I Hated Novels & Stories

Tagos tagusan sa puso ng makakarinig ang bawat hinimaymay na salitang binibitawan nito. "To all my professors, parents, friends classmates, special someone, school staff and visitors. Good morning to everyone. There a times where we struggle in our daily life. Lahat tayo nakaranas ng mapagalitan ng mga parents, professors natin. At kung minsan nakaka inis, nakaka irita ang lahat ng pagbabawal nila sa atin. My fellow graduates, nasabi niyo na ba ito sa sarili niyo na; " I hate my parents, because they are strict. I hate my brother and sister, dahil sagabal sila sa kaligayahan ko. And I hate my guardians, because they embarassed us most of the time.

Then she left me. I shouted in frustration at sinuntok ang pader sa gilid ko hanggang sa tumulo na ang mga luha ko. I hate her. I hate my own Mom.

bakit niya ako pinabayaan ng araw na iyon. Na ikuyom ko ang aking kamao sa labis na galit. Galit para sa kanilang lahat! I hate them all. I hate mom for forcing me to marry that scumbag jerks! I hate Aiko for not helping me. I hate caiko for doing nothing. I hate Yuri the most for putting me in this miserable spot and I hated so much no other than myself. If was not all my selfishness this storm would never come. I will never do this betrayal and I would never betray the precious of mine.

Nagpantig ang tainga ko kaya nagawa ko siyang insultuhin. “I hate you, Kaizer Julian Ezcalante. I will never learn to love you because you are a worthless person. Wala akong ibang nararamdaman dito sa puso ko kung hindi ang pagkamuhi lamang sa ‘yo! Katawan ko lang ang maaangkin mo ngunit hindi ang puso ko!" malakas kong bulyaw sa kaniya.

Kasabay ng pagtibok na iyun ang pagpapakawala ko sa tatlong salitang alam kong makapagpapabago ng buhay ko. “Love me.. hater.”

Pero iba na ngayon. "Nakakadiri kayo," Nanlaki ang aking mata sa kaniyang sinabi, sobra akong nasaktan do'n. Kaya hindi ko napigilang masampal ito. "I hate you," Umiiyak kong saad. Siya na kaibigan ko sa matagal na panahon ay sasabihan niya ako ng gano'n sobrang sakit na sa kaniyang pa manggagaling kahit wala pa siyang alam sa pagitan namin ni Atticus.

Ang sama ng tingin ng lahat sa akin at ako ang naging dahilan sa pagbagsak ng buong-buhay na iniingatang karangyaan at reputasyon ng aking mga magulang. Everybody hates me because of him! He planned all of this! Hindi na ako magtataka pa kung bakit hindi niya asawa ang tingin niya sa akin. Kung bakit hindi pinipili na sumama amin ni Zyro sa tuwing niyaya ko siyang lumabas. Kung bakit hindi niya magawang bigyan ng pantay na atensyon ang anak ko tulad ng ginagawa niya kay Oliver. Kung bakit hindi niya ako magawang ipagtanggol at kampihan. Kung bakit ang dali-dali lang para sa kaniya na talikuran kami ni Zy at tingin niya sa amin ay nakikitira ng libre sa puder niya. Kung bakit sa ilang taon na

Then the image of Enrique hugging me flashed my mind. "Ugh. I hate you. I really hate you." Umiling ako at natulog ulit. Mamaya pa naman ako aalis para mag mall. Matutulog na muna ako ulit.

Tahimik kong usal habang patuloy sa pagdaloy ang luha ko Hinawakan ko ang lapida ni mommy at inalis ko ang mga alikabok na bumalot sa buong parisukat na semento. "I hate him Mom, my grandfather he's the reason kung bakit wala ka sa maayos na libingan ngayon. I despise him Mom, I loathe him to death!"

Hanggang ngayon na matatanda na kami ay mainit pa rin ang dugo ko sa kaniya, kahit limang taon na ang nakaraan ay hindi ko pa rin maalis sa sarili ko na parati lang akong nasa anino niya. I hate her!