I'll Make It Up To You Meaning Novels & Stories

"You're not going to be mad?" "Just come home to me." Napanguso ako. "Ikaw kaya itong hindi umuwi minsam na kahit na isang man lang ay wala." Himig nagtatampong saad ko. "The reason why I'm making it up to you." "A fruit tea is not enough." "What do you want then?" Lumingon ako sa kanya. Ang tingin ko ay awtomatikong bumaba patungo sa mga labi niya. I smiled before I leaned down and claimed his lips.

“Malaki ang utang na loob namin sa inyo, ma’am, kami ng nanay ko. Ikaw ang dahilan kaya buhay pa ako at nakapagtapos. Nangako ako sa inyo na balang araw ay magbabayad ng utang na loob at tutuparin ko ‘yon. Hindi ko alam kung sino ka ba talaga pero alam kong mabuti kang tao. Nararapat ka ding tulungan.” Tumayo ito at pabirong sumaludo pa kahit halata ang nerbiyos sa mukha. “At your service, ma’am!” Napaiyak ako habang nakangiti. “S-salamat, Jayson… salamat…” totoo nga ang kasabihan na kapag gumawa ka ng tulong sa kapwa mo ay babalik sayo ito ng doble.

"S-sigurado ka?" "Oo, napakalaki ng utang ko sa tao na 'yun kaya deserve nya nang naroroon ka hanggang sa huling araw nya rito sa mundo. Tell him that im really sorry for what I have done." "Salamat, Justine! salamat at naiintindihan mo ang lahat." ________________

~Hold me now~ ~It's hard for me~ ~To say I'm sorry~ ~I just want you to stay~ Nag-sorry na siya sa akin, pero bakit kilangan sa public place pa? He want me to stay. Siguro ito ang hinihintay ko sa kaniya ang mag-sorry siya pero hindi sa ganitong paraan. All I want is to hear him apologize to me sincerely. ~After all that~ ~We've been through~ ~I will make it up to you~ ~I promise to~ ~And after all that's~ ~Been said and done~

Kung iisipin ay parang impossible pero dahil mahal ko ito at marupok ako ay tinanggap ko na lang agad ang sorry nito. “Promise, I will make it up to you, okay?” Pangako pa nito sa akin. Naging masaya na din naman ako at parang bulang nawalang bigla ang pagdududa ko dito. Naging maayos na kaming muli at nag-uusap na ulit tulad ng dati. Pero aminado ako na hindi ko pa rin maiwasan ang hindi mag-isip. Ang hindi madismaya sa nangyari noong isang araw.

“Thank you, Naya. For everything. I don’t know how I’ll repay you.” “Huwag na, Macoy,” sagot ko, mahina pero seryoso. “Basta’t ligtas ka na, ‘yun lang ang mahalaga sa’kin.” Umiling siya. “That’s not enough for me. Someday, I’ll make it up to you. I promise.”

I just leave without him knowing, at alam kong hindi sapat ang note na iniwan ko para lang sabihin nakapag paalam ako. I'm really sorry Love, I'll promised to make it up to you when I'm back.

“Mali ako kaya gusto ko sanang bumawi.” “I know a way to make up.” “Kahit ano…” “Get lost.” │• Illinoisdewriter •│•

Bukas na bukas, gagawa ako ng isang desisyon. Bago ako tuluyang lamunin ng dilim. Ipinangako ko sa aking sarili. I'll make things right.

Umupo ako sa harap niya. “Because I want to.” Saglit akong natahimik bago muling nagsalita. “Gusto kong bumawi sa’yo.” Nawala ng bahagya ang ngiti niya saka napabuntong hininga. “You don't have to make up for anything.” “No. I want to make it up to you for all the problems you’ve had to go through because of me.” Tiningnan ko siya nang diretso.