Ilonggo Quotes Novels & Stories

"iho, proud na proud ako sa 'yo dahil nakaya mo ng mamuhau ng malayo sa Amin. you're now a fully grown up man. manang-mana ka talaga sa akin." "may tiwala naman Po ako sa Inyo, dad. alam Kong malalampansan niyo Ang problema na iyon. at Tama nga ako, after a while, we are all back." "yes, Diego. kaya naman ngayong Gabi... ngayong Gabi ay nagpahanda talaga ako ng engradeng salu-salo by welcoming you and celebration na rin para sa pagbabalik natin sa tugatog."

DELPHI “Limang milyon. Five million. Cinque milioni. Cinco milhões.” Cinque milioni is Italian. Cinco milhões… that is Portuguese! Napalunok akong napatingin kay Zeno. Italian words have nothing to do with me. It was the other language that made me… made me repeat it to clarify and asked if I was right if that's Portuguese. And it is… at mas lalo pa akong kinausap ni Zeno gamit ang lenggwaheng iyon na naintindihan ko nang maayos. Zeno is offering me first a five million for a night, then this condo building for a week.

“Simula nang mamatay ang tatay mo," mahinang bulong ni Giovanni, pero matalim ang bawat salita, “ang tanging may halaga na lang sa’yo ay balat mo. Wala kang ibang ipagmamalaki kundi ang ganda mong kay bilis maluma. Lahat dito sa Manila alam kung paanong sinusunog mo ang pera ilang araw pa bago maubos ang iniwang yaman ng tatay mo?”

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

hirit ni Maricar. Sabay-sabay kaming nagtawanan habang isa-isa nang sumasakay. Bago pa kami tuluyang makalayo, muli akong lumingon sa napakagandang tanawin ng Ilocos—ang dagat, ang burol, at ang katahimikan ng paligid. “Thank you, Ilocos Norte. Dito kami pansamantalang nakalayo sa gulo. Pero ngayon, Quezon City... we're coming back—handa na sa laban.”

Tumango si Manuel, "Oo, napanood ko na." "Sabi ng Rat Lady sa Big Fish and Begonia: Huwag mong isipin na habambuhay kayong magkasama, magsama lang kayo nang natural at sundan kung saan kayo dadalhin ng tadhana. Kung may paraan ang langit, hindi nito paghihiwalayin ang mga nagmamahalan. Kung walang paraan ang langit, sundin na lang ng mga tao ang kalooban ng langit."

Isa pa sa naging mahirap ay wala siyang mga bagay na makakatulong sa kanya kung paano makaalala. “Sorry kung nararanasan mo iyan ngayon…” malungkot na sabi ni Lienne at umiwas ng tingin kay Igneel, bumalik ang tingin niya sa dagat. Natawa naman ng mahina si Igneel. “Wala ka namang kasalanan, bakit nanghihingi ka ng sorry?” Nakangiting sabi ni Igneel kay Lienne. “Masaya ako rito sa Isla, sa isang buwan na pananatili ko marami na agad akong natutunan at ito ang hindi ko makakalimutan kahit anong mangyari,” mahabang sabi ni Igneel.

sabi ko na may pagka pilya sabay kagat ng labi para naman hindi na s'ya ma tense mukhang mali sineryoso ata pagnanasa agad ang sumalamin sa mukha ng loko. "D'yos ko goodluck sigurado pag sinubo ko 'yun daig ko pa napasakan ng tubo na bakal ng street lights. Buhay pa kaya ako kung sa kipay ko' yun ipasak?. Palagay n'yo kaya?" bulong ko sa isipin ko dahil may intrimitudang version ako kaya may sumagot pa.. "Try mo pag hindi na ako nag comment pa 'di malamang tigok tayo sa jumbo hotdog ni Logan" sagot ni Intri.

Antique Province: "Marigold, anak. Hindi ka pa ba nagugutom? Hindi ka kumain kagabi, baka nagugutom ka na." Wika ni Lucilla sa labas ng isang silid, matapos kumatok. "Mamaya na lang po! Hindi pa po 'ako nagugutom!" Sigaw naman pabalik ng nasa loob ng kuwarto.