I Don't Mind In Tagalog Mga Nobela at Kwento

lang" ay isang malaking balakid para patulan kita." "Paano kung hindi nga talaga tayo magpinsan, mamahalin mo kaya ako?" "Hindi ko alam.” “Hindi mo alam?” “Siguro pwede pa ngunit mas maiging magmahal ka na lang ng iba insan, kasi kadugo ang tingin ko sa’yo." "Hindi mo alam? Mahirap ba akong magustuhan?"

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

“I’m so sorry. I’m so sorry, Mindy. I really am. I didn’t know...” “Alam mo ba kung anong itsura niya nang kumatok siya sa pinto ko? Alam mo ba kung gaano siyang nanginginig sa lamig at panghihina? Khael, putangina, alam mo ba kung gaano kasakit para sa akin na makita ang lahat ng ‘yon? Hindi, ‘di ba? Wala kang alam dahil hindi mo inaalam!”

nanlalaki ang matang wika ko. "Wala akong gagawing masama sa'yo. Nakakatuwa ka kasing kasama. Nakakawala ng pagod," sincere na wika niya. "Lugi ako! Pagod mo lang natanggal! Paano naman ako?" pagde-demand ko. "Ililibre na lang kita ng kahit anong gusto mo." Nagningning naman ang mga mata ko sa sinabi niya. Best offer!

So, sinasabi niya bang pabigat ako? "Kesyo lalaki ka at babae ako!, sa tingin mo ba gawaen din yan ng taong may asawa na?, kesyo gusto mo sakin or hindi, sa tingin mo magandang tignan?. Nakikita mo ang mali ko but you didn't see what's wrong with you !"- hindi ito nakaimik. "If you dont mind, please excuse me"- naglakad naku papaakyat ng hagdan, habang nag pupunas ng luha.

Sabihin pa nila na pahalata ka masyado at affected sa nangyayari. Sa affected naman talaga ako. “Excuse me, di ko pa kasi nagagawa yung assignment ko. Mauna na ako.” At bago pa nga naman makatayo, napa-aching ako. “Excuse me.” Kinuha ko na yung gamit ko, at umalis. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Hindi siya makauma sa mga pinagsasabi nito hangang makatalikod ito, ngunit di pa ito nakaka hakbang palayo at nagsalita na siya. "Why do you hate me?" She's in pain. Sumagot ito pero hindi na humarap sakanya. "I don't hate you, I just don't like you. At huwag na tayong maglokohan pa, you like me. Masasaktan ka lang sa akin so stay away." Mahina ngunit tila isinisigaw iyon sa kanyang tenga, malungkot na lang niyang pinagmasdan ang papalayong bulto ng binatang matagal na niyang minamahal.

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!