I'll Be There In Tagalog Novels & Stories

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

] I asked in an irritating tone. ["Whooaaa! Hello?? Utol Chill! Naririnig mo ba ako?? Gusto ko lang ipaalam sa'yo kung nasaan si Quinlee, Mamaya ko na ipapaliwanag kung bakit ko alam, basta pumunta ka na agad dito kasi lasing na siya. text ko sa'yo ang exact address utol!"] I heard him said. ["What?! F*ck, I'm Going!"]

Agad kong hinanap ang nawawala kong sarili sa harap niya. Nag-angat ako ng tingin. Ginising ko ang sarili ko, "Im-" napalunok ako. Come on! "Im sorry-" "Hindi ako tumatanggap ng sorry," simpatiko niyang sabi. Kahit nayabangan ako sa asta niya hindi ko maiwasang humanga sa boses niya. Ang boses niyang nakakapanginig ng katawan. Oh my God! "Dinner. Mamaya 7:00 pm sa Muyareba Restaurant."

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

The sarcasm bitch! Patakbo kong tinungo ang elevator at nakitang maraming sakay kaya hindi na ako nag abalang makisiksik. I have no choice but to wait. Napatalon ako sa gulat nang may humawak sa balikat ko habang nakatayo dito sa harap ng elevator at naghihintay. "Hey, I didn't expect to see you here, Sabri. I missed you," utas ni Damon sabay yakap sa akin.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

tanong ko "Hindi pa kami nagkikita o nagkausap man lang. Bakit sa akin mo tinatanong 'yan? Ikaw ang nandiyan sa Pilipinas." "Ayts! Wala nga akong balita kung nasaan ka, kahit nga ikaw ngayon ko lang nalaman na nasa ibang bansa. Pareho kayong missing in action." kako "Wait, what? Anong sinasabi mong missing in action? Nasaan ba si Thunder?"

"Mamaril ka ng paniki. Kapag nagawa mo iyon, bati na tayo." "W-Wait. Where can I find the bat?" "Sa Pilipinas. See you there," nakangising saad ko rito. Hindi ko na hinintay ang isang buwan. Umuwi na agad ako sa Pilipinas. Sinabi ko rin kay Tyra na mauna na ako sa kan'ya. Hindi na rin ako nagpaalam kay Tyler. Kung mahal niya nga talaga ako, eh 'di sundan niya rin ako dito.

Not in my condo unit! Where am I? Bakit nandito ako? Sino ang nagdala sa 'kin dito? I don’t fucking know this place! Anong nangyayari?