روايات وقصص ضمن Ikaw Pa Lang Ang Minahal

Mahirap, pero wala siyang magawa dahil ito ang reyalidad. Hindi na niya alam ang kahahantungan nila ng sanggol sa gitna ng ulan, wala na siyang ina, wala ng ama, wala ng pera, bahay, at pamilya. Tanging ang anak na lamang niya ang natitirang taong maaari niyang makasama sa mundong malaki ngunit pakiramdam niya ay nag-iisa na lamang siya.

At alam mo ba ang pinakamasayang parte? Hindi mo kami minahal dahil kailangan mo ng pera o tirahan. Minahal mo kami dahil mabuti ang puso mo. At habang lumilipas ang mga taon, mas lalo naming narealize na hindi mahalaga kung magkadugo tayo. Habang binabasa mo ito, gusto naming malaman mo na wala kang dapat ipag-alala. Lahat ng mayroon kami, lahat ng pinaghirapan namin ay para sa’yo na ngayon.

sagot niya Inirapan ko nalang ito. Grabi, kanina lang nagpaalam manligaw mahal na agad? Ganto ba talaga mga mayayaman? Mabilis mahalin ang mga bagay bagay? "Pa tama na po" pag mamakaawa ko sa aking ama na puno ng pagnanasa sakin. Wala ang dalawa kong kuya rito kaya malaya siya kung anong gagawin niya sakin.

Minahal ko kita pero puro sakit na lang ang napala ko sa 'yo. Ayo'ko na! Hayp ka! Wala akong kasalanan sa'yo! Pinaniwala mo akong mahal mo ako, hayp ka! Halos patayin ko na sa mura si Ze sa isip ko. Ubos na ubos na ako dahil sa letseng pagmamahal na ito. Sana naniwala na lang ako sa pamilya ko! Sana hindi na lang tayo nagkita ulit!

Khaliyah POV Napabuntong-hininga ako. Tahimik ang buong bahay. Kung hindi lang delikado, baka lumabas na ako para makapaglakad-lakad man lang o makipag-usap sa mga kapitbahay namin. Pero alam kong hindi pa talaga puwede.

(Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah minahal kita agad (Ipagpatawad mo) Aah, woh woh woh woh (Ipagpatawad mo) Ipagpatawad mo, Ipagpatawad mo, hoh (Minahal kita agad, aah) (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah (Ipagpatawad mo) Aah Napakasaya ko sana wala ng makahadlang pa samin at ayoko ng isipin ang ibang tao oras naman para sa sarili ko. mahal ko si Diego at Masaya ako sa kanya.

MIREA NAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman ang tila mainit na hininga na dumadampi malapit sa tainga ko. Akala ko no’ng una ay nananaginip lang ako, pero habang tumatagal, nagiging makatotohanan iyon. Lalo na, nang marinig ko ang tunog ng halik na bumaba sa leeg ko. “I miss you so much…”

Ni wala siyang lakas na lumaban pa. Mayroon lamang siyang kaunting kamalayan na natira. Ang tanging nagawa lang niya ay sumigaw ng mahina. “Hahaha! Maliit na kagandahan, maaari kang sumigaw! Sumigaw nang malakas hangga't maaari. Kahit na sumisigaw ka hanggang sa namamaos ang iyong lalamunan, walang darating at ililigtas ka! ”

Malayo iyon sa atay pero hindi siya puwedeng kumalma. Hindi din siya puwedeng umatake nang biglaan at wala sa plano. Nasa hukay na ang isang paa ni Naikkah at anumang maling galaw niya ay anumang sandali ay mamaalam na ang kaniyang babaeng minamahal kapag nalingat.

"Hindi ko hawak ang oras, Mahal." Nanulis ang labi niya sa iwinika nito. Natitiyak niyang mauubos na naman ang maghapon niya sa loob ng bahay. "Bakit kasi hindi na lang tayo sa bayan manirahan? Nang magkaroon naman ako ng kasama at kaibigan."