Mr A Novels & Stories

—Vector Ramirez Kahit siya ay mas bata kay Mr. Ron, ang kaniyang posisiyon ay mas mataas kaysa kay Mr. Ron. Minsan ay pinamumunuan niya ang mga espesiyal na puwersa upang tapusin ang hindi mabilang na panganib na mga gawin at kinilala bilang isang maalamat na pigura tulad ng isang 'tiger general'.

Marami rin namang nagbabantay kaya komportable siyang iwanan muna sandali ang mga estudyante niya. Nilapitan muna niya ang isang ginang na bantayan muna sandali ang mga bata. Pumayag naman ito kaya nagmadali siyang lumabas. Hindi pa nga siya nakarating sa may pintuan nang may nagsalita sa mikropono. “Let's all welcome, Mr. Rafael Sanrojo,” anito na nagpahinto sa kaniya sa paglakad. Rafael?

"Nice to meet you. I'm Mrs. Arqueza. Athena's mother." "Hello po." anang dalawa. Si Ryan ay bahagyang yumukod at si Martin naman ay nagmano sa kanyang ina. "Nice to meet you din po." Tumango ang kanyang ina. "Paano, hindi ko kayo masasamahan sa Principal's Office ha. Ihahabilin ko na lang kayo sa kasamahan ko." Maya - maya pa'y may kinawayan ang kanyang ina. Sabay sabay silang napalingon dito. Si Tito Marvin ito. Gay Teacher sa SFES. Mahusay na guro naman ito sa MAPEH.

Kinakahaban man sa maaaring mangyari ay nilingon ko pa rin ito. "Anak kilala mo ba siya?" agad tanong ni mama nang ilang sandali lang ay nasa harapan na namin si Mr. Saavedra. Kung kanina seyoso at mukhang nakakatakot ito, ngayon ay bigla nalang nagbago ang ekspresyon nito at halos mapunit na ang mga labi sa sobrang lapad ng pagkakangiti. "Ma, Pa siya po si Mr. Saavedra. Mr. Richard Saavedra. Nagtatrabaho po ako sa kanya bilang as-"

Marami rin ang nagsasabi na na-scam sila ng matandang iyon. "Exactly!" Aaron answered. "So, what's the matter?" tanong ko sa kanya. Aaron is an engineer, a professional one. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit tila nababahala siya sa gagawin niya. Wala namang masama kung sa pamamagitan niya kukuha ng mga tauhan si Mr. Smith, since magaling naman siyang engineer.

“Maagaling po si Mam Gladyz at napaka hands on niya sa trabaho.” “Magaling balita ko magaling Karin daw.”sagot ni Mr. Romualdez “Ilang taon kana iho.” “30 years old na po ako sir” “Sige salamat, hindi na ako magtatagal; at aalis na ako,” paalam ni Mr. Romualdez “Sige po sir ingat po kayo; Nice meeting you sir.” “Nice meeting you too! Anon ga pala pangalan mo?” “Adrian po sir.”

Kinabukasan ay hinatid niya ako sa opisina namin. "Good morning binibini," pagbati ni Mr. Raven sa akin sa labas ng building. Siraulo kasi 'to, parang walang nangyari kahapon ah. Sa inis ko ay nilagpasan ko lang ito. "Nakasasakyan tayo ngayon ah, sino ba yun? Mommy mo or Daddy mo? o baka boyfriend mo?"

"M-magpahinga ka muna okay? Sa isang araw puwede na daw tayo lumabas, sa bahay kana magpapagaling." Tumango na lang ako. Bakit kaya wala si ate Zia at kuya Zack? "Mom, si Daddy?" "M-may inaasikaso lang." Napatingin kami sa p***o nang may nagbukas ito.Isang napakagandang Doctor.Sobrang ganda niya talaga. "Good morning po, kukuhanan ko lang po ng blood pressure si Miss Zendria Artemis."nakangiting saad ni Doktora.

"I brought my papers and all the necessary documents needed for a teaching job just in case of emergencies. Magagawa'n niyo ba ng paraan na i-process ang pag-apply ko as soon as possible?" "Of course, Sir. But as far as I'm concerned, si Sir Bradford po ay-" Hindi pa man tapos magsalita si Robert ay pinutol na ni Mavi ang kanyang sinasabi. Mavi snorted as he looked away from the window. "Si Bradford, anak lang ng may-ari 'yan pero hindi siya ang beneficial owner. Wala akong pakialam sa taong 'yon."

Dito nakatira ang tinatawag ng marami bilang Mang Berting—ang manggagamot na namana ang pambihirang kakayahan mula sa kanyang yumaong lolo, si Roberto Ivan. Ngunit sa likod ng payak na pagkakakilanlang ito ay may ibang katotohanan: si Mang Berting ay walang iba kundi si Luke Ivan Clark, isa sa pinakamakapangyarihan at mayamang bilyonaryo sa buong bansa. Sa araw, siya ang namumuno sa malalaking kumpanya na umaabot hanggang sa ibang panig ng mundo; ngunit tuwing gabi at mga araw ng pahinga, ibinababa niya ang kanyang pormal na kasuotan at pinapalitan ng simpleng damit ng probinsya upang isagawa ang kanyang tungkulin bilang manggagamot. Ang kanyang regalong makapagpagaling ay hindi kathang-isip