روايات وقصص ضمن Ikaw Pa Lang Ang Minahal

pag-amin niya. Hindi mo alam kung gaano katagal na panahon ang hinintay ko para makuha ko ang atensyon mo. At ganito pala ang pakiramdam kapag nagkatotoo ang matagal nang hinahangad ng puso. Pakiramdam ko nananaginip lang ako, isang napakagandang panaginip. Ang gusto pa sanang sabihin ni Isla pero minabuti niyang sarilinin na lamang ang mga salitang iyon.

"Ikaw, isang kept man, ay talagang nakakabilib! Nagdala ka ng isa, at may tinatago pang isa sa bahay!" "Ngunit mukahng hindi ka magkakaroon ng pagkakataon para enjoyin ang lahat ng ito sa hinaharap. Dahil napakaraming perang ninakaw mo na marahil ay habambuhay kang makukulong!"

Pero hindi na lang ako umimik pa. Baka second page lang yun ah bahala na. Wala naman akong dapat na ikatakot dahil alam ko na wala naman silang makukuha sa akin na kayamanan eh. Kung sakali man na about sa kayamanan yun na katulad ng mga napaoanood ko.

“Can we stop arguing? Wala na rin naman magagawa ang pagtatalo natin dahil ang dulo ay nagkamali ako na hindi nagpakita sa ‘yo, ‘di ba?” Tinitigan ako ni Ice. Naupo na lang siya ulit sa kama kaharap ko. “Mahirap tanggapin ang ginawa mo sa pamilya natin…” He sighed and shook his head. “Masakit na may sinamahan kang iba para lang layuan ako. Minahal mo ba talaga ako, Mayumi?” “Alam mo ang sagot d’yan, Ice.” Tumayo siya at nilapitan ako. “Say it. Answer me. Minahal mo ba talaga ako?”

Yannie Ace Ruiz "Minahal kita, Yannie. Minahal kita ng totoo." Malalim akong napasinghap dahil sa mga salitang iyon na paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko. Bakit may mga taong ang dali na lang sabihin para sa kanila ang salitang mahal na hindi naman kayang panindigan? Nang dahil sa mga tulad nila, nawawalan na tuloy ng tunay na halaga ang mga salitang iyon. Na para bang nagagamit na lamang ang mga salitang iyon para makapanloko ng iba.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Chapter 5: Manhid "Bakit ba ang sakit-sakit magmahal?" "Ganoon po talaga Ate pag nag mahal, hindi maiiwasan hindi ka masaktan, at hindi rin maiwasan at di Pag-iyak, That's Why, Love is Painful, Pag nagmahal po kayo dapat handa rin po kayo sa risk na masaktan,Para rin po iyan pagsusugal, Minsan Natatalo o minsan naman Nanalo"

Isang bagay na matagal na niyang sinarado sa sarili. --- Habang nakaupo sa tabi ng kama ng ina ni Bash, tahimik siyang nag-observe. Pero ang puso niya... hindi na ganoon katahimik. Tulad ng isang yelo na unti-unting tinutunaw ng apoy, ganun na rin ang nararamdaman niya. Paano kung yung init na yun ay hindi lang panandalian? Paano kung ang lalaking akala niya'y walang puso… ay may tinatago palang init na kayang sunugin ang lahat ng pader niya?

Nagpalipas lang pala ito ng ‘init. Ang sakit malamang palipasan na lamang pala siya ngayon ng lalaking minsan ay ‘minahal’ siya. Hah, si Janice nga pala ang minahal nito, hindi naman pala siya. Pumasok na rin siya sa kanyang kuwarto at matamlay na nahiga sa kama.

lang" ay isang malaking balakid para patulan kita." "Paano kung hindi nga talaga tayo magpinsan, mamahalin mo kaya ako?" "Hindi ko alam.” “Hindi mo alam?” “Siguro pwede pa ngunit mas maiging magmahal ka na lang ng iba insan, kasi kadugo ang tingin ko sa’yo." "Hindi mo alam? Mahirap ba akong magustuhan?"