I've Never Been To Me Meaning Novels & Stories

"I am. And soon, I hope someday, we meet again?" "I hope that the next time we meet again, You'll be the real you," pagtatama ko. Natawa siya. "But this is the real me." "What are you?" "You'll know soon. And when you go to Thailand, I don't think I can make that a wonderland for you." "So unfair?"

Muntik na kaming mag-away sa Mall kanina buti nalang naiwasan ko tapos may bago na namang pag-aawayan. "Sinasabi ko lang na sasabihin ko sayo IF bibisitahin ako ulit. Wala akong sinasabi na nag-aantay ako. Iba ka rin mag-isip eh.", explain ko kasi kung hahayaan ko lang siya ay gagawa 'yan ng sarili niyang interpretasyon sa sinabi ko. "Sabi mo, 'I'll tell you next time', walang IF kanina tapos ngayon may IF na?"

I mean - hindi naman na iyon bago sa akin na dito siya natutulog but calling me baby nevermind. To be Continue. MISSGORJUICE| M.J

He said and stare at me. "I'm excited but your stare makes me uncomfortable. It's been so long the last time I go there." That place is actually isolated. Only a few people are brave enough to go there. Anyone who will go to that place will never be able to come back. I'm still alive up to this day so maybe they're just unlucky. "What? You've never been there." He exclaimed. Hindi naman kasi ako nagpaalam non na aalis ako at pupunta sa lugar na yon.

Hindi ko alam kung saan siya pupunta dahil hindi naman niya sinabi sa akin ang bagay na iyon. “Well, biglaan lang din, meron lang akong ivi-visit na lugar na sinasabi ni Zoren. Kasama ko naman si Zoren so hindi mo na kailangan mag-alala.” nakangiti niyang sabi sa akin. Napatango-tango naman ako sabay napatingin muli sa labas.

Makapag-iisip pa naman ako ng dahilan hanggang sa dumating ang araw na 'yon. An outing is like a dream come true for me. Pero isa lang din 'yong panaginip para sa 'kin na hindi magkakatotoo. I've never been in an outing before. Hindi pa ako nakapupunta ng beach, pool, bar, o kahit sa bundok for a hiking. Matagal ko nang sinuko ang mga pangarap ko na 'yon dahil alam kong never akong papayagan ni mama. Maliban na lang noong nag-camp kami nang isang beses dahil required sumama ang buong klase at may incentive 'yon sa grades. Other than that, wala na.

"Sa pag dala sa akin dito. Alam mo ba, hindi pa ako nakakapunta dito." "Parehas pala tayo." "Ha? Bakit naman, hindi mo ba napuntahan ito kahit isang beses lang?." "Yes! Pero, hindi kasi ako dito lumaki. Actually, this is my first time to visit this wonderful places here. And I hope the baby Troy can visit here too soon." wika nito. "Hmmm! Okay. Teka, anong oras na ba?" tanong niya sa akin.

So, why would I force myself to be with them if they never wanted me to come with them in the first place? "Bakit ngayon mo lang 'yan sinabi kung kailan ayoko nang makasama kayo na bumisita sa kaniya? Kuya, baka nakakalimutan mo.. noon palang never niyo 'kong sinama na bisitahin si Mom in her death anniversary. Tapos ngayon.. kung kailan wala na 'ko sa puder ng mabuti nating ama saka niyo 'ko isasama?"

I'm never going back to that place. Sunod kong pinuntahan ay ang coffee shop na napagkasunduan naming pagkikitaan namin nila Arie. I asked to see them for the last time before I go to the province. It's not like I'm not coming back anymore here but there's something in me that's telling me that I'll stay there for long. Hindi lang dahil sa babantayan ko si Mama d'on kundi hahanapin ko din ang sarili ko. I'll make sure I'll heal there first before coming back here.

"So, where do you plan to take me all of a sudden?" tanong ko na hindi maikakaila ang pagka-excite. "To Baguio." I gasped when I heard that answer. "Have you been there?" Umiling ako. "No, not yet. I can't afford to go to that place, but I have been dreaming of visiting those tourist spots they got there. How about you? Nakapunta ka na roon?" "Yeah, a couple of times, but I have never been excited this way because I am with you," sagot niya.