Ikaw Na Ba Si Mr Right Novels & Stories

Paano nga ba malalaman ang tamang tao para sa isang tao? "Right person? Is there such a right person?" Pagtanong niya pa na sinagot ng ama sa pamamagitan ng pagtaas-baba nito ng kan’yang ulo. "Then it just means that mom is not the right person for you. Kiro's mother could then be, and for mom, it is Daddy Arden. But it doesn't feel right for me." malungkot na turan pa nito.

"Inggit ka, 'no?" Umirap siya. "Masaya 'ko para kina Daddy at Tita Lucy. At saka bakit ako maiingit? I know for a fact that when it's time, Mr. Right will come and find me. Or, kapag nainip ako, I'll just look for him instead. " Humugong ito, nang-aasar. "Paano mo mahahanap si Mr. Right kung NBSB ka?" Bumaling siya sa kababata, pinakatitigan ito bago ngumisi. "Sure ka ba na NBSB ako?"

pagalit niyang tanong. Hindi naman nasindak sa kanya ang babaeng bisita bagkus ay matamis itong ngumiti. Tumayo ito saka lumapit sa kanya. “Hanggang ngayon ay galit ka pa rin sa akin Mr. Oliver Wright.”

May din ang huling salitang binigkas nito. "What?" Ayaw man niyang aminin, pero mukha talagang engot ang reaksiyon ni Richard dahil sa mga sinasabi ni Jared. Kaya naman para putulin na ang usapan ay hinarap na niya si Jared. "What the hell are you doing here?" Tanong niya. She never tried to show him any filtered expression. "I remember telling you before that I'll be wherever MY fiancée is. Mukhang nakalimutan mo na yata, Miss Dela Vega."

paliwanag niya. Tinamaan naman ako ng hiya dahil totoo naman ang sinabi niya. Pero siyempre hindi ako papatalo. Ang hirap kayang tanggapin na tama ang mister mo at mali ka. "Kahit na. Baka dito mo pinatira habang wala ako—" "Savvy," may himig banta sa boses niya. "Baka na-type-an mo na siya kasi nga napakamataray ko—"

Mahal ko pa masyado ang pagkatao ko kaya nagsusuot ako ng maskara. Pumasok ako sa loob ng kabahayan na hindi nag-aabalang kumatok. Bumukas nang kusa ang mga pinto kaya hindi na ako nagtataka. Masyadong tamad si Mr. BKMP slash Antipatiko also known as Mr. Cameron Ferrell. “Have a seat.” Napaigtad ako at napatingin sa lalaking prenteng nakaupo sa couch dito sa kaniyang sala. Katulad ng dati, may hawak itong sigarilyo at umiinom nang mag-isa.

“Shhh, ‘wag kang umiyak. Naiintindihan ko naman.” “P-pero, nasaktan kita.” “Sinong may sabi? Hindi naman ako nasaktan sa sinabi mo. Na-realize ko lang na mali ‘yung ginawa ko kaya ‘wag ka ng umiyak. Sige ka, baka isipin ng Daddy mo pinaiyak kita. Nakakatakot pa naman magalit si Mr. Ben.” “Never nagalit si Daddy.” Saka suminghot. Mapula na ang ilong.

"Wow huh, parang firs time lang makarinig nang salitang bar!! FYI lang noh, isa yan sa naging sandalan mo nung time na sawi ka! Di ako nakasagot agad and I don't know why! something pinch on my chest. "Ano girl na tahimik kana dyani? dont tell m--sabay sagot niya Okay I'll go with you. I asked "Talaga? she said. Malay mo dun ko mahanap si Mr right ko hihihi.. pagak niyang pag tawa.. "Mr right? At sa bar mo pa talagang na piling mag hanap!!! Tapos anong next one-night sex? I laugh sarcastically.

Bulong ko sa Sarili ko. Nagulat ako nang biglang tumunog ang cellphone ko. Napaangat agad ako ng tingin sa screen. At lalo akong nagulat nang makita kung sino ang tumatawag. Mr. Right. Ay este... Si Leonardo. Hindi ko namalayang napangiti ako bago ko sinagot ang tawag. "Hello?"

“Salamat ha pare! Kung hindi ka pa nandun, baka ano pa ang nangyari sa anak ko.” “No problem pare,” Sabi ni Magnus at ngumiti siya kay Papa. “Buti na lang at nakita ko siya kagabi. Medyo lasing na lasing na kasi siya at hindi na makapag-isip ng maayos. Kaya binalaan ko na rin siya kanina bawal na magpakalasing ng ganun dahil delikado.”