Novel & Cerita I'm Sick

tanong niya sa akin. Hindi ko nga pala nasabi sa kanya na madalas akong mahilo at magsuka. Madalas din akong antukin at kulang sa energy. Hindi din ako nakakakain ng maayos dahil hindi kayang i-take ng sikmura ko. Nagiging emotional at temperamental din ako. Ano nga kaya itong sa sakit ko? Hindi ko pa iyon kayang aminin sa kanya. Baka kasi kulang lang ako sa iron. Mapahiya pa ako dahil sa pagiging advance kong mag-isip.

Siguro kapag naiba ang aking environment kahit papano ay maiibsan ang sakit at maaaliw ko ang sarili ko. “Alam kong busy si Marcus, kaya can you do it for me? Sabihin mo na lang sa kaniya kapag nakauwi na ako.” sabi ko pang dagdag. Alam kong sobrang busy niyang tao, idagdag pa na hanggang sa mga oras pala na iyon ay nasa ICU pa rin ang ama niya.

She's totally looks sick. Napahagulgol na ako saka napayuko. This is all my fault! This is all my fault! Wala na akong nagawang tama for her and now she's suffering in an illness na puwede pang maging sanhi ng pagkawala ng kambal.

sagot ng manager ko sa akin ganun ang balak ko kanina nang humupa ang pagkahilo at pag-susuka ko dahil sa panahon ngayon marami ng sakit ang kumakalat like MPOX, Covid19, Breast Cancer at iba pa. (If..you want to know the symptom that appeared today, go to a doctor who is a friend of your family to reassure you if it is positive that you are pregnant or negative that you are not pregnant.) "Geu da-eum-e hal su issneun daleun il-i issnayo? oneul jega aneun uisana geuui biseoege jeonhwahaeseo yagsog-eul jabgessseubnida." sabi ko.

"I'm sick. Mag-enjoy ka na lang." Sabi ko kay Sol na kausap ko ngayon sa phone. Tumawag siya para itanong kung pupunta ako mamaya sa ball. Nagpalusot na lang ako na may sakit ako para naman hindi niya malaman na kaya hindi ako aattend dahil wala akong kasama. Nakakaawa naman ako. Maliban sa kanya, wala na akong kaibigan.

Isa akong sakit sa ulo. ****************

Bakit sobrang lamig ng pakiramdam ko? Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit, nakatitig sa gray-blue na kalangitan, hindi ako sigurado kung anong gagawin ko.

“Oh, yeah. Micheal forgot his phone and we planned to have a date tonight, but I am not feeling well. Can you drop by there and tell him I’m sick?” Bigla siyang naalarma sa sinabi ng kaibigan. “What?! Kanina pa ba iyan? Hindi kaya napagod ka masyado ng triplets?” alalang-alalang wika niya. Umiling ito. “Hindi naman. I am not really that sick. Tinatamad lang akong tumayo— ewan ko ba. Kanina ayos naman ako, but after we had some snacks, ayon, medyo sumama na. Ang gusto ko lang gawin ngayon ay matulog,” kwento nito.

May sakit ang tatay mo. Agad akong nagpanic. "Anong ibig mong sabihin na may sakit?" [Halika dito. Hindi ko siya kayang alagaan mag-isa.] Napaawang ang labi ko pagkababa ni Martina ng tawag. Napalunok ako ng mariin habang nanginginig ang labi ko. Ang aking ama ay may sakit. Anong klaseng sakit? Gaano ba ito kaseryoso?

Dapat hindi ka na lang pumasok kung masama ang pakiramdam mo. "Medyo okay naman na po ako, Lolo. Uminom na rin po ako ng gamot," magalang na sagot ko. (Hija, don't overwork yourself okay?) Hindi naman po ako na o-overwork, sadyang sakitin lang talaga ako. Mana kasi talaga ako sa mama ko na mabilis makapitan ng sakit. Ewan ko, nag v-vitamin naman ako eh, pero konting kembot ko lang minsan magkakasakit na ako.