Identidad Oculta Novels & Stories

At ang lalaking hindi ko sinasadyang mabangga. Siya pala ang magiging amo ko. Ang lalaking kinatatakutan ng buong underground world. Si Mark Jacob Escallon Valderama.

Ito yung mismong brand na sinabi niyang bagay na bagay rito at pilit niyang pinasukat sa isang pipityuging tindahan ni Gwen. Ahhh! That moment! Hindi niya alam na isa iyong elitista kung kaya’t explainable n amabilis mairitate ang balat nito sa mga class a na damit. Ang tanga-tanga niya talaga kung iisipin bakit hindi man lang siyang nakatunog na hindi ito ordinaryong tao?! He didn’t even try to hide his identity after all.

Tinanggal ko kanina pagkaalis namin ang suot kong black face mask at gloves kaya mas ramdam ko ngayon ang lamig ng pawisan kong mga palad. Mabilis ang pagpapatakbo niya kaya ilang minuto lamang ay narating na namin ang isa sa mga secret hideout out nila. Nauna siyang lumabas kaya dali-dali akong sumunod sa kaniya. Lakad-takbo pa rin ang ginawa ko upang huwag maiwanan. Hindi katulad ng naunang hideout ay hindi ito masyadong sikreto dahil nasa sentro ito ng siyudad na maraming mga tao ang napapadaan dahil isa itong Hypermart in disguise.

Yumakap ako agad sa kanya. “Safe ka na, okay? I got you.” Naupo si Kael sa couch pagkatapos ng lahat. Para siyang nauubusan ng hangin. “We’re running out of time,” bulong niya. Umupo ako sa tabi niya. “Anong ibig sabihin ng lalaking ‘yon? Her identity?” Binuksan niya ang wall safe. May inabot siyang maliit na box. Sa loob, may lumang larawan.

sabi niya rito “Sir ito na yung kabuuang report na nakuha ko pati larawan nong driver!” Tinanggap niya ang folder na inabot nito. Nanginginig ang kamay niya ng makita ang mga candid photos ng taong nagmaneho ng malaking truck na bumangga sa kotse ni Cecilia noon. “This is him? He hides for almost 4 years and is able to change his identity.”

Habang naglalaro sa phone ay nahiga muna siya at ang unan niya ay ang backpack, hinihintay niya na mag-1 AM para siguradong tulog na si Mari bago siya pumasok sa loob ng condo, tutal naman ay nasa kaniya ang isa sa dalawang duplicate key. Time check 12:59 AM, inaayos niya ang bag at tumayo, kinuha nito ang duplicate key sa bulsa ng pantalon. Pagkatapos i-unlock ang pinto ay dahan-dahang pinihit nito ang doorknob nakahinga siya ng maluwag dahil tahimik na at mukhang tulog na si Mari. Tip toe lang ginawa niyang paglakad para hindi siya matunugan ni Mari. At sa wakas ay nakapasok din siya kabilang kwarto.

Sa paglipat ni Leo ng sasakyan, mabilis niyang kinuha ng cellphone upang tawagan si Frederico. "Where are you? You took so long." "Sir! Someone wants to ambush me! Halatang may nagpapahanap din kay Maria." "Wala naman bang nasaktan sa inyo?!" "Wala naman po." Umigting ang mga panga ni Frederico at hindi napigilan na kunin ang kanyang laptop. He spilled news about Narco-Generals and a few businessmen who are illegally related to drugs and other dirty businesses. Frederico used anonymity in order to hide his identity.

Napangisi ako lalo nang makita ang itsura ko sa salamin na pader. Sinong mag-aakala na ang isang ordinaryong abogadong nagngangalang Xavier Guzman sa labas ay pinuno ng malaking organisasyon na may hawak ng lahat ng iligal na gawain sa bansang ito? I am more powerful than the president of this country. Who knows my real name? My organization knows the name but not the face. Only a few do and they are lucky. Few people know and I want to keep it that way.

IT'S been one month and I'm still adjusting myself without him. Without Sebastian in my life. I remembered the day of his flight. He maybe doesn't know but I was there at the airport. I was secretly seeing him off while hiding myself, crying silently. Hindi pweding makita niya ako. Sapat na ang makita ko siya sa huling araw na iyon kahit hindi niya alam. Maliban kay Kolin ay wala nang ibang nakakaalam na nando'n ako.

paalala pa niya "B-bakit kailangan pa ng sandata? M-may labanan ba?" "Sa lugar na ito, mayroong mga sikretong dala dala ang bawat isa. Ang inyong sekreto ang inyong sandata sa laban na ito kaya hanggat maaari, huwag kang magtiwala sa iba o sa kahit na sino"nasa mga mata ko ang titig niya "Ang mga tao rito ay nahahati sa apat na grupo. Ang isa ay citizens, pangalawa,police, pangatlo, doctors at panghuli...killers" kinilabutan ako sa pag-huli niyang sinabi