪𝘧 𝘪'𝘮 𝘯𝘰𝘵 𝘢𝘣𝘭𝘦 𝘵𝘰 𝘴𝘦𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘵𝘰𝘥𝘢𝘺. 𝘐 𝘯𝘦𝘦𝘥 𝘵𝘰 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘦 𝘯𝘰𝘸. 𝘑𝘶𝘴𝘵 𝘵𝘢𝘬𝘦 𝘤𝘢𝘳𝘦 𝘰𝘧 𝘺𝘰𝘶𝘳𝘴𝘦𝘭𝘧 𝘢𝘯𝘥 𝘦𝘯𝘫𝘰𝘺 𝘺𝘰𝘶𝘳 � �𝘢𝘤𝘢𝘵𝘪𝘰𝘯.

muling putol ko sa mga sinasabi niya. Kumunot ang noo niya sa akin at napawi sa kanyang labi ang kanyang matatamis na ngiti. Now were talking. "I don't like you and I don't have time for you. I'm a very busy person so I don't have time for this silly things you know," I straightly said to her.

Dapat pala hindi agad ako nagpakita ng motibo. "Hey..." Tumawag naman siya bandang tanghali pero kung kailan malapit nang mag-time. "Kailan ulit ang uwi mo?" paungot kong tanong sa kaniya. "Susubukan ko bukas." Susubukan. "Mahirap kasi ang schedule ko, babe. Depende sa flights. International ang hawak ko, madali sana kung local. Kaya hindi ko masasabi kung kailan ako may free time."

“Pasalamat ka na considerate pa rin akong kakambal mo, Fourth. Kung hindi, ‘di ako papayag. Busy rin kaya akong tao.” “Oo na, makakabawi rin naman ako sa’yo once ikaw naman ang nangailangan. Kilala mo ako, mahilig tumanaw ng utang na loob. Anong gusto mo, magbitaw ako sa pwesto ko at hayaan kang mag-isa diyan sa Creative Crafters o babawasan mo ng bahagya ang oras at trabaho ko?” pagbibigay pa niya ng option sa kapatid kahit na alam niyang hindi rin ito papayag.

Tinugon naaman niya iyon ng isang iling at matamis na ngiti. “I can make time for you, Darling. Ilang araw ka puwede?” Bahagyang nanlaki ang aking mata dahil sa tanong niya. Ilang araw? Hindi ba kaya ng isang araw lang? Hindi naman sa ayaw ko pero hindi na kagaya noon ang schedule ko. Gustuhin ko mang sumama sa kaniya, siguro hindi na kasing tagal na gaya noon na umaabot ng isang linggo at mahigit.

tiim na sabi niyang pilit na iniignora ang tambol ng kanyang dib-dib. "Miss Madrigal, nakalimutan mo yatang ikaw ang may kailangan sa akin, so that means, wala kang karapatan mag demand ng oras mula sa akin. If you're not busy, then I am. Actually, katatapos ko lang sa meeting ko and it was already my third meetings as of this hour. So if you still want us to meet, then my available time is only tonight at seven. Take it or leave it. Nasa sayo iyon."

“Sumunod ka lang sa usapan at baka sakaling mapalapit pa ako sa iyong muli.” Hindi ko na hinayaan pa si Sir Kyle na makapagsalitang muli. Pumasok na ako sa aking kotse at nagmaneho na ako palayo sa kaniya. Masyado akong busy para asikasuhin pa ang isang tulad niya na parang hawak ang oras sa buong mundo. I cannot afford that lifestyle dahil ayaw kong maabala ko ang oras ng ibang tao nang dahil lang sa akin.

tanong ko. “Of course. I would always find time for myself. Especially now, alam kong pinaglilihian mo ako kaya dapat maayos ang itsura ko. Baka bigla mo akong layuan na hindi pwedeng mangyari,” sabi niya.

Habang nagliligpit kami ng dinner, sinabi ko sa kanya, "One week na lang. Concert na." "Oo nga," tumango siya, pero sa tono niya, parang may lungkot. "Kaya gusto kong sulitin 'yung time natin. Pagkatapos ng concert, baka mas busy pa tayo." Natahimik kami pareho pero inabot niya 'yung kamay ko."Promise me, kahit gaano ka-busy, huwag nating kalimutan ang mag spend time together, hmm?"