Novel & Cerita Ilog Pasig

MOP-2 Pagkatapos kong sagutin ng katarantaduhan si Logan o Golan hayst dapat magpractice ko na ang tawag sa kanya. ‘Yun nga matapos kong sagutin ang lalaki na ‘yun ng kabalbalan ko at mukhang nabigla s’ya aba totoo naman ah, ‘yung mga mahinhin unang lumolobo ang t’yan dahil mga nasa loob ang kulo simpleng mga malilibog at mahihindutin naman talaga. Ay ‘di uso sa akin ang filter sa bibig ako’y magiging ako na aking ginusto, kabugera ata to May may entrata lang ang peg proud probinsyana po. Natatanaw ko na ang umpukan ng mga taga rito yes naman ‘di lang sa manila o sa ibang lugar dito rin sa amin may mga legendary pokemon este legend na mga chismacker. Alam n’yo ba kung bakit ko na sabi ‘yun?.

Pagkaupong-pagkaupo ni Yasmin sa kaniyang desk, agad niyang in-access ang Stavros Logistics Freedom Board—ang internal anonymous forum ng kumpanya. Gamit ang isang dummy account na hindi madaling ma-trace ng mga regular staff, in-upload niya ang "pasabog" na kinuha niya kagabi.

Aminin na nabigla lang siya sa desisyon. “Flight PR2808 from New York to Manila is about to land.” ilang beses na paulit-ulit paalala ng malamyos na tinig ng isang babae na umi-echo sa bawat sulok ng hallway ng NAIA airport. “Flight PR2808 from New York to Manila is about to land.”

Masyado siguro akong nalibang sa bagong buhay ko. "Oh my gosh" Dinig na dinig ko ang singhap nya. "Coast Line. Damn... Big time pala talaga ang mga Monteclaro... Andami nilang branch nyan. Batangas, Palawan, Siargao, Boracay at... main branch. Sta. Barbara Dela Costa, Quezon province. Shit nasa isla ka?" "Hindi ko ba nasabi sayo?"

Yung pagsapit ng alas diyes ay papatayan ka na ng ilaw dahil naka-prepaid ang kuryente nyo at paggising mo sa umaga bago ka pa makapagkape man lang ay magiigib ka ng drum dahil ang pila sa malinis na gripo ay abot palagi hanggang Divisoria. Tama, ganoon kahaba ang pila from Ilog Pasig to Divisoria. Sa kakakulit ko sa professor ko ay naipasok naman niya ako sa scholarship program, pero hindi ko ’yon na-maintain dahil may mga bagay at sagabal sa pag-unlad ko.

Hindi alam ni Brandon na asawa ko ang boss niya kaya kailangan ko pa rin tawagin ang asawa ko ng Sir. Bago tuluyan nagsara ang elevator, narinig ko na biglang nagsalita si Zaqueo. “Brandon, I forgot something. Puntahan mo ang site natin sa Laguna. Nagkaroon daw ng problema do’n. Alamin mo ang nangyari. Ngayon na.” Matigas na utos ni Zaqueo.

Natigilan si Don Generoso. Ang Palawan ang pinakamalaking probinsya sa Pilipinas. Sakop ito ng MIMAROPA region, at may sukat na apat na raan at limampung (450) kilometro ang haba at limampung (50) kilometro ang lapad. “Saan tayo magsisimula ng paghahanap?” Tanong ni Cory. “Pumunta muna tayo sa mga presinto ng pulis. Doon tayo magsimula ng pagtatanong.”

Sinagot niya ang tawag. “Hello, Cynt. Napatawag ka?” Agad niyang tanong. “Miss Alex… May problema po.” “Problema? Regarding saan?” “Nagkaproblema po kasi sa site sa Laguna mam. Yung pinapagawang theme park. Yung project natin nagkaaberya po.” “Paanong nagkaaberya? Saan ang problema? I-elaborate mo sakin.” tanong ni Alex.

Huminto siya sandali sa tapat ng terminal, napalinga sa paligid. Emil Vergara, 17th Floor, Vergara Holdings, Makati City. Iyon ang tanda niyang sinabi ng Papa niya. Napalunok siya. Hindi man siya sigurado pero sana ay matulungan sila ni Ninong Emil…

“Speak.” “While you ordered the men to pull back last night, pina-check ko sa tech team ang lahat ng local terminal logs and security inquiries sa buong Capiz at Aklan for the past 48 hours.” Binuksan ni Gregor ang folder, nagpapakita ng mga printed screenshots ng mga database access. “I thought the local police were looking into us because of the noise we made,” patuloy ni Gregor. “I was wrong, Sir. May ibang nagtatanong. Somebody hacked the passenger manifests of three different RORO ships and two bus terminals.”