Novel & Cerita Ikaw Na Ba Si Mr Right

When I look at my back it is Jim heading towards me. "Hey Jim!" Bati ko sa kanya at sabay na din kaming pumunta ng room. Nagsisi bulungan silang lahat sa pag dating ko. Pagtingin ko sa kabilang upuan ay wala pa si Ten. Pumasok na si Mr. Adrian sa room at "Go to the ground now!" Biglang sumikip ang dibdib ko sa narinig ko at nagsi tayuan silang lahat. "Mr. 2 you should come" Mr. Adrian said to me and I just follow him up to the ground.

nakangiti nitong wika sa akin. "Ikaw talaga. Hindi ko akalain na ganiyan ka ka- coservative." nakangiti kong wika. Tumawa naman ito. "Wala pa din kasi eh. Hindi ko pa nahanap ang Mr. Right ko." sagot nito.

Marami rin namang nagbabantay kaya komportable siyang iwanan muna sandali ang mga estudyante niya. Nilapitan muna niya ang isang ginang na bantayan muna sandali ang mga bata. Pumayag naman ito kaya nagmadali siyang lumabas. Hindi pa nga siya nakarating sa may pintuan nang may nagsalita sa mikropono. “Let's all welcome, Mr. Rafael Sanrojo,” anito na nagpahinto sa kaniya sa paglakad. Rafael?

Baka kasi kapag hayaan ko na tungkol kay Kurt ang topic baka kung saan pa mapunta ang pag-uusap namin. "Well, wala pa. Hindi ko pa rin nahanap ang Mr. RIght ko...Pero ok lang naman...hindi naman ako nagmamadali..kung darating siya ok lang pero kung hindi naman...ok lna din." sagot nito sa akin.

“Kaya pala eh! Kaya pala halos araw-araw kang nandito, nagpapalaki ng katawan, para mapansin ka ng babae!” Umiling-iling ito habang naupo sa isang bench, hawak-hawak pa rin ang bottled water. “Hindi ko inakala na darating ang araw na makikita kong ang Mr. Suplado, Mr. Perpekto, Mr. Madrigal mismo—ay hindi sigurado kung gusto siya ng babae. Iconic ‘to!”

"Tss, I won't go. Just tell him I said happy birthday." "What? Nag e-expect ang barkada na pupunta ka." "Tss, I'm busy." "Anong busy e natutulog ka lang naman? Ginawa mo pang unan yang secretary mo, nahiya ka pa di ka pa pumatong na lang talaga." sarkastikong sagot ni Mr. Imperial.

pilit kong sinabayan ang vibes niya kahit diring-diri na ako sa kaniya. "I'm just telling the truth. You might as well not waste your time trying to beat me because what you're thinking will never happen." "We'll see," paghahamon ko sa kaniya at nilagyan ng pulbo ang mga kamay ko. Ngumisi si Mr. Ronalds at nag-flying kiss bago niya itinutok ang tako sa puting bola. Mas lalong lumakas ang hiyawan ng manunuod nang nakita nila ang ginawa ni Mr. Ronalds.

Nakakahiya at nagde-daydream siya ng mas malala sa harapan nito. "I am Dwight Rivera. And I'm sorry for steeping in your place because I am bombarded with those person outside this eatery. Maaari mo bang tingnan muna dahil mukhang kilala ka naman nila?" "Pwede bang sa'yo nalang ako sasama?" "What?" "Ahh ehh..."

Oh Kash. "I'm really sorry Xavien but things are not just the same 3 years ago. You have changed so do I, and I feel like I just need some space. HINDI KO NA KILALA ANG SARILI KK!" "CHANGED?! ME?! WHAT ARE YOU SAYING? YOU KNEW FROM THE START NA GANITO NA AKO! AND NOW YOU'RE BLAMING ME OF MY ATTITUDE?!" -sigaw pa din ng sigaw si Mhor.

“I’m sorry, iha, but we are trying to tell you pero hindi ka ma-contact.” “Okay lang po. Pero hindi naman po ako maalala ni Rome,” may lungkot sa tono ko. “Nagkita na ba kayo?” “Opo,” sagot ko kay Mr. Wilson. “Gusto niya raw pong pakasalan si Claudia,” bumaling ako sa tahimik na nakikinig sa amin. Kanina pa siya nandito pagkalabas ko. “Hay, jusko.” Napahilot si Mrs. Wilson sa noo niya.