I Stand To Be Corrected Novels & Stories

“I said I don’t care. I came here for business, hindi ‘yung makipag-back and forth sa pagso-sorry mo para sa ginawa ng nanay mo.” Napahinga nang malalim si Saint. “I-I’m sorry—” “Sana lang ay ito na ang huling beses na kakausapin mo ako nang labas sa negosyo. Practice what you preach, Mr. Irvine. Kung ikaw mismo ay lumalabag sa professionalism na sinasabi mo, paano na lang pala kapag nagkadikit na ang mga pangalan natin?”

Ngayon ko lang nakita ang messages mo. Kasunod noon ang isa pang message. [Kasalanan ko. Hindi ko man lang alam na aalis ka pala para sa trabaho. Pagbalik mo, you can punish me however you want.] At isa pa. [Mrs. Ferrer, don't be unhappy. Nagtrabaho lang ako. I didn't do anything bad.] Pagkatapos ay dumating ang huling message. [Besides, if a man makes a mistake, then the man should be punished. Don't make things difficult for yourself.]

saad ko pa “No, you just can’t really admit your mistake.” aniya pa at ngumis kaya naman inirapan ko ito. “You don’t have the rights na sungitan ako, nasa office kita baka nakakalimutan mo? I can do whatever i want” biglang may kung ano sa boses niya kaya napaatras ako, dahil sa takot na baka kung anong gawin niya sakin. “You’re trembling?” tawa nito kaya sinamaan ko na siya ng tingin at mukhang epektibo naman dahil bigla siyang nag ayos ng tayo.

At sa gitna ng katahimikan ng gabi, sa lamig ng hangin at sa bigat ng mga salitang binitiwan ko, isa lang ang malinaw: Hindi ko kayang ulitin ang pagkakamali. Hindi ko kayang mahulog ulit sa isang lalaking kayang sirain lahat ng pinagtagpi kong kapayapaan, lalo na kung siya ang boss ko.

paano mo ito magpapatakbo ng maayos kung nasa newyork ka na ulit? "hindi na ako babalik ng newyork. napatunayan ko na ang dapat kong patunayan kaya panahon na para magsarili na ako. im financiqlly stable kaya hindi ko na kailangang bumalik don. at ikaw, ikaw ang magiging katuwang ko rito. ikaw ang kanang kamay ko. Like what I promised you, gusto ko, kung ano ang meron ako ay meron ka rin kaya ngayon palang magpasa ka na ng resignation letter mo dahil simula bukas ay dito ka na sa harold real states conpany magtratrabaho as head of the board."

I'm confused! to be continued

pahabol na sigaw ni Zane sa babaeng mabilis na nakasakay ng kaniyang kotse. Ngunit bago pa umalis si Kila, tumigil pa ito sa harapan ng lalaki habang nakataas ang kilay. “I. would. never. change. my. mind,” mariin na sagot niya at ngumiti. Zane was left dumbfounded. Once again, he thought this wasn’t gonna be so easy.

Sermon niya sa sarili saka napa nguso. I didn’t mean to say that, kung alam ko lamang naman na may issue pala siya sa pag tawag na ‘gay’ sa kanya, eh ‘di sana I should’ve been careful, eh kaso nga wala naman akong alam, Gee... the guy can’t even give me the benefit of the doubt and straight up treat me like a deceased elephant!

iiling-iling na saad nito saka niya muling ibinaling ang atensyon niya sa ipad na hawak niya. Gusto kong ipagtanggol ang sarili ko kaya lang hindi ko magawang ibukas ang labi ko. "Kahit anong gawin mo your privilege will help you to get through with it. That's a fact." ---

Hindi ko alam kung ano ang tinutukoy ko kung yung tower niya, o yung mas malalaking bagay na hindi ko kayang pangalanan. Napatingin ako sa structure niya. Medyo tabingi, a little unstable, like it's one small push away from falling—but it's still standing. Instinct ko sanang ayusin agad, to fix it, to make it right. Pero pinigilan ko ang sarili ko. Not everything needs to be corrected immediately. Not everything broken needs to be forced into perfection. "Pwede ba kitang tulungan?" tanong ko, my voice softer than I expected.