I Hated Novels & Stories

She left me. I hate people. They hate me too. I don't care. Kahit halos madapa na ako sa kakabato ng ibang tao ng masasakit na salita sa akin, I stand up and move forward. Mahirap nga lang. I've isolated myself for so many years. Hindi ko na nakaya ang pananakit ng aking dibdib sa sobrang pagkikimkim. My hatred is the reason why I am like this. I don't want to admit it but yes, I couldn't stop myself to hate the world. The people. Sometimes I can't sort out my feelings anymore. It's making me frustrated everytime I want to be nice but I feel so angry all of a sudden!

asik ko sabay pasok sa kwarto. Napahawak ako sa aking dibdib para kalmahin ang naghuhumirintado kong puso. Ngayon lang uli ako nakaramdam ng disappointment. Gusto ko siyang sigurin at sambunutan para makaganti man lang ako sa mga panghuhusga niya sa akin ngayong araw na ito. I hate you so much, Lovimer! I hate you kasi palagi mo na lang ako napapasunod sa mga gusto mo! Eh di tantanan kung tantanan, hindi ko naman nga gusto ang isang iyon. Tatantanan ko na ang lahat...

Hindi ko masabi kay Janjan kasi natatakot ako na baka atakehin na naman siya. I'm starting to hate him! Nasaan siya?! That jerk!

"Anong problema mo?" "I... hate... you," mahina kong sagot dahilan upang umarko ang mga kilay niya sa kuryoso. "I hate you, Travis!" dagdag ko pa bago ko siya tuluyang tinulak palayo sa akin. I fucking hate you, Travis! Hindi ko alam kung bakit pero... ayaw ko sa 'yo!

"I hate you! I hate you! I hate you so much!" I tried so hard to pushed him away from me pero sobrang nanghihina ako. Tanging nagawa ko na lamang ay ang umiyak sa sakit at bigat ng nararamdaman. I felt so betrayed! Pakiramdam ko ay pinagkakaisahan ako ng lahat! "I hate you..." humikbi ako habang sinubukan kong kumawala sa mga bisig niya. Nanghihinang pinaghahampas ko ang dibdib niya but he's refusing to let me go.

Bakit nga ba hindi? Ipinikit ko na lamang ang aking mga mata. Habang nakapikit ang aking dalawang mga mata, hindi ko siya maialis sa aking isip. Lagi ko siyang nakikita sa aking isip. Mas lalo lang ako nasasaktan sa t'wing naiisip ko siya. "Ugh! f*ck! I hate you. I hate you!" sigaw ko sa loob ng aking kuwarto.

Juliana — I hate him. I hate him. I freaking hate him! After what happened, pakiramdam ko kailangan kong ipaalala nang paulit-ulit sa sarili ko kung gaano ko talaga kaayaw sa kanya para makalimutan ang nangyari. That aside from him being off-limits because he’s my stepbrother, I shouldn’t keep wanting someone who did nothing but torture me and made my life a living hell while I was growing up.

mariin kong tugon sa kanya. Natigilan ako sa sunod niyang ginawa, nang lumapit siya sa akin. "Because I love you..," Nagulat ako sa sinabi niyang iyon at hindi nakapagsalita. "Hinanap kita dahil alam ko sa aking sarili na minahal kita. Iyong masasayang nangyari sa atin ay pinanghahawakan ko pa rin. Nilabanan ko ang aking pamilya para ikansela ang engagement namin ni Cara para saiyo at hinanap kita. Sa paghahanap ko saiyo ay bigla kong nalaman two years ago na may pamilya ka na. You have a child and a man beside you, you both happy together. I feel miserable to know about it, I even got sick for taking alcohol for a long time and got medical attention. For now, I'm healing. But now, I saw yo

"Don't you get it Adam? I hate you so much, I hate you for existing in my world because I never wanted you to, I wasn't ready for this, I wasn't ready for you yet here you are, wala kang ibang ginawa kundi magpaka-Adam na mokong na kilala ko na kahit nakatayo ka na lang naiinis pa rin ako sa'yo and for that, I really really hate you." "Well don't worry Sanya," humarap na ako sa kanya at hindi ko masyadong maaninag yung mukha niya dahil sa sikat ng araw o dahil sa namamasa yung mata ko, hindi ko na rin alam kung alin sa dalawa pero hindi ko na iniisip pa yun. "The feeling is mutual, I hate you too," lumapit ako at yumakap sa kanya. "I hate you because you are wicked, I hate you because you ar

Sarcastic na sagot nito. "Hey! Stop looking at me like that because you don't know what really happened." Mas lalong tumaas ang kilay nito. "Then tell me what really happened. Baka maniwala ako." Inirapan lang niya ito at naglakad ng muli pero hinarangan na naman siya. "Ano bang problema mo ha?!" Hindi na niya maitago ang inis sa batang ito. "You know what, of all the girls kuya had, ikaw ang pinakakakaiba. They all seem to be nice to me when they see me. But I know deep down inside, they really hate me."